«πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ
ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν»
Η φράση αυτή
συνεχίζει να αναφέρεται στο Λόγο, πριν γίνει σάρκα, πριν πάρει ανθρώπινη
υπόσταση. Άρα αναφέρεται στον ενδιάθετο Λόγο, τον προγνωρισμένο Χριστό μέσα τον
οποίο είναι συγκεφαλαιωμένα τα πάντα.
Ο ενδιάθετος
αυτός Λόγος, το περιεχόμενο του νου του Θεού, ο σκοπός και το θέλημα Του
σχετικά με τη δημιουργία, στην αρχή εκφράστηκε σαν θείο Ρήμα.







































