Η γόνιμη Χριστιανική Ζωή

•    Μερικές φορές μου λείπει η κατεύθυνση ή ο σκοπός στη ζωή μου.
•    Αναρωτιέμαι γιατί ο Θεός με δημιούργησε έτσι.
•    Παλεύω με την αμαρτία.
•    Έχω αποδεχτεί το μήνυμα του Ευαγγελίου ότι ο Ιησούς πέθανε για μένα στον σταυρό και αναστήθηκε, αλλά δεν καταλαβαίνω πώς αυτό αλλάζει πρακτικά τον τρόπο της ζωής μου.
•    Μερικές φορές δεν είμαι σίγουρος για το τι ακριβώς περιμένει ο Θεός από εμένα.
•  Περιστασιακά βρίσκω τον εαυτό μου απογοητευμένο και μπερδεμένο με τα πρότυπα τρόπου ζωής που περιμένει η εκκλησία μου.
•    Μακάρι να ήμουν πιο ευαίσθητος στο Πνεύμα.

Εάν κάποιο από αυτά ισχύει για σένα, τότε αυτό με το οποίο παλεύεις είναι το πρακτικό ερώτημα: τι σημαίνει να ζεις μια καρποφόρα χριστιανική ζωή.

Ευτυχώς, οι Γραφές είναι ένας τέλειος οδηγός σε όλες αυτές τις σκέψεις.

Όλοι καλούμαστε να ζήσουμε μια καρποφόρα χριστιανική ζωή — άλλωστε, ο Ιησούς μας καλεί να Τον ακολουθήσουμε.

Για να το καταλάβουμε αυτό, θα διαβάσουμε από τα δύο πρώτα κεφάλαια της επιστολής προς Εφεσίους.

Θα δούμε ότι η γόνιμη χριστιανική ζωή αποτελείται από τρία πράγματα:

1.     Σκοπός

2.     Το ευαγγέλιο

3.     Υπακοή

Κάθε πιστός πρέπει να έχει αυτά τα τρία πράγματα.

 

Σκοπός

Ας απαντήσουμε στις πρώτες ανησυχίες:

   ·        Γιατί είμαι εδώ;

   ·        Ποιος είναι ο απώτερος σκοπός της ζωής μου;

   ·        Γιατί με δημιούργησε ο Θεός;

   ·        Γιατί ο Θεός κάνει τα πράγματα με τον τρόπο που τα κάνει;

Ο Παύλος μας λέει στο πρώτο κεφάλαιο της επιστολής προς Εφεσίους ότι ο σκοπός όλων είναι η δόξα του Θεού.

 

Σκοπός της σωτηρίας: να δοξάσουμε τον Θεό

Εφεσ.α:3-5 Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο ευλογήσας ημάς εν πάση ευλογία πνευματική εις τα επουράνια διά Χριστού, καθώς εξέλεξεν ημάς δι' αυτού προ καταβολής κόσμου, διά να ήμεθα άγιοι και άμωμοι ενώπιον αυτού διά της αγάπης, προορίσας ημάς εις υιοθεσίαν διά Ιησού Χριστού εις εαυτόν, κατά την ευδοκίαν του θελήματος αυτού,

Ο Παύλος θαυμάζει το γεγονός ότι ο Θεός σχεδίασε να σώσει τους αμαρτωλούς προ καταβολής κόσμου.

Γιατί η λύτρωση των αμαρτωλών ήταν το αποκορύφωμα του σχεδίου Του;

Διάβασε το εδ.6: «εις έπαινον της δόξης της χάριτος αυτού...»

Στα εδ.7-10, ο Παύλος θαυμάζει και πάλι τη λύτρωση. Γιατί ο Θεός μας δίνει τόσες πολλές ευλογίες:

«διά του οποίου έχομεν την απολύτρωσιν διά του αίματος αυτού, την άφεσιν των αμαρτημάτων, κατά τον πλούτον της χάριτος αυτού, καθ' ην επερίσσευσεν εις ημάς εν πάση σοφία και φρονήσει, γνωστοποιήσας εις ημάς το μυστήριον του θελήματος αυτού κατά την ευδοκίαν αυτού, την οποίαν προέθετο εν εαυτώ, εις οικονομίαν του πληρώματος των καιρών, να συγκεφαλαιώση τα πάντα εν τω Χριστώ και τα εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης».

Διάβασε το εδ.12: «διά να ήμεθα εις έπαινον της δόξης αυτού ημείς οι προελπίσαντες εις τον Χριστόν».

Το εδ.13 απαριθμεί αυτές τις ευλογίες:

τον λόγον της αληθείας, το ευαγγέλιον της σωτηρίας σας, εις τον οποίον και πιστεύσαντες εσφραγίσθητε με το Πνεύμα το Άγιον της επαγγελίας, μια εγγυημένη κληρονομιά.

Και πάλι, για ποιο σκοπό; Το τέλος του εδ.14 μας λέει ότι είναι...

«… εις έπαινον της δόξης αυτού».

Ο απόστολος συνεχίζει με μια ευχαριστήρια προσευχή, απευθύνοντας την προσευχή Του, στον...

Εδ.17 “… ο Θεός του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο Πατήρ της δόξης,...»

Προσεύχεται να γνωρίσουν οι Εφέσιοι τον Θεό και, εδ.18...

«ο πλούτος της δόξης της κληρονομίας αυτού εις τους αγίους».

Στη συνέχεια, περιγράφει τι κάνει τον Θεό τόσο ένδοξο στα εδ.19-23:

το υπερβάλλον μέγεθος της δυνάμεως αυτού, την ενέργειαν του κράτους της ισχύος αυτού, την οποίαν ενήργησεν εν τω Χριστώ, αναστήσας αυτόν εκ νεκρών, και εκάθισεν εκ δεξιών αυτού εν τοις επουρανίοις

Εδ.21 υπεράνω πάσης αρχής και εξουσίας και δυνάμεως και κυριότητος και παντός ονόματος ονομαζομένου ου μόνον εν τω αιώνι τούτω [τον καιρό που έγραφε ο Παύλος], αλλά και εν τω μέλλοντι [σήμερα]».

Τελειώνει το πρώτο κεφάλαιο της επιστολής προς Εφεσίους καθιστώντας σαφές ότι ο Χριστός δοξάζεται από τον Θεό επειδή ο Θεός...

«πάντα υπέταξεν υπό τους πόδας αυτού, και έδωκεν αυτόν κεφαλήν υπεράνω πάντων εις την εκκλησίαν ήτις είναι το σώμα αυτού, το πλήρωμα του τα πάντα εν πάσι πληρούντος».

Είναι δύσκολο να το διαβάσεις αυτό και να μην νιώσεις δέος για την πλήρη και τέλεια δόξα του Θεού.

Ο Παύλος λέει ότι όλα όσα οδηγούν στον θάνατο και την ανάσταση, όλα είναι με σκοπό να δοξάσουν τον Θεό.

 

Ο σκοπός της δημιουργίας: να δοξάσει τον Θεό

Ψαλμ.ιθ:1 … Οι ουρανοί διηγούνται την δόξαν του Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργον των χειρών αυτού.

Ο Παύλος απηχεί αυτή τη σκέψη, ότι όλη η δημιουργία δοξάζει τον Δημιουργό της:

Ρωμ.α:20 Επειδή τα αόρατα αυτού βλέπονται φανερώς από κτίσεως κόσμου νοούμενα διά των ποιημάτων, