ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ
Ο Κύριος κάλεσε ονομαστικά τον Βεσελεήλ, ένα εγγονό του Ωρ. Ήταν προφανώς ικανός σε πολλές τέχνες και προικισμένος από τον Κύριο με σοφία, σύνεση και επιστήμη σε όλα αυτά τα πράγματα. Φαίνεται ότι είχε διοριστεί, με την βοήθεια του Ελιάβ, να διδάσκει κι άλλους να κάνουν αυτή τη δουλειά (Έξ.λε:30-35).
ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙ
ΕΡΓΑΤΕΣ
Η ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ
Με μόνη εξαίρεση το αργύριο της εξαγοράς των πρωτοτόκων, η Σκηνή κατασκευάστηκε από υλικά που δόθηκαν σαν αυτοπροαίρετες προσφορές από το λαό Ισραήλ (Έξ.κε:2).
«Ειπέ προς τούς υιούς Ισραήλ να φέρωσι προς εμέ προσφοράν παρά παντός ανθρώπου προαιρουμένου εν τη καρδία αυτού θέλετε λάβει την προσφοράν μου».
Η ΣΚΗΝΗ ΚΑΤΕΛΑΜΒΑΝΕ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΘΕΣΗ
Οπουδήποτε κι αν στρατοπέδευαν για κάποιο διάστημα οι υιοί Ισραήλ, ή σε οποιαδήποτε πορεία κι αν βρισκόταν, η σκηνή έπρεπε να βρίσκεται στο κέντρο του στρατοπέδου (Αριθ.ι).
Ο απόστολος Παύλος γράφει πως όταν κάποιος άνθρωπος έχει το Πνεύμα του Θεού μέσα του και διαβάζει το νόμο του Θεού, το κάλυμμα που υπάρχει στην καρδιά του αφαιρείται και τότε βλέπει σαν μέσα από καθρέπτη τη δόξα του Κυρίου και μεταμορφώνεται σε αυτό που βλέπει, όλο και πιο ένδοξα, από δόξα σε δόξα:
ΤΥΠΟΙ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ
ΑΝΤΙΠΑΡΑΒΟΛΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΟ
Τι τεράστια δυσαναλογία ανακαλύπτουμε καθώς συγκρίνουμε τις διαφορές ανάμεσα στη μικρή, ταπεινή τέντα που μεταφερόταν πάνω στη ζεστή άμμο της ερήμου και στη μεγαλοπρέπεια του ναού του Σολομώντα!
Ο ΣΚΟΠΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΩΝ, ΔΟΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ
Η Σκηνή, είναι το μοναδικό οικοδόμημα μέσα στο λόγο του Θεού, με εξαίρεση το ναό του Σολομώντα, που μοναδικός αρχιτέκτονας του ήταν ο Θεός. Ο ίδιος ο Θεός κανόνισε την τάξη του στρατοπέδου και έδωσε όλες τις οδηγίες για το πώς έπρεπε να γίνεται η λατρεία. Δεν άφησε περιθώρια στον άνθρωπο να συγχωνεύσει δικές του ιδέες στο σχέδιο ή να διαλέξει το δικό του μέρος στο σώμα.
H ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ
Ο Θεός διόρισε μία διακονία από ιερείς προ καταβολής κόσμου. Αυτό ήταν μέρος του σχεδίου της απολύτρωσης εν Χριστώ. Μαθαίνουμε από τη Βίβλο, ότι οι άνθρωποι ήταν εξοικειωμένοι με την διακονία των ιερέων, από την αρχή της ιστορίας του ανθρώπινου γένους. Η παλαιότερη αναφορά ιερέα ήταν αυτή του Μελχισεδέκ. Ήταν βασιλιάς της Σαλήμ και ιερέας του Θεού του Υψίστου. Συνάντησε και ευλόγησε τον Αβραάμ, ο οποίος επέστρεφε από την σφαγή των βασιλέων και αφού είχε σώσει τον Λωτ και το λαό των Σοδόμων (Γένεση ιδ:14-20).
ΤΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ
Η ΦΥΛΗ ΛΕΥΙ ΔΙΑΛΕΓΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΙΕΡΑΤΙΚΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ
(Αριθμοί
α:1-54)
Ένα μήνα μετά το στήσιμο της Σκηνής, ο Κύριος είπε στον Μωυσή να απαριθμήσει όλους τους άνδρες άνω των είκοσι ετών, της συναγωγής των υιών του Ισραήλ, που ήταν ικανοί να πάνε για πόλεμο. Απαριθμήθηκαν πρώτα σε οικογένειες, και έπειτα σε φυλές. Το σύνολο που είχαν προσόντα πολεμιστή ήταν 603.550 (Αριθμοί α:1-46). Με Θεία εντολή, οι Λευίτες εξαιρέθηκαν από αυτήν την απαρίθμηση.
