Είναι πολύ γνωστή η ερώτηση που τόσο συχνά ακούγεται: «Που
είναι ο Θεός;».
Η Γραφή μας λέει:
Α’ Τιμ.γ:16 Και αναντιρρήτως το μυστήριον της
ευσεβείας είναι μέγα· ο Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν πνεύματι, εφάνη
εις αγγέλους, εκηρύχθη εις τα έθνη, επιστεύθη εις τον κόσμον, ανελήφθη εν δόξη.
Κάποτε ο Φίλιππος ρώτησε τον Κύριο:
Στην ιστορία αυτή, ο πλανεμένος γιος
κάποια στιγμή αναγνωρίζει την αμαρτία του και την απελπιστική κατάσταση στην
οποία βρίσκεται:
«Ελθών δέ εις έαυτόν» (Λουκ.ιε:17).
Μετά πήρε την απόφαση να επιστρέψει στο
σπίτι και να ζητήσει συγχώρεση:
«Σηκωθείς θέλω υπάγει πρός τόν πατέρα
μου καί θέλω ειπεί πρός αυτόν· Πάτερ, ήμαρτον εις τόν ουρανόν καί ενώπιόν σου·
καί δέν είμαι πλέον άξιος νά ονομασθώ υιός σου· κάμε με ως ένα τών μισθωτών
σου» (Λουκ.ιε:18-19).
Τελικά, όντως άφησε το μέρος που βρισκόταν, επίστρεψε στο σπίτι του πατέρα του και συντριμμένος ομολόγησε την αμαρτία του (Λουκ.ιε:20-21).
Αυτή η πράξη ονομάζεται αποκατάσταση.
Για παράδειγμα, αν είχε κλέψει χρήματα, να τα επιστρέψει (Λουκ.ιθ:8). Αν είχε
αδικήσει κάποιους να πάει και να τους ζητήσει συγνώμη. Αν είχε βλάψει κάποιον
λέγοντας ψέματα ή με κουτσομπολιό, καλό είναι να αποκαταστήσει την αλήθεια.
Ο Ιησούς δίδαξε: «Εάν λοιπόν
προσφέρης τό δώρόν σου εις τό θυσιαστήριον καί εκεί ενθυμηθής ότι ο αδελφός σου
έχει τι κατά σού, άφες εκεί τό δώρόν σου έμπροσθεν τού θυσιαστηρίου, καί ύπαγε
πρώτον φιλιώθητι μέ τόν αδελφόν σου, καί τότε ελθών πρόσφερε τό δώρόν σου»
(Ματθ.ε:23-24).
Όταν ο Θεός μας συγχωρεί, δεν μας επιτρέπει να συνεχίσουμε ν’ απολαμβάνουμε τα γήινα οφέλη των αμαρτιών μας χωρίς αποκατάσταση, ούτε αυτό εξαλείφει την ανάγκη να ζητήσουμε συγνώμη από κάποιον που αδικήσαμε.
Το θηρίο που αντιπροσωπεύει τον Αντίχριστο και η αναζωπυρωμένη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έχει επτά κεφάλια που αντιπροσωπεύουν επτά βασίλεια, τα οποία βρίσκονται και στον δράκο που δίνει στο θηρίο τη δύναμή του (Αποκ.ιγ:2). Όπως είδαμε στην Αποκ.ιβ:3, αυτά τα επτά βασίλεια καταπίεσαν το έθνος του Ισραήλ και περιλαμβάνουν τα τέσσερα βασίλεια στο όνειρο του Ναβουχοδονόσωρ και στο όνειρο του Δανιήλ:
Πολλοί άνθρωποι μπορεί να λυπούνται για τις αμαρτίες που έχουν κάνει, αλλά ποτέ δεν έχουν γνήσια μετανιώσει γι’ αυτές. Λυπούνται για τις συνέπειες της αμαρτίας, αλλά δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τις αμαρτίες τους. Πολλές φορές η αμαρτία τους περιπλέκει σε τρομερές καταστάσεις και λυπούνται που μπλέχτηκαν. Παρόλα αυτά, όταν τους δοθεί η ευκαιρία να ξεφύγουν απ’ αυτές τις τρομερές καταστάσεις, συνεχίζουν να ζουν στην αμαρτία.
Ο Ιησούς είπε: «δεν ήλθον δια να
καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Μάρκ.β:17 Λουκ.ε:32).
Αφού όλοι οι άνθρωποι έχουν αμαρτήσει,
ο Ιησούς στην πραγματικότητα ήρθε για όλο τον κόσμο. Παρόλα αυτά, τα λόγια του
Κυρίου υποδηλώνουν ότι θα σώσει μόνο αυτούς που αναγνωρίζουν τις αμαρτίες τους.
«Μακάριοι
οι πτωχοί τω πνεύματι διότι αυτών είναι η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ.ε:3).
Όλοι είμαστε φτωχοί πνευματικά χωρίς τον
Θεό, αλλά μόνο αυτοί που αναγνωρίζουν την φτώχεια τους εκζητούν τον Θεό και
βρίσκουν τα ουράνια πλούτη.
Πολλοί ηθικά σωστοί άνθρωποι και ευσεβείς θρησκευόμενοι, το βρίσκουν πολύ δύσκολο να μετανοήσουν ώστε να λάβουν το Άγιο Πνεύμα, ακριβώς επειδή δεν αναγνωρίζουν την ανάγκη τους, ούτε το θεωρούν απαραίτητο. Μετάνοια μπορεί να συμβεί μόνο όταν ο άνθρωπος αναγνωρίσει τις αμαρτίες του καθώς και την ανάγκη που έχει για την χάρη του Θεού.
«Καί ο Πέτρος είπε πρός αυτούς·
Μετανοήσατε…..» (Πράξ.β:38).
Έχουμε δει την μετάνοια σαν θάνατο ως προς την αμαρτία και την παλιά φύση. Εξηγήσαμε ότι η μετάνοια είναι απαραίτητη για την νέα γέννηση κι ότι πρέπει να συνοδεύει το βάπτισμα στο νερό και την δωρεά του Αγίου Πνεύματος (Πράξ.β:38).
Ο θάνατος είναι απαραίτητος πριν από την αναγέννηση. Αυτό επιβεβαιώνει την θέση μας ότι μετάνοια σημαίνει θάνατο και ακόμα ότι αναγέννηση σημαίνει βάπτισμα στο νερό και το Άγιο Πνεύμα.
Αν είσαι γνήσιος μαθητής του Χριστού, μπορώ να προβλέψω το
μέλλον σου και θα είμαι 100% σωστός: Τα καλύτερα δεν έχουν έρθει ακόμα.
Αλλά μπορώ να πω, χωρίς επιφύλαξη: Αν είσαι αναγεννημένος χριστιανός, το καλύτερο δεν έχει έρθει ακόμα.
