| Η επόμενη μέρα της καταστροφής του Τιτανικού. Λονδίνο, 16 Απριλίου 1912 |
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ
ΔΙΑΘΗΚΗΣ
Α. ΤΟΝ ΒΡΗΚΑΜΕ
Η Π. Διαθήκη ήταν μια συνεχής έρευνα και αναζήτηση για τον «πιο τέλειο τρόπο». Η Βίβλος μας λέει ότι οι παλαιοί προφήτες έψαχναν και ερευνούσαν με επιμέλεια για να βρουν τη σωτηρία που εμείς απολαμβάνουμε σήμερα. Ακόμα και οι άγγελοι επιθυμούν να παρακύψωσι. Διάβασε: Α’ Πέτρου α:10-12.
Α. Ο ΝΑΟΣ
ΞΑΝΑΚΤΙΖΕΤΑΙ
Υπήρξαν αρκετές αποστολές Εβραίων που επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ μετά την εβδομηντάχρονη αιχμαλωσία. Η πρώτη με επικεφαλής τον Ζοροβάβελ έλαβε χώρα γύρω στο 536 π.Χ., μια άλλη ακολούθησε με τον Έσδρα γύρω στο 457 και έγινε και μια μεταγενέστερη με τον Νεεμία γύρω στο 445 π.Χ.
Αν και η αμαρτία του Σολομώντα ήταν η αιτία για τη διαίρεση του βασιλείου, η αφορμή ήταν μια άσοφη πράξη απ’ τη μεριά του γιου του, του Ροβοάμ. Ο Σολομών είχε καταπιέσει το λαό με βαρείς φόρους κι όταν ο Ροβοάμ ανέβηκε στο θρόνο ο λαός του ζήτησε να ελαφρύνει το φορτίο τους.
Α. ΣΑΟΥΛ
Τα επόμενα 120 χρόνια μετά την περίοδο των Κριτών, οι δώδεκα φυλές έζησαν ειρηνικά κάτω από τρεις βασιλείς: τον Σαούλ, τον Δαβίδ και τον Σολομώντα. Ο καθένας από αυτούς βασίλεψε 40 χρόνια.
ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗ ΓΗ ΧΑΝΑΑΝ - ΟΙ ΚΡΙΤΕΣ
Α. ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΩΥΣΗ
Ο Ισραήλ έφτασε στο τέλος της 38χρονης περιπλάνησης μέσα στην έρημο και τους βρίσκουμε πάλι στην Κάδη, το ίδιο μέρος απ’ όπου έκαναν στροφή προς τα πίσω για ν’ αρχίσουν τη μακριά πορεία τους μέσα στην έρημο. Απ’ αυτή τη περίοδο δεν έχουμε σχεδόν κανένα ιστορικό στοιχείο.
Α. Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ
ΕΚΠΛΗΡΩΣΕ ΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ.
Η Σκηνή του Μαρτυρίου στην Π.Δ. είναι ένας τέλειος τύπος της εμπειρίας της αναγέννησης. Καθώς θα παρατηρήσατε, η επίπλωση στη σκηνή του μαρτυρίου ήταν στο σχήμα ενός σταυρού.
Α. Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΑΞΗ
ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ ΠΡΙΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΚΑΤΑΠΕΤΑΣΜΑ
Το
Θυσιαστήριο του θυμιάματος είναι τύπος της προσευχής και της δοξολογίας μας στο
Θεό, καθώς βυθιζόμαστε μέσα σ’ Αυτόν δια του Πνεύματος.
Η προσευχή είναι αυτή που μας φέρνει πιο κοντά στο Θεό από οτιδήποτε άλλο που μπορούμε να κάνουμε. Τη στιγμή της προσφοράς του θυμιάματος στο θυσιαστήριο, ο ιερέας ήταν πιο κοντά στο Θεό από οποιαδήποτε άλλη στιγμή, γιατί αυτή ήταν η τελευταία ενέργεια που γινόταν πριν να περάσει το καταπέτασμα.
Α. ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΤΟΥ
ΙΕΡΕΑ
Οι ιερείς έτρωγαν τον άρτο της προθέσεως και έπαιρναν δύναμη και σθένος απ’ αυτό. Αυτός ο άρτος συμβολίζει το λόγο του Θεού, τη Βίβλο. Αυξανόμαστε εν Χριστώ και λαβαίνουμε δύναμη καθώς διαβάζουμε το λόγο Του.