Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2021

Η Σκηνή του Μαρτυρίου (6)

 


ΣΤΗΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΣΚΗΝΗ

 

(Έξοδ.μ:1-38)

 

Η μίτρα του αρχιερέα ήταν το τελευταίο κομμάτι όλου του έργου για να είναι τελειωμένη η Σκηνή. Δεν είχε ακόμη στηθεί, αλλά κάθε είδος που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της, η αυλή, η επίπλωση, και οι ιερατικές στολές ήταν έτοιμα, ακριβώς όπως παρήγγειλε ο Κύριος στο Μωυσή. Οι ικανοί τεχνίτες και οι πρόθυμοι εργάτες κοπίασαν με πιστότητα για 9 μήνες περίπου. Τώρα τα έφεραν όλα στον Μωυσή για να στηθούν (Έξοδ.λθ:32-43).

“Και ελάλησε Κύριος προς τον Μωυσήν, λέγων, την πρώτην ημέραν του πρώτου μηνός θέλεις στήσει την σκηνήν, την σκηνήν του μαρτυρίου. Και τον πρώτον μήνα του δεύτερου έτους, την πρώτην του μηνός, εστήθη η σκηνή” (Έξοδ.μ:1,2,17).

Είχε περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που ο Θεός, διά χειρός Μωυσή, είχε οδηγήσει τον λαό Ισραήλ έξω από την Αίγυπτο. Βγήκαν έξω την 15η του πρώτου μήνα του νέου έτους τους, που ήταν η επόμενη του πρώτου Πάσχα που είχαν (Έξοδ.ιβ:1-11, 29-36, 40-42).

Αυτή ήταν μία νέα αρχή για του υιούς Ισραήλ. Και από τότε το πρώτο έτος του ημερολογίου τους άρχιζε με τον μήνα Αβίβ. Είχαν σφάξει τον πρώτο Πασχαλινό αμνό την 14η του μήνα Αβίβ και είχαν βάλει το αίμα στις πόρτες τους. Τα μεσάνυχτα ο Κύριος προσπέρασε όλα τα πρωτότοκα του Ισραήλ, ενώ θανάτωνε τα πρωτότοκα όλων των Αιγυπτίων.

Ο θάνατος των πρωτοτόκων ήταν το τελικό χτύπημα το οποίο έσπασε την πεισματική θέληση του Φαραώ. Σηκώθηκε την νύχτα και ζήτησε να φύγουν αμέσως ο Μωυσής και Ααρών μαζί με τον λαό Ισραήλ, τα κοπάδια τους και τις αγέλες τους.

“Και εβίαζον οι Αιγύπτιοι τον λαόν, διά να εκβάλωσιν αυτόν ταχέως εκ του τόπου διότι είπον, Ημείς πάντες αποθνήσκομεν” (Έξοδ. ιβ:33).

Έτσι ο Μωυσής, με όλο τον λαό, έφυγαν από την Αίγυπτο την 15η ημέρα του πρώτου νέου έτους τους. Αυτό ήταν 430 χρόνια μετά την μετακίνηση του Ιωσήφ στην Αίγυπτο (Έξοδ.ιβ:30-42).

Μετά που ο Μωυσής έστησε την Σκηνή ακριβώς όπως ο Κύριος του είχε πει, η κιβωτός τοποθετήθηκε μέσα στα Άγια των αγίων, απρόσιτη σε όλους εκτός τον αρχιερέα, ο οποίος διακονούσε μπροστά στον Κύριο την ημέρα της Εξιλέωσης (Έξοδ.μ:18-21).

Όταν το στήσιμο της Σκηνής ολοκληρώθηκε, ο Κύριος την εγκαινίασε. Φανέρωσε την αποδοχή Του για την υπακοή του Μωυσή, τις αυτοπροαίρετες προσφορές του λαού, και τον πιστό μόχθο όλων των ικανών τεχνιτών.

“Τότε εκάλυψεν η νεφέλη την σκηνήν του μαρτυρίου, και δόξα Κυρίου ενέπλησε την σκηνήν. Και δεν ηδυνήθη ο Μωυσής να εισέλθει εις την σκηνήν του μαρτυρίου διότι η νεφέλη εκάθητο επ’ αυτήν, και δόξα Κυρίου ενέπλησε την σκηνήν” (Έξοδ.μ:34 -35).

Απ’ αυτή τη στιγμή, όσο ο λαός ευαρεστούσε τον Κύριο με την υπακοή του, η δόξα Του φανερωνόταν στα Άγια των αγίων σαν νεφέλη πάνω από το ιλαστήριο ανάμεσα στα χερουβείμ. Και σε όλο τον στρατό του Ισραήλ έξω, στα στρατόπεδά τους, φανέρωνε την παρουσία Του με την νεφέλη και με φωτιά που σκέπαζε την σκηνή (Αριθ.θ:15-20).

Η Σκηνή ήταν πολύ εύχρηστη στην μεταφορά της. Ήταν απαραίτητο να συναρμολογείται και αποσυναρμολογείται επειδή ο λαός θα ταξίδευε τον περισσότερο καιρό μέχρι να φτάσουν στην Χαναάν. Όσο καιρό στρατοπέδευαν, η νεφέλη του Κυρίου ήταν πάνω από την Σκηνή την ημέρα, και η στήλη της φωτιάς ήταν εκεί τη νύχτα. Όταν η νεφέλη σηκωνόταν, ο λαός ξεστρατοπέδευε και συνέχιζε το ταξίδι του προς την Γη της Επαγγελίας, πάντοτε οδηγούμενος από την νεφέλη και την στήλη της φωτιάς. Όταν η νεφέλη σταματούσε, στρατοπέδευαν (Έξοδ. μ:36-38).