Ματθ.κδ:37-39 Ὥσπερ γὰρ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. ὡς γὰρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις [ἐκείναις] ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες και γαμίζοντες, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἕως ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἦρεν ἅπαντας, οὕτως ἐσται ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. (Λουκ.ιζ:26-27).
6. Οι ευθύνες των μαθητών κδ:32-κε:30
Στη συνέχεια, ο Ιησούς προέτρεψε τους μαθητές Του με βάση
αυτή την αποκάλυψη σχετικά με το μέλλον. Τους δίδαξε χρησιμοποιώντας επτά
παραβολές.
Η σημασία της επαγρύπνησης κδ:32-44
5. Η Δεύτερη Έλευση του Βασιλιά κδ:23-31 (βλ. Μάρκ.ιγ:21-27,
Λουκ.κα:25-28)
Ο Ιησούς συνέχισε να εξηγεί στους μαθητές Του ότι ο ερχομός
Του θα τερμάτιζε την Θλίψη.
Ματθ.κδ:23,24 Τότε εάν τις είπη προς υμάς· Ιδού εδώ είναι ο Χριστός ή εδώ, μη πιστεύσητε· διότι θέλουσιν εγερθή ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και θέλουσι δείξει σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε να πλανήσωσιν, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς.
4. Το βδέλυγμα της ερήμωσης κδ:15-22 (βλ. Μάρκ.ιγ:14-20)
Έχοντας δώσει μια γενική περιγραφή των συνθηκών που προηγούνται της επιστροφής Του και του τέλους της παρούσας εποχής, ο Ιησούς περιέγραψε στη συνέχεια ένα συγκεκριμένο γεγονός που θα ήταν το μεγαλύτερο σημάδι από όλα. Κάποιοι βλέπουν να αρχίζει να περιγράφεται εδώ το τελευταίο μισό της θλίψης.
2. η
προειδοποίηση του Ιησού για την εξαπάτηση κδ:4-6 (Μάρκ.ιγ:5-7, Λουκ.κα:8-9)
Ο Ιησούς άρχισε την επί του όρους ομιλία προειδοποιώντας
τους μαθητές Του για την πιθανότητα να συμπεράνουν λανθασμένα ότι είχε
επιστρέψει ή ήταν έτοιμος να επιστρέψει.
Μπορούμε να χωρίσουμε αυτήν την ομιλία σχετικά με τους «έσχατους καιρούς» ως εξής:
Ματθ.κδ:1 Και εξελθών ο Ιησούς ανεχώρει από του
ιερού· και προσήλθον οι μαθηταί αυτού διά να επιδείξωσιν εις αυτόν τας
οικοδομάς του ιερού.
Το συνδετικό «και» συνδέει αυτό που ακολουθεί, με την
προηγούμενη καταγγελία του Ιησού για την γενιά των Εβραίων που Τον απέρριψε και
την θεία κρίση που θα ακολουθούσε (κγ:36-39).
Ωστόσο, ο «αποκαλυπτικός» ή «εσχατολογικός» λόγος που προχώρησε να δώσει δεν ήταν απλά μια επέκταση των όσων είπε στο προηγούμενο κεφάλαιο. Αυτό είναι σαφές επειδή το στήσιμο, το κοινό και τα κύρια θέματα άλλαξαν.
Αμεσότητα
Ένα από τα πιο ισχυρά επιχειρήματα ότι η Αρπαγή θα γίνει
πριν αρχίσει η Θλίψη, είναι η επικείμενη επιστροφή του Χριστού για την Εκκλησία
Του.
Τα εδάφια για την Αρπαγή (Ιωάν.ιδ:1–4, Α’ Κορ.ιε:51-58, Α’ Θες.δ:13-18) δεν παρέχουν καμία ένδειξη ότι κάτι θα συμβεί πριν από την Αρπαγή.
Έχεις παρατηρήσει τελευταία ότι μπορεί να πας να μπεις στο
σπίτι σου και να ξεχάσεις για ποιον λόγο μπήκες;
Ότι πας να κάνεις κάτι απλό και στο ενδιάμεσο χάνεται.
Ότι δυσκολεύεσαι να συγκρατήσεις πληροφορίες όπως παλιότερα που
σου φαινόταν αυτονόητες.
Αν σου ακούγονται οικία όλα αυτά, να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος σου. Και ότι δεν χάνεις τη μνήμη σου, με την κλασική έννοια, σημαίνει ότι ο εγκέφαλος σου ζει σε μια εποχή συνεχούς διάσπασης.
