Η Αρπαγή (5)

 

Ο Ιησούς παραμένει στη γη και βασιλεύει κατά την χιλιετή Βασιλεία.

Τα χίλια αυτά χρόνια είναι η 7^η χιλιετηρίδα από Αδάμ. Το μεγάλο Σάββατο του Θεού. Την 7^η μέρα ο Θεός αναπαύθηκε.

Ησ.θ:6 Διότι παιδίον εγεννήθη εις ημάς, υιός εδόθη εις ημάς· και η εξουσία θέλει είσθαι επί τον ώμον αυτού· και το όνομα αυτού θέλει καλεσθή Θαυμαστός, Σύμβουλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ του μέλλοντος αιώνος, Άρχων ειρήνης.

Αναφέρεται στον καιρό της χιλιετούς Βασιλείας.

Ησ.θ:7 Εις την αύξησιν της εξουσίας αυτού και της ειρήνης δεν θέλει είσθαι τέλος, επί τον θρόνον του Δαβίδ και επί την βασιλείαν αυτού, διά να διατάξη αυτήν και να στερεώση αυτήν εν κρίσει και δικαιοσύνη από του νυν και έως αιώνος. Ο ζήλος του Κυρίου των δυνάμεων θέλει εκτελέσει τούτο.

Ζαχ.ιδ:9 Και ο Κύριος θέλει είσθαι βασιλεύς εφ' όλην την γήν· εν τη ημέρα εκείνη θέλει είσθαι Κύριος εις και το όνομα αυτού εν.

Αποκ.κ:4-6 Και είδον θρόνους, και εκάθησαν επ' αυτών, και κρίσις εδόθη εις αυτούς και είδον τας ψυχάς των πεπελεκισμένων διά την μαρτυρίαν του Ιησού και διά τον λόγον του Θεού, και οίτινες δεν προσεκύνησαν το θηρίον ούτε την εικόνα αυτού, και δεν έλαβον το χάραγμα επί το μέτωπον αυτών και επί την χείρα αυτών· και έζησαν και εβασίλευσαν μετά του Χριστού τα χίλια έτη. Οι δε λοιποί των νεκρών δεν ανέζησαν, εωσού πληρωθώσι τα χίλια έτη. Αύτη είναι η ανάστασις η πρώτη. Μακάριος και άγιος, όστις έχει μέρος εις την πρώτην ανάστασιν· επί τούτων ο θάνατος ο δεύτερος δεν έχει εξουσίαν, αλλά θέλουσιν είσθαι ιερείς του Θεού και του Χριστού και θέλουσι βασιλεύσει μετ' αυτού χίλια έτη.

Θρόνους βλέπουμε στην Αποκ.δ όπου κάθονται οι 24 πρεσβύτεροι (12+12) που συμβολίζουν την πληρότητα της Βασιλείας του Θεού στην Παλιά και την Καινή Διαθήκη.

Τα πρώτα λόγια λοιπόν αναφέρονται στην εκκλησία της Αρπαγής και μετά συνεχίζει και βλέπει τας ψυχάς των πεπελεκισμένων διά την μαρτυρίαν του Ιησού. Αυτοί δεν κάθονται σε θρόνους, αλλά είναι ενώπιον του θρόνου του Θεού (Αποκ.ζ:9 & ιδ:3).

 

Η χιλιετής βασιλεία

Αποκ.κ:2-7 Καθώς ο Ιησούς έρχεται και πατάει πάνω στο όρος των Ελαιών, γίνεται ο σεισμός και χωρίζει το όρος, οι Ισραηλίτες διαφεύγουν, ο Ιησούς πατάσσει όλα αυτά τα έθνη που έχουν έρθει εναντίον της Ιερουσαλήμ, ένας άγγελος επίασε τον δράκοντα, τον όφιν τον αρχαίον, όστις είναι Διάβολος και Σατανάς, και έδεσεν αυτόν χίλια έτη…..

