Η ιστορία
του Γεδεών ξεκίνησε με αδυναμία και φόβο, αλλά ο Θεός τον μετέτρεψε σε όργανο
απελευθέρωσης.
Ήταν ο
άνθρωπος που κάποτε κρύφτηκε σε ένα πατητήρι, αλωνίζοντας σιτάρι φοβούμενος τους
Μαδιανήτες.
Ωστόσο, αυτός ο άνθρωπος, με τη δύναμη του Θεού, οδήγησε τον Ισραήλ στη νίκη με μόνο τριακόσιους άνδρες, άδειες στάμνες, πυρσούς και σάλπιγγες.
ΜΕΡΟΣ ΙΙ
Α. ΟΙ
ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ.
γ:1-9
Ο Παύλος περιγράφει την κατάσταση που θα βρίσκεται το ανθρώπινο γένος στις τελευταίες μέρες της οικονομίας της εκκλησίας. Ήθελε να είναι ενήμερος ο Τιμόθεος ότι θα είναι μια περίοδος έντασης, πίεσης και ακαταστασίας πριν την επιστροφή του Κυρίου. Ότι θα είναι πολύ δύσκολο να ζήσει κανείς σαν Χριστιανός.
ΜΕΡΟΣ Ι
Α. ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟ.
Αυτή η επιστολή είναι
η τελευταία της Καινής Διαθήκης που έγραψε ο απόστολος Παύλος. Περιέχει τα
τελευταία λόγια προτροπής και την προσωπική του ομολογία λίγο πριν πεθάνει.
Είναι σημαντικό να μελετηθεί προσεκτικά.
Το βιβλίο των Πράξεων τελειώνει με τον Παύλο στη φυλακή περίπου το έτος 63 μ.Χ. Κατά την πρώτη του φυλάκιση, ο Παύλος ζούσε σε “ιδιαιτέρα μισθωτή οικία” (Πραξ.κη), μπορούσε να δέχεται τους φίλους που ερχόταν να τον δουν και φυλαγόταν από ένα μόνο στρατιώτη. Τον μεταχειρίστηκαν δηλαδή αρκετά καλά για φυλακισμένο. Αθωώθηκε και επέστρεψε στην Ελλάδα και την Ασία. Τον συνέλαβαν πάλι περίπου το 66 μ.Χ. - πιθανόν στη Νικόπολη της Ηπείρου (Τιτ.γ:12) - και τον πήγαν πίσω στη Ρώμη με την κατηγορία ότι σαν Χριστιανός συνωμότησε στην πυρπόληση της Ρώμης το 64 μ.Χ. και γιατί εισήγαγε καινούρια παράνομη θρησκεία.
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ
Α. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
ε:1-2
Ο σεβασμός είναι απαραίτητος για μια καλής ποιότητας χριστιανική ζωή. Ο τρόπος με τον οποίο ένας εργάτης μεταχειρίζεται το ποίμνιό του είναι μεγάλης σπουδαιότητας. Πρέπει να φέρεται δίκαια και σοφά στον καθένα. Όταν χάνεται ο σεβασμός του ένα για τον άλλο, σύντομα θα χαθεί για τον οίκο του Θεού και αργότερα για τον Ίδιο τον Θεό. Τα λόγια και οι τρόποι του καθένα φανερώνουν την στάση του σ’ αυτό το θέμα.
ΜΕΡΟΣ ΙΙ
Α. ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΝΟΙ
γ:1
Ο Παύλος πάντοτε διόριζε πρεσβυτέρους για να φροντίζουν την κάθε εκκλησία. Εκτός από τα πέντε χαρίσματα της διακονίας που αναφέρονται στην Εφεσ.δ:11 (απόστολοι, προφήτες, ευαγγελιστές ποιμένες και δάσκαλοι) υπάρχουν και κάποιοι άλλοι τίτλοι που χρησιμοποιούνται για λειτουργούς της εκκλησίας: πρεσβύτεροι, επίσκοποι, προεστώτες και διάκονοι. Επίσκοπος είναι αυτός που επι-σκοπεί, ο επιτηρητής, ο επόπτης και είναι το ίδιο με το πρεσβύτερος και προεστός.
ΜΕΡΟΣ Ι
Α. ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟ
Τις Α’ & Β’ επιστολές προς Τιμόθεο και την προς Τίτο συνηθίζουν να τις ονομάζουν «ποιμαντορικές επιστολές» του αποστόλου Παύλου. Βρίσκουμε εδώ ένα σύνολο οδηγιών προς τον Τιμόθεο και τον Τίτο σχετικά με τον τρόπο που θα έπρεπε να χειρίζονται τα διάφορα προβλήματα, που συναντούσαν κατά την επίβλεψη των εκκλησιών που ήταν υπεύθυνοι.
Ζούμε σε έναν κόσμο που δεν
σταματά ποτέ.
Υπάρχει πάντα μια καινούρια
ειδοποίηση στο smartphone.
· Αναπάντητα μηνύματα….
· Δουλειές που πρέπει να γίνουν…
· Προθεσμίες που πλησιάζουν….
Είμαστε απασχολημένοι.
Πολύ απασχολημένοι.
