Ημέρα
χαράς και αγαλλίασης για τον ουρανό και τη γη ήταν η ημέρα που γεννήθηκε ο
Χριστός. Οι αιθέρες γέμισαν από τον αγγελικό ύμνο. Οι ποιμένες της Βηθλεέμ
εχάρησαν χαράν μεγάλην, όπως τους το μήνυσε ο άγγελος: Ιδού ευαγγελίζομαι εις εσάς χαράν μεγάλην...
Και
όμως υπήρξαν άνθρωποι, που όχι μονάχα έχασαν την ευκαιρία να απολαύσουν τη χαρά
της γέννησης του Χριστού, αλλά και παρέμειναν τραγικές μορφές μέσα στο φωτεινό
και χαρούμενο πλαίσιό της.
Και
σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν τέτοιες τραγικές μορφές. Γι' αυτούς η γέννηση
του Χριστού είναι μάλλον τραγωδία. Γιατί τραγωδία είναι να πεθάνεις από δίψα
όταν μπροστά σου είναι η πηγή. Τραγωδία είναι να χάσεις την ευκαιρία να
απολαύσεις το φως και να μείνεις για πάντα στο σκοτάδι. Τραγωδία είναι να
χαθείς όταν ο Σωτήρας σου έχει έλθει τόσο κοντά σου!







































