ΜΕΡΟΣ Ι
Α. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
Αυτή η επιστολή, μαζί
μ’ αυτή του Ιακώβου, γράφτηκε για Εβραίους Χριστιανούς. Του Ιακώβου γράφτηκε
για τους Εβραίους της διασποράς, ενώ αυτή για τους Εβραίους Χριστιανούς της
Ιερουσαλήμ.
Γράφτηκε πριν καταστραφεί η Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. και ενώ ο ναός ήταν ακόμα στη θέση του με όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Οι τελετουργίες και οι θυσίες συνέχιζαν να γίνονται. Πιθανή ημερομηνία που γράφτηκε η επιστολή είναι μεταξύ 62 και 68 μ.Χ.
ΜΕΡΟΣ ΙΙ
Κεφάλαια γ-ς
Α. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
1. Δικαίωση δια της πίστεως
γ:11
ο δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως
Αυτό είναι το εδάφιο που ο Θεός έκανε να καταλάβει ο Μαρτίνος Λούθηρος. Είναι η αποκάλυψη της “δικαίωσης δια πίστεως” που ενέπνευσε τον Λούθηρο να κρατήσει αυτή τη γενναία στάση με αποτέλεσμα τη Μεταρρύθμιση.
ΜΕΡΟΣ Ι
Η προς Γαλάτες επιστολή είναι η
μοναδική του Παύλου που είναι γραμμένη για μια ομάδα εκκλησιών. Αυτές οι
εκκλησίες βρισκόταν στις πόλεις Ικόνιο, Λύστρα, Δέρβη και Αντιόχεια και είχαν
ιδρυθεί κατά το πρώτο ιεραποστολικό ταξίδι του αποστόλου Παύλου.
Η Γαλατία πήρε το όνομά της από τις Γαλατικές ή Κελτικές φυλές που ήρθανε και κατοίκησαν εκεί. Οι πρόγονοί τους άφησαν τις περιοχές τους γύρω απ’ το Ρήνο και το Μοσέλλα κι ήρθανε για να βρουν την τύχη τους στην Ελλάδα και την Ιταλία.
ΣΤ.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
1. Ο
Ισραήλ (εδ.5)
Ο Κύριος έσωσε τον Ισραήλ από την Αίγυπτο και
μετά τους άφησε στην έρημο εξαιτίας της απιστίας τους.
2.
Άγγελοι που έπεσαν (εδ.6)
Οι άγγελοι, που έπεσαν αναφέρονται επίσης στη Β΄ Πέτρου β:4. Αυτοί είναι οι άγγελοι του Σατανά, που οδηγήθηκαν σε ανταρσία εναντίον του Θεού. Φυλάσσονται με αλυσίδες σκότους, περιμένοντας την κρίση.
Ψαλμ.κβ:23 Οι φοβούμενοι τον
Κύριον, αινείτε αυτόν· άπαν το σπέρμα Ιακώβ, δοξάσατε αυτόν· και φοβήθητε
αυτόν, άπαν το σπέρμα Ισραήλ.
Α’ Χρον.ις:28,29 Απόδοτε εις τον Κύριον, πατριαί των λαών, απόδοτε εις τον Κύριον δόξαν και κράτος. Απόδοτε εις τον Κύριον την δόξαν του ονόματος αυτού· λάβετε προσφοράς και έλθετε ενώπιον αυτού· προσκυνήσατε τον Κύριον εν τω μεγαλοπρεπεί αγιαστηρίω αυτού.
Α. Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η επιστολή αυτή γράφτηκε από τον Ιούδα, τον
αδελφό του Ιακώβου και ετεροθαλή αδελφό του Ιησού (Ιούδας 1). Αναφέρεται στα
παρακάτω εδάφια: Ματθ.ιγ:55 και Μάρκ.ς:3.
Ο Ιούδας δεν ήταν απόστολος. Μετά την ανάσταση του Κυρίου μας παραδέχτηκε το Μεσσιανικό έργο του αδελφού του. Κατά τη διάρκεια της διακονίας του Κυρίου μας, ο Ιούδας ήταν άπιστος. Μετά την εμφάνιση του Ιησού στον Ιάκωβο πίστεψε ο Ιούδας.
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ
Α.
ΚΟΣΜΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΘΕΟΣΕΒΕΙΑ
Ιάκωβος δ:1-10
Αφού ο Ιάκωβος έκανε τη δήλωση του ως προς
την ειρήνη, εξήγησε τους λόγους, στους οποίους οφείλονται οι μάχες και οι
πόλεμοι - είναι αποτέλεσμα των ηδονών.
Ο Ιάκωβος είπε στους Ιουδαίους Χριστιανούς, ότι επιθυμούν αυτό, που δεν μπορούν να έχουν, γι’ αυτό μισούν και είναι έτοιμοι για φόνο. Δεν αποκτούν αυτά που επιθυμούν επειδή δεν προσεύχονται, Και όταν προσεύχονται, οι προσευχές τους δεν απαντώνται, γιατί παρακινούνται από λάθος επιθυμίες.
Ζ.
ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Ιάκωβος α:26-27:
“Εάν
τις μεταξύ σας νομίζει ότι είναι θρήσκος, και δεν χαλινόνη την γλώσσαν αυτού,
αλλ’ απατά την καρδιάν αυτού, τούτου η θρησκεία είναι ματαία. Θρησκεία καθαρά
και αμίαντος ενώπιον του Θεού και Πατρός είναι αυτή, Να επισκέπτηται τους
ορφανούς και τας χήρας εν τη θλίψει αυτών, και να φυλάττη εαυτόν αμόλυντον από
του κόσμου”.
Σ’ αυτά τα δύο εδάφια διαβάζουμε, τι χρειάζεται μια αληθινή θρησκεία:
