Τα γεγονότα του βιβλίου
της Εξόδου είναι καθαροί τύποι και σκιές όπως βλέπουμε στην Α’ Κορ.ι:1-11 και
ιδιαίτερα στο εδ.11 όπου λέει ότι «ταύτα
δε τυπικώς συνέβαινεν εκείνοις, εγράφη δε προς νουθεσίαν ημών, εις ους τα τέλη
των αιώνων κατήντηκεν» καθώς επίσης και στο εδ.6 «ταύτα δε τύποι ημών εγενήθησαν...».
Ενώ οι Ισραηλίτες
γόγγυζαν κάτω από το βάρος των δεινών τους, ο Θεός ετοίμαζε τον ελευθερωτή
τους.
Διαβάζουμε στην Ρωμ.ε:8 ότι «ενώ ημείς ήμεθα έτι αμαρτωλοί, ο Χριστός απέθανεν υπέρ ημών».
Ι. Εισαγωγή.
Τον τίτλο «Έξοδος» τον έδωσαν οι Ο' όταν μετέφρασαν
την Παλαιά Διαθήκη από τα Εβραϊκά στα Ελληνικά.
Αυτό είναι το δεύτερο βιβλίο του Μωυσή.
Έχουν μεσολαβήσει πολλά χρόνια από τις σκηνές του
τελευταίου κεφαλαίου της Γένεσης, μέχρι την εισαγωγή της Εξόδου.
Μετά το θάνατο του Ιωσήφ και της γενιάς του, σηκώθηκε ένας βασιλιάς «όστις δεν εγνώριζε τον Ιωσήφ».
Έξοδος ιβ:1-6
Και είπε Κύριος προς τον Μωϋσήν και προς τον Ααρών εν τη
γη της Αιγύπτου, λέγων, Ο μην ούτος θέλει είσθαι εις εσάς αρχή μηνών· θέλει
είσθαι εις εσάς πρώτος των μηνών του ενιαυτού. Λαλήσατε προς πάσαν την
συναγωγήν του Ισραήλ, λέγοντες, Την δεκάτην τούτου του μηνός ας λάβωσιν εις
εαυτούς έκαστος εν αρνίον κατά τους οίκους των πατριών αυτών, εν αρνίον δι'
έκαστον οίκον. Εάν όμως ήναι οι εν τω οίκω ολιγοστοί διά το αρνίον, αυτός και ο
γείτων αυτού ο πλησιέστερος της οικίας αυτού ας λάβωσιν αυτό κατά τον αριθμόν
των ψυχών· έκαστος θέλει συναριθμείσθαι διά το αρνίον αναλόγως με το αρκετόν
εις αυτόν να φάγη. Το δε αρνίον σας θέλει είσθαι τέλειον, αρσενικόν ενιαύσιον·
εκ των προβάτων ή εκ των αιγών θέλετε λάβει αυτό. Και θέλετε φυλάττει αυτό
μέχρι της δεκάτης τετάρτης του αυτού μηνός· και τότε άπαν το πλήθος της
συναγωγής του Ισραήλ θέλει σφάξει αυτό προς το εσπέρας.
Ο Θεός οδηγεί το Μωυσή, πώς να κάνουν το Πάσχα που σημαίνει προσπέραση.
Κάθε στοχαστικός άνθρωπος θα παραδεχτεί, πιστεύω, τη γνώμη, πως η ανάσταση του Χριστού αποτελεί το πιο κρίσιμο σημείο στην έρευνα του Χριστιανισμού.
Από
οποιαδήποτε κατεύθυνση και αν ξεκινά ο μελετητής, είναι υποχρεωμένος να
αντιμετωπίσει το μεγάλο πρόβλημα, που παρουσιάζει η ανάσταση και να δώσει μια
εξήγηση.
Από
το συμπέρασμα που θα βγάλει ο αμερόληπτος μελετητής, εξαρτάται όλη η στάση του
απέναντι του Χριστιανισμού. Ούτε η διδασκαλία, ούτε η ηθική, ούτε τίποτε από το
Χριστιανισμό δεν μπορεί να σταθεί αν δεν στηρίζεται η ανάσταση.
Εξ άλλου, αν η ανάσταση του Χριστού είναι γεγονός που μπορούμε να πειστούμε γι' αυτό με αμερόληπτα μέσα, τότε όλα τ' άλλα στηρίζονται μόνα τους, χωρίς καμιά δυσκολία.
Είναι γνωστό ότι η συναισθηματική μας κατάσταση επηρεάζει τη ζωή μας.
…τα
συναισθήματα δεν είναι κάτι το παθητικό, αλλά μια εσωτερική ενέργεια που
μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς το καλό ή
προς το κακό».
Α.
Διάφοροι μύθοι
·
Τα συναισθήματα
δεν έχουν σημασία.
·
Γίνονται εμπόδιο
στη ζωή σου.
·
Μην τα
εμπιστεύεσαι.
·
Μην αισθάνεσαι
άσχημα.
· Μην κλαις, μη
θυμώνεις, μη χαίρεσαι, μη γελάς μη λυπάσαι, μη φοβάσαι, μην οργίζεσαι, μην
αισθάνεσαι.
·
Απλά εμπιστεύσου
στο Θεό.
Όποιος έχει αυτό το πιστεύω δεν είναι συναισθηματικά ώριμος και προκαλεί πόνο στη ζωή του, αλλά και στους άλλους.
Ιωάν.κ:7 και το σουδάριον, το οποίον ήτο επί της κεφαλής αυτού, κείμενον ουχί ομού με τα σάβανα, αλλά χωριστά τετυλιγμένον εις ένα τόπον.
Διαβάζουμε ότι το «σουδάριον»,
που είχε τοποθετηθεί πάνω στο πρόσωπο του Ιησού, δεν ήταν μαζί με τα σάβανα.
Η Αγία Γραφή παίρνει ένα ολόκληρο εδάφιο να μας πει ότι η πετσέτα ήταν τακτοποιημένη διπλωμένη, και τοποθετημένη ξεχωριστά από τα σάβανα.
Λουκάς κγ:33-38
Εισαγωγή:
Το ερώτημα φαίνεται να είναι άνευ σημασίας, σχεδόν 2.000 χρόνια μετά
που συνέβη. Αλλά οι συνέπειες του γιατί ο Χριστός σταυρώθηκε, έχουν να κάνουν
και πολύ μάλιστα, μ’ εμάς σήμερα.
Η Ρωμαϊκή ιστορία στην περιοχή της Παλαιστίνης από την εποχή του Ηρώδη έως την δεύτερη επανάσταση του 135μ.Χ. είναι τόσο παραποιημένη που είναι δύσκολο να βρει κάποιος ερευνητής άκρη. Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο, αφού οι πλαστογράφοι της ιστορίας δεν είχαν την πρόνοια να σβήσουν όλα τα ίχνη.
Σήμερα υπάρχει στον κόσμο μια
περίεργη συνωμοσία σιωπής-ακόμα και στους θρησκευτικούς κύκλους- σχετικά με την
ευθύνη του ανθρώπου για την αμαρτία, την πραγματικότητα της κρίσης για την
αμαρτία, την ύπαρξη ενός οργισμένου Θεού και την ανάγκη για ένα σταυρωμένο
Σωτήρα.
Από την άλλη πλευρά υπάρχει ένα ευρύ και δυνατό κίνημα που κυκλοφορεί στον κόσμο με σκοπό να δώσει στον άνθρωπο ειρήνη και να τον ανακουφίσει από την ιστορική ευθύνη για τη σταύρωση και το θάνατο του Ιησού Χριστού.