Είδαμε ήδη τι θα γίνει μέσα σ’ αυτή τη χρονική περίοδο των 1.000 χρόνων. Θα αποκατασταθεί η μακροζωία. Ο Θεός θα επαναφέρει το οικοσύστημα ολόκληρης της γης, όπως ακριβώς το είχε φτιάξει τον καιρό του Αδάμ, μέχρι τον κατακλυσμό.

Θα επαναφέρει το στερέωμα (ρακιγια) για να προφυλάξει την γη και τους ανθρώπους από τις βλαβερές ακτινοβολίες που είναι η αιτία της γήρανσης.

Γι’ αυτό λέει ότι η έρημος θα γίνει «πεδιάς καρποφόρος» (Ης.λβ:15). Η γη πριν τον κατακλυσμό είχε ένα εύκρατο και υγιεινό κλίμα πάνω σ’ όλη την επιφάνειά της. Σαν λογικό αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η τεράστια αύξηση του πληθυσμού της γης. Οι άνθρωποι δεν θα πεθαίνουν όπως τώρα και η γη θα είναι καρποφόρος, θα μπορεί να θρέψει τους κατοίκους της.

Ακόμα λέει ότι κατ’ αυτή την περίοδο «η δάμαλις και η άρκτος θέλουσι συμβόσκεσθαι, τα τέκνα αυτών θέλουσιν αναπαύεσθαι ομού, και ο λέων θέλει τρώγει άχυρον καθώς ο βους. Και το θηλάζον παιδίον θέλει παίζει εις την τρύπαν της ασπίδος, και το απογεγαλακτισμένον παιδίον θέλει βάλλει την χείρα αυτού εις την φωλεάν του βασιλίσκου. Δεν θέλουσι κακοποιεί ουδέ φθείρει εν όλω τω αγίω μου όρει· διότι η γη θέλει είσθαι πλήρης της γνώσεως του Κυρίου, καθώς τα ύδατα σκεπάζουσι την θάλασσαν» (Ης.ια:7-9).

Ζαχ.ιδ:9 Και ο Κύριος θέλει είσθαι βασιλεύς εφ' όλην την γήν· εν τη ημέρα εκείνη θέλει είσθαι Κύριος εις και το όνομα αυτού εν.

Σοφ.γ:9 Διότι τότε θέλω αποκαταστήσει εις τους λαούς γλώσσαν καθαράν, διά να επικαλώνται πάντες το όνομα του Κυρίου, να δουλεύωσιν αυτόν υπό ένα ζυγόν.

Θα αποκαταστήσει μια γλώσσα σε όλο τον κόσμο. Αυτό που έγινε στη Βαβέλ θα διορθωθεί.

Η κρίση του λευκού θρόνου

Αποκ.κ:11 Και είδον θρόνον λευκόν μέγαν και τον καθήμενον επ' αυτού, από προσώπου του οποίου έφυγεν η γη και ο ουρανός, και δεν ευρέθη τόπος δι' αυτά.

Η νύμφη, οι άγιοι της θλίψης και οι 144.000 Ισραηλίτες δεν κρίνονται στον λευκό θρόνο γιατί ήδη κρίθηκαν δίκαιοι με το να αρπαχτούν.

Όμως, θα σταθούν μπροστά στο βήμα του Χριστού «διά να ανταμειφθή έκαστος κατά τα πεπραγμένα διά του σώματος καθ' α έπραξεν, είτε αγαθόν είτε κακόν» (Β’ Κορ.ε:10).

Η κύρια αιτία που ο Ιησούς θα αρπάξει τη νύμφη Του είναι στην Αποκ. ιβ:11 Και αυτοί ενίκησαν αυτόν διά το αίμα του Αρνίου και διά τον λόγον της μαρτυρίας αυτών, και δεν ηγάπησαν την ψυχήν αυτών μέχρι θανάτου.

Μετά την χιλιετή βασιλεία υπάρχει ένα μικρό χρονικό διάστημα κατά το οποίο λύνεται ο διάβολος, μετά είναι το τέλος και η κρίση του λευκού  θρόνου. Οι άδικοι πάνε στη λίμνη του πυρός και οι δίκαιοι στον ουρανό.

