Κούραση

 

Μην ενώνεσαι με αυτούς που σύρονται εις τα οπίσω

 

Τι μπορούμε να κάνουμε καθώς ο πολιτισμός μας πέφτει βαθύτερα σε μεταμφιεσμένα ψέματα και πιέζει τους Χριστιανούς να συμμορφωθούν;

Τα εδάφια Εβρ.ι:36-39 δίνουν την απάντηση:

«Διότι έχετε χρείαν υπομονής, διά να κάμητε το θέλημα του Θεού και να λάβητε την επαγγελίαν. Διότι έτι ολίγον καιρόν, και θέλει ελθεί ο ερχόμενος και δεν θέλει βραδύνει. Ο δε δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως· και εάν τις συρθή οπίσω, η ψυχή μου δεν ευαρεστείται εις αυτόν. Ημείς όμως δεν είμεθα εκ των συρομένων οπίσω προς απώλειαν, αλλ' εκ των πιστευόντων προς σωτηρίαν της ψυχής».

Τα παρακάτω εδάφια απηχούν την ίδια αλήθεια:

Ιακ.α:12 Μακάριος ο άνθρωπος, όστις υπομένει πειρασμόν· διότι αφού δοκιμασθή, θέλει λάβει τον στέφανον της ζωής, τον οποίον υπεσχέθη ο Κύριος εις τους αγαπώντας αυτόν.

Γαλ.ς:9 Ας μη αποκάμνωμεν δε πράττοντες το καλόν· διότι εάν δεν αποκάμνωμεν, θέλομεν θερίσει εν τω δέοντι καιρώ.

Το Εβρ.ι:36-39 εξηγεί ότι ο Ιησούς μια μέρα θα επιστρέψει και δεν θα ευαρεστηθεί με εκείνους που οπισθοχωρούν.

Και τελειώνει με μια δήλωση που όλοι πρέπει να διακηρύξουμε:

Εβρ.ι:39 Ημείς όμως δεν είμεθα εκ των συρομένων οπίσω προς απώλειαν, αλλ' εκ των πιστευόντων προς σωτηρίαν της ψυχής.

Ο Σατανάς εργάζεται υπερωρίες, προωθώντας αμαρτίες που βλάπτουν την ψυχή.

Το να μένουμε σταθεροί γίνεται όλο και πιο δύσκολο, αλλά μπορούμε να βασιστούμε στη δύναμη του Χριστού:

Φιλ.δ:13 τα πάντα δύναμαι διά του ενδυναμούντός με Χριστού.

Η χάρη Του είναι αρκετή όταν νιώθουμε αδύναμοι:

Β’ Κορ.ιβ:9 και μοι είπεν· Αρκεί εις σε η χάρις μου· διότι η δύναμίς μου εν αδυναμία δεικνύεται τελεία. Με άκραν λοιπόν ευχαρίστησιν θέλω καυχηθή μάλλον εις τας αδυναμίας μου, διά να κατοικήση εν εμοί η δύναμις του Χριστού.

«ενδυναμούμενοι εν πάση δυνάμει κατά το κράτος της δόξης αυτού εις πάσαν υπομονήν και μακροθυμίαν» (Κολ.α:9-14).

Ας μην οπισθοχωρήσουμε λοιπόν – ας μείνουμε σταθεροί ως «πρεσβευτές του Χριστού», ωθούμενοι από την αγάπη μας γι’ Αυτόν:

Β’ Κορ.ε:14-21 Επειδή η αγάπη του Χριστού συσφίγγει ημάς, διότι κρίνομεν τούτο, ότι εάν εις απέθανεν υπέρ πάντων, άρα οι πάντες απέθανον· και απέθανεν υπέρ πάντων, διά να μη ζώσι πλέον δι' εαυτούς οι ζώντες, αλλά διά τον αποθανόντα και αναστάντα υπέρ αυτών. Ώστε ημείς από του νυν δεν γνωρίζομεν ουδένα κατά σάρκα· αν δε και εγνωρίσαμεν κατά σάρκα τον Χριστόν, αλλά τώρα πλέον δεν γνωρίζομεν. Όθεν εάν τις ήναι εν Χριστώ είναι νέον κτίσμα· τα αρχαία παρήλθον, ιδού, τα πάντα έγειναν νέα. Τα δε πάντα είναι εκ του Θεού, όστις διήλλαξεν ημάς προς εαυτόν διά του Ιησού Χριστού και έδωκεν εις ημάς την διακονίαν της διαλλαγής, δηλονότι ο Θεός ήτο εν τω Χριστώ διαλλάσσων τον κόσμον προς εαυτόν, μη λογαριάζων εις αυτούς τα πταίσματα αυτών, και ενεπιστεύθη εις ημάς τον λόγον της διαλλαγής. Υπέρ του Χριστού λοιπόν είμεθα πρέσβεις, ως εάν σας παρεκάλει ο Θεός δι' ημών· δεόμεθα λοιπόν υπέρ του Χριστού, διαλλάγητε προς τον Θεόν· διότι τον μη γνωρίσαντα αμαρτίαν έκαμεν υπέρ ημών αμαρτίαν, διά να γείνωμεν ημείς δικαιοσύνη του Θεού δι' αυτού.

 

Α’ Θεσ.ε:1-4 Περί δε των χρόνων και των καιρών, αδελφοί, δεν έχετε χρείαν να σας γράφη τις· διότι σεις εξεύρετε ακριβώς ότι η ημέρα του Κυρίου ως κλέπτης εν νυκτί ούτως έρχεται. Επειδή όταν λέγωσιν, Ειρήνη και ασφάλεια, τότε επέρχεται επ' αυτούς αιφνίδιος όλεθρος, καθώς αι ωδίνες εις την εγκυμονούσαν, και δεν θέλουσιν εκφύγει. Αλλά σεις, αδελφοί, δεν είσθε εν σκότει, ώστε η ημέρα να σας καταφθάση ως κλέπτης·

Όταν όλη η Γραφή μας λέει ότι ο Κύριος θα έρθει ξαφνικά, εκεί που κανείς δεν το περιμένει, δεν μπορεί τα παραπάνω εδάφια να αναιρούν όλα τα υπόλοιπα.

Απλά, θέλει να πει, ότι οι χριστιανοί μη περπατώντας σαν άσοφοι, αλλά σαν σοφοί, ακριβώς επειδή οι μέρες είναι πονηρές (Εφες.ε:15), εξαγοράζουν τον καιρό έτσι ώστε όποτε κι αν έρθει ο Κύριος να τους βρει έτοιμους.

Αυτή είναι και η έννοια του συνεχόμενου «Αγρυπνείτε». Δεν σημαίνει ότι θα ξέρουν τους χρόνους και τους καιρούς γι’ αυτό δεν θα αιφνιδιαστούν!!

Εβρ.ι:37 Διότι έτι ολίγον καιρόν, και θέλει ελθεί ο ερχόμενος και δεν θέλει βραδύνει.

Πλάκα τους έκανε;

Α΄ Θεσ.α:9,10 Διότι αυτοί διηγούνται περί ημών οποίαν είσοδον ελάβομεν προς εσάς, και πως επεστρέψατε προς τον Θεόν από των ειδώλων, διά να δουλεύητε Θεόν ζώντα και αληθινόν, και να προσμένητε τον Υιόν αυτού εκ των ουρανών, τον οποίον ανέστησεν εκ νεκρών, τον Ιησούν, όστις ελευθερόνει ημάς από της μελλούσης οργής.

Τους δούλευε;

 

Οικονομικά βάρη – ανεργία – κούραση – ασθένειες – άνθρωποι δεν πιστεύουν - ψευδοδιδάσκαλοι…. μα, είναι προφητευμένο:

Β’ Τιμ.γ:1 Γίνωσκε δε τούτο, ότι εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί·

Στο τέταρτο κεφάλαιο της Γένεσης, βλέπουμε δύο χαρακτήρες, τον Κάϊν και τον Λάμεχ που αποφάσισαν να μην ακολουθήσουν τον Θεό, αλλά τις ορέξεις της σάρκας τους.

Έφτιαξαν λοιπόν μουσικά όργανα, μαζεύτηκαν σε πόλεις και άρχισαν να διασκεδάζουν, να το ρίχνουν έξω βρε παιδί μου….

Βλέπουμε όμως κι άλλους χαρακτήρες στο ίδιο βιβλίο, τον Νώε, τον Ενώχ, τον Αβραάμ, τον Λωτ.

Ο Ιησούς, όταν οι γονείς Του τον επέπληξαν επειδή χάθηκαν, τους απάντησε: «δεν ηξεύρετε ότι πρέπει να ήμαι εις τα του Πατρός μου;».

Είχε πάρει από αυτή την ηλικία μια απόφαση!!

Ρωμ.ιγ:11-14 Και μάλιστα, εξεύροντες τον καιρόν, ότι είναι ήδη ώρα να εγερθώμεν εκ του ύπνου· διότι είναι πλησιεστέρα εις ημάς η σωτηρία παρ' ότε επιστεύσαμεν. Η νυξ προεχώρησεν, η δε ημέρα επλησίασεν· ας απορρίψωμεν λοιπόν τα έργα του σκότους και ας ενδυθώμεν τα όπλα του φωτός. Ας περιπατήσωμεν ευσχημόνως ως εν ημέρα, μη εις συμπόσια και μέθας, μη εις κοίτας και ασελγείας, μη εις έριδα και φθόνον· αλλ' ενδύθητε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και μη φροντίζετε περί της σαρκός εις το να εκτελήτε τας επιθυμίας αυτής.

·        Είμαστε στη χώρα του εχθρού.

·        Αυτός ο κόσμος είναι στα χέρια του Σατανά.

·        Δεν υπάρχει πλέον ανάπαυση εδώ.

Εβρ.ιβ:3,4 Διότι συλλογίσθητε τον υπομείναντα υπό των αμαρτωλών τοιαύτην αντιλογίαν εις εαυτόν, διά να μη αποκάμητε χαυνούμενοι κατά τας ψυχάς σας. Δεν αντεστάθητε έτι μέχρις αίματος αγωνιζόμενοι κατά της αμαρτίας,

Ματθ.ιγ:22 ……… η μέριμνα του αιώνος τούτου και η απάτη του πλούτου συμπνίγει τον λόγον, και γίνεται άκαρπος.

Ιωάν.ιε:19 Εάν ήσθε εκ του κόσμου, ο κόσμος ήθελεν αγαπά το ιδικόν του· επειδή όμως δεν είσθε εκ του κόσμου, αλλ' εγώ σας εξέλεξα εκ του κόσμου, διά τούτο σας μισεί ο κόσμος.

Δεν χρωστάμε σε κανένα να ικανοποιούμε τις απαιτήσεις του κόσμου.

Μόνο όποιος χάσει αυτή την ζωή – για τον Χριστό - θα βρει την άλλη (Ματθ.ι:34-39)!

Μάρκ.ι:28 Και ήρχισεν ο Πέτρος να λέγη προς αυτόν· Ιδού, ημείς αφήκαμεν πάντα και σε ηκολουθήσαμεν.

Ιακ.δ:4 …., δεν εξεύρετε ότι η φιλία του κόσμου είναι έχθρα του Θεού;

Α’ Ιωάν.β:15 Μη αγαπάτε τον κόσμον μηδέ τα εν τω κόσμω. Εάν τις αγαπά τον κόσμον, η αγάπη του Πατρός δεν είναι εν αυτώ·

Οι σαρκικοί δεν διώκονται, έχουν άνεση, αλλά:

«Τούτο δε λέγω, αδελφοί, ότι σαρξ και αίμα βασιλείαν Θεού δεν δύνανται να κληρονομήσωσιν, ουδέ η φθορά κληρονομεί την αφθαρσίαν» Α’ Κορ.ιε:50.

Α’ Κορ.δ:10-14 Ημείς μωροί διά τον Χριστόν, σεις δε φρόνιμοι εν Χριστώ· ημείς ασθενείς, σεις δε ισχυροί· σεις ένδοξοι, ημείς δε άτιμοι. Έως της παρούσης ώρας και πεινώμεν και διψώμεν και γυμνητεύομεν και ραπιζόμεθα και περιπλανώμεθα και κοπιώμεν, εργαζόμενοι με τας ιδίας ημών χείρας· λοιδορούμενοι ευλογούμεν, διωκόμενοι υποφέρομεν, βλασφημούμενοι παρακαλούμεν· ως περικαθάρματα του κόσμου εγείναμεν, σκύβαλον πάντων έως της σήμερον. Δεν γράφω ταύτα προς εντροπήν σας, αλλ' ως τέκνα μου αγαπητά νουθετώ.

Γιατί ο Παύλος μιλάει για δύο κατηγορίες χριστιανών;

Έχουν φτιάξει ένα «χριστιανισμό» που δεν έχει να κάνει με το μεγαλύτερο μέρος των Γραφών.

Απλά φουσκώνουν την σάρκα και τις επιθυμίες και φτιάχνουν ανθρώπους έτοιμους για την κόλαση.

Ιωάν.ις:33 …. Εν τω κόσμω θέλετε έχει θλίψιν· αλλά θαρσείτε, εγώ ενίκησα τον κόσμον.

Ο Ιησούς, (που πρέπει να γίνουμε σαν Αυτόν):

·        Δεν ζητούσε δόξα από ανθρώπους

·        Δεν είχε που να κοιμηθεί

·        Διανυκτέρευε στην προσευχή (όχι από υποχρέωση, από ανάγκη)

Α’ Ιωάν.β:6 Όστις λέγει ότι μένει εν αυτώ χρεωστεί, καθώς εκείνος περιεπάτησε, και αυτός ούτω να περιπατή.

Κολ.γ:2 τα άνω φρονείτε, μη τα επί της γης.

Α’ Ιωάν.ε:19 …… ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται.

Λουκ.ιδ:16-20 Ο δε είπε προς αυτόν· Άνθρωπος τις έκαμε δείπνον μέγα και εκάλεσε πολλούς· και απέστειλε τον δούλον αυτού τη ώρα του δείπνου διά να είπη προς τους κεκλημένους· Έρχεσθε, επειδή πάντα είναι ήδη έτοιμα. Και ήρχισαν πάντες με μίαν γνώμην να παραιτώνται. Ο πρώτος είπε προς αυτόν· Αγρόν ηγόρασα, και έχω ανάγκην να εξέλθω και να ίδω αυτόν· παρακαλώ σε, έχε με παρητημένον. Και άλλος είπεν· Ηγόρασα πέντε ζεύγη βοών, και υπάγω να δοκιμάσω αυτά· παρακαλώ σε, έχε με παρητημένον. και άλλος είπε· Γυναίκα ενυμφεύθην, και διά τούτο δεν δύναμαι να έλθω.

Λουκ.θ:57-62 Ενώ δε επορεύοντο, είπε τις προς αυτόν καθ' οδόν· Θέλω σε ακολουθήσει όπου αν υπάγης, Κύριε. Και είπε προς αυτόν ο Ιησούς· Αι αλώπεκες έχουσι φωλεάς και τα πετεινά του ουρανού κατοικίας, ο δε Υιός του ανθρώπου δεν έχει που να κλίνη την κεφαλήν. Είπε δε προς άλλον· Ακολούθει μοι. Ο δε είπε· Κύριε, συγχώρησόν μοι να υπάγω πρώτον να θάψω τον πατέρα μου. Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Άφες τους νεκρούς να θάψωσι τους εαυτών νεκρούς· συ δε απελθών κήρυττε την βασιλείαν του Θεού. Είπε δε και άλλος· θέλω σε ακολουθήσει, Κύριε· πρώτον όμως συγχώρησόν μοι να αποχαιρετήσω τους εις τον οίκόν μου. Και είπε προς αυτόν ο Ιησούς· Ουδείς βαλών την χείρα αυτού επί άροτρον και βλέπων εις τα οπίσω είναι αρμόδιος διά την βασιλείαν του Θεού.

Ιωάν.ς:66,67 Έκτοτε πολλοί των μαθητών αυτού εστράφησαν εις τα οπίσω και δεν περιεπάτουν πλέον μετ' αυτού. Είπε λοιπόν ο Ιησούς προς τους δώδεκα· Μήπως και σεις θέλετε να υπάγητε;

Μήπως κουραστήκατε;

Ματθ.ς:25,26 Διά τούτο σας λέγω, μη μεριμνάτε περί της ζωής σας τι να φάγητε και τι να πίητε, μηδέ περί του σώματός σας τι να ενδυθήτε· δεν είναι η ζωή τιμιώτερον της τροφής και το σώμα του ενδύματος; Εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού, ότι δεν σπείρουσιν ουδέ θερίζουσιν ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας, και ο Πατήρ σας ο ουράνιος τρέφει αυτά· σεις δεν είσθε πολύ ανώτεροι αυτών;

Ιερ.ιζ:7 Ευλογημένος ο άνθρωπος ο ελπίζων επί Κύριον και του οποίου ο Κύριος είναι η ελπίς.

 

Υπάρχει κόλαση;

Η συνείδηση του ανθρώπου και η μαρτυρία της Γραφής το ομολογεί.

Τι είδους τόπος είναι η κόλαση;

1)     Δεν υπάρχει βοήθεια.

·        Κανείς δεν μπορεί να παρηγορήσει τον άλλο.

·        Ο καθένας υποφέρει ΜΟΝΟΣ την ποινή του.

·        Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τον άλλο, γιατί έχει αρκετά να ενδιαφερθεί για τον ίδιο.

·        Δεν υπάρχει βοήθεια, παρηγοριά, φιλίες.

·        Μόνος σου θα κλαις, μόνος σου θα στενάζεις, μόνος σου θα μετανοείς, μόνος σου θα βλέπεις τις ευκαιρίες που σου δόθηκαν, μόνος σου θα υποφέρεις την ποινή σου!

Στην κόλαση δεν υπάρχει συνήθεια.

Θα βλέπεις όλες τις χαμένες ευκαιρίες, αλλά θα είναι αργά.

2)     Η κόλαση είναι τόπος αιώνιας απελπισίας

·        Καμία ελπίδα, καμία παρηγοριά, όλα αυτά στην αιωνιότητα!