ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ
Α. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
ε:1-2
Ο σεβασμός είναι απαραίτητος για μια καλής ποιότητας χριστιανική ζωή. Ο τρόπος με τον οποίο ένας εργάτης μεταχειρίζεται το ποίμνιό του είναι μεγάλης σπουδαιότητας. Πρέπει να φέρεται δίκαια και σοφά στον καθένα. Όταν χάνεται ο σεβασμός του ένα για τον άλλο, σύντομα θα χαθεί για τον οίκο του Θεού και αργότερα για τον Ίδιο τον Θεό. Τα λόγια και οι τρόποι του καθένα φανερώνουν την στάση του σ’ αυτό το θέμα.
ΜΕΡΟΣ ΙΙ
Α. ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΝΟΙ
γ:1
Ο Παύλος πάντοτε διόριζε πρεσβυτέρους για να φροντίζουν την κάθε εκκλησία. Εκτός από τα πέντε χαρίσματα της διακονίας που αναφέρονται στην Εφεσ.δ:11 (απόστολοι, προφήτες, ευαγγελιστές ποιμένες και δάσκαλοι) υπάρχουν και κάποιοι άλλοι τίτλοι που χρησιμοποιούνται για λειτουργούς της εκκλησίας: πρεσβύτεροι, επίσκοποι, προεστώτες και διάκονοι. Επίσκοπος είναι αυτός που επι-σκοπεί, ο επιτηρητής, ο επόπτης και είναι το ίδιο με το πρεσβύτερος και προεστός.
Στο χαιρετισμό του ο απόστολος Παύλος βεβαιώνει ότι
είναι αυτός ο συγγραφέας της επιστολής και διακηρύττει την αποστολική του
εξουσία. Είναι απόστολος κατ' επιταγήν Θεού.
Καθώς απευθύνεται στον Τιμόθεο, αυτό που καταλαβαίνει
κανείς να βγαίνει από τον Παύλο είναι τρυφερότητα και αγάπη.
Μπορεί ο Τιμόθεος να είναι πνευματικό παιδί του Παύλου, όμως αυτός τον βλέπει και σαν φυσικό του παιδί - ίσως το είχε ανάγκη λόγω έλλειψης οικογένειας.