Ιωσήφ

 

Γέν.με-μζ

Οι περισσότεροι από εμάς, διαβάζουμε την ιστορία του Ιωσήφ, σαν μια ιστορία προδοσίας, πόνου και συγχώρεσης.

Και όλα αυτά τα θέματα είναι σίγουρα αλήθεια, είναι μία από τις πιο συναισθηματικές στιγμές στη ζωή του Ιωσήφ.

Σε αυτό το σημείο, ο Ιωσήφ δεν είναι πια ο δεκαεπτάχρονος ονειροπόλος που στέκεται ανάμεσα στα αδέρφια του.

Ο Θεός που είναι αρκετός

Δύο άντρες στάθηκαν απέναντι ο ένας στον άλλο. Ο ένας ήταν οπλισμένος, ο άλλος δεν ήταν. Ο οπλισμένος είχε ορκιστεί να σκοτώσει τον άλλο. Πίσω από τον ένοπλο άντρα ήταν περίπου τετρακόσιοι πολεμιστές. Οι δύο εχθροί βρισκόταν αρκετά κοντά για να μπορούν να βλέπουν ο ένας τον άλλο, και το κενό θα μπορούσε να κλείσει γρήγορα. Αυτή η αντιπαράθεση ήταν έτοιμη να έχει κακά αποτελέσματα. Πολύ κακά.

Άνοιξε διάπλατα το στόμα σου

.

Ψαλμ.πα:10 Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου, όστις σε ανήγαγεν εκ γης Αιγύπτου· πλάτυνον το στόμα σου, και θέλω γεμίσει αυτό.

Ο Θεός θέλει να μας δώσει περισσότερα απ’ ό,τι ζητάμε. Συνήθως δεν ζητάμε πάρα πολλά από τον Θεό, ζητάμε πάρα πολύ λίγα.

Ο Θεός των εκπλήξεων!

Ήταν μεσημέρι και όλοι στην οικογένεια καθισμένοι γύρω από το τραπέζι τρώγανε μαζί. (Σπάνιο αυτό στα χρόνια που ζούμε...) Και τότε, κάποια στιγμή, χτύπησε το κουδούνι της εξώπορτας. Ποιος να είναι μεσημεριάτικα; αναρωτήθηκε. Σηκώθηκε, άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος και περίμενε.

Με έκπληξη είδε να βγαίνει από το ασανσέρ κάποιος κύριος με μια ανθοδέσμη στο χέρι.

–Είσαστε η κ. Τ...;

–Μάλιστα!

–Αυτά είναι για σας.

–Για μένα;

Πήρε τα λουλούδια, διάβασε την κάρτα για να μάθει την προέλευσή τους, αλλά δεν υπήρχε όνομα. Μόνο ευχές υπήρχαν για τα γενέθλιά της!

Η εκκλησία

   · Δεν είναι το θεμέλιο

   · Δεν είναι η οικοδομή

•     Είναι το «συνοικοδομείσθε»!

Α’ Πέτρ.β:1-5 Απορρίψαντες λοιπόν πάσαν κακίαν και πάντα δόλον και υποκρίσεις και φθόνους και πάσας καταλαλιάς, επιποθήσατε ως νεογέννητα βρέφη το λογικόν άδολον γάλα, διά να αυξηθήτε δι' αυτού, επειδή εγεύθητε ότι αγαθός ο Κύριος. Εις τον οποίον προσερχόμενοι, ως εις λίθον ζώντα, υπό μεν των ανθρώπων αποδεδοκιμασμένον, παρά δε τω Θεώ εκλεκτόν, έντιμον, και σεις, ως λίθοι ζώντες, οικοδομείσθε οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον, διά να προσφέρητε πνευματικάς θυσίας ευπροσδέκτους εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού·

Εφεσ.β:19-22 Άρα λοιπόν δεν είσθε πλέον ξένοι και πάροικοι αλλά συμπολίται των αγίων και οικείοι του Θεού, εποικοδομηθέντες επί το θεμέλιον των αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου λίθου αυτού του Ιησού Χριστού· εν τω οποίω πάσα η οικοδομή συναρμολογουμένη αυξάνεται εις ναόν άγιον εν Κυρίω· εν τω οποίω και σεις συνοικοδομείσθε εις κατοικητήριον του Θεού διά του Πνεύματος.

Η εκκλησία έχει την αρχή της στην πρόθεση του Θεού:

Αν θέλεις, άκουσε με...

  
Φιλιπ.δ:4 - 7

«Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε, πάλιν θέλω ειπεί, Χαίρετε. Η επιείκειά σας ας γείνη γνωστή εις πάντας τους ανθρώπους, ο Κύριος είναι πλησίον. Μη μεριμνάτε περί μηδενός αλλ' εν παντί πράγματι ας γνωρίζωνται τα ζητήματά σας προς τον Θεόν μετ' ευχαριστίας διά της προσευχής και της δεήσεως. Και η ειρήνη του Θεού, η υπερέχουσα πάντα νούν, θέλει διαφυλάξει τας καρδίας σας και τα διανοήματά σας διά του Ιησού Χριστού»

Πίεση

Δεν είναι και τόσο ευχάριστη αυτή η λέξη, πόσο μάλλον όταν είναι εμπειρία στη ζωή! Μακάρι να μπορούσα να υποσχεθώ στον καθένα ότι ποτέ δεν θα αισθανθεί πίεση ή δεν θα περάσει πειρασμούς και δυσκολίες.