Κατά την διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας πολλοί άνθρωποι θα πεθάνουν, δεν θα ζήσουν όλοι 1.000 χρόνια. Θα υπάρχουν δηλαδή δίκαιοι νεκροί κατά την Χιλιετή Βασιλεία.

Αυτοί που θα μπουν στη Χιλιετή Βασιλεία, θα είναι όσοι έχουν απομείνει από τον αποδεκατισμό της οργής του Θεού πάνω σε όλο το πρόσωπο της γης.

Η Νύμφη έχει αρπαχτεί, καθώς και οι άγιοι της θλίψης και οι 144.000 Ισραηλίτες.

Θα είναι λοιπόν άνθρωποι που θα έχουν δεχτεί το χάραγμα και οι οποίοι σύμφωνα με τον λόγο του Θεού, «δεν έχουσιν ανάπαυσιν ημέραν και νύκτα όσοι προσκυνούσι το θηρίον και την εικόνα αυτού και όστις λαμβάνει το χάραγμα του ονόματος αυτού» (Αποκ.ιδ:11).

Αυτοί δεν θα βρουν ανάπαυση, δεν θα απολαύσουν τις επαγγελίες της Χιλιετούς Βασιλείας, αλλά τα παιδιά τους, στα οποία θα κηρυχτεί το ευαγγέλιο από τους Εβραίους. Ο Κύριος θα τα ευλογήσει και θα τους δώσει τη μακροζωία που λέγαμε.

Ματθ.κε:31-33 «Όταν δε έλθη ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού και πάντες οι άγιοι άγγελοι μετ' αυτού, τότε θέλει καθήσει επί του θρόνου της δόξης αυτού, και θέλουσι συναχθή έμπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη, και θέλει χωρίσει αυτούς απ' αλλήλων, καθώς ο ποιμήν χωρίζει τα πρόβατα από των εριφίων, και θέλει στήσει τα μεν πρόβατα εκ δεξιών αυτού, τα δε ερίφια εξ αριστερών».

Ματθ.κε:46 «Και θέλουσιν απέλθει ούτοι μεν εις κόλασιν αιώνιον, οι δε δίκαιοι εις ζωήν αιώνιον», αυτή η κρίση δεν έχει να κάνει με τη Νύμφη, αλλά με τις δύο ομάδες:

Όλοι οι νεκροί που δεν έχουν αναστηθεί, από τον Κάιν μέχρι και τον τελευταίο αμετανόητο νεκρό, είναι μια ομάδα.

Μια άλλη ομάδα είναι οι δίκαιοι νεκροί που έζησαν μέσα στην Χιλιετή Βασιλεία.

Βέβαια, δεν θα έχουν την ίδια θέση με τη Νύμφη, γιατί ανήκουν σε άλλη οικονομία και σε άλλο επίπεδο πίστης.

Αυτοί θα βρεθούν στον ουρανό, ενώ οι άδικοι θα ριχτούν στη λίμνη του πυρός όπου «θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων», όπου «ο σκώληξ αυτών δεν τελευτά και το πυρ δεν σβύνεται».

Είναι τόπος βασάνου. Μόνο το γεγονός ότι θα έρθουν αντιμέτωποι με την πραγματικότητα και θα καταλάβουν ότι ζούσαν μέσα σε μια ουτοπία και στο ψέμα, κι ότι έχουν χάσει τη ζωή για πάντα, είναι αρκετό.

Ο χρόνος της ζωής που ζει κάθε άνθρωπος πάνω στην γη δεν συγκρίνεται με την αιωνιότητα. Οι άνθρωποι αυτοί αρνήθηκαν την αγάπη της αλήθειας για να σωθούν, αρνήθηκαν το Θεό και επέλεξαν να ζήσουν μακριά Του. Γι’ αυτό θα πάνε στην κόλαση.