ΜΕΡΟΣ ΙΙ
Α. Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΤΟΥΣ
ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
α:18-γ:20
1. Ανάλυση
Η
δικαιοσύνη είναι το κλειδί στην σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Ο άνθρωπος είναι
ασεβής κι έτσι δεν μπορεί να έχει κοινωνία με τον Θεό της άπειρης αγιότητας,
του οποίου ο θρόνος έχει εγκαθιδρυθεί εν δικαιοσύνη.
Ο
άνθρωπος είναι ένοχος και δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να επανορθώσει την
κατάστασή του. Εάν ο Θεός δεν έχει δικαιοσύνη γι’ αυτόν, ο άνθρωπος είναι
χαμένος.
Ο άνθρωπος πάντοτε επικαλείται την αθωότητα για τον εαυτό του. Πριν ο άνθρωπος φερθεί στη γνώση της σωτηρίας, πρέπει πρώτα να δει τον εαυτό του τελείως ένοχο ενώπιον του Θεού. Σ’ αυτά τα εδάφια της Γραφής, ο απόστολος Παύλος καθαρά φανερώνει ότι ο άνθρωπος είναι ένοχος μπροστά στον Θεό. Εκτός απ’ τον Κύριο δεν υπάρχει κανείς άλλος δίκαιος. Ο Παύλος ασχολήθηκε μ’ αυτό δείχνοντας 4 τάξεις ένοχων ανθρώπων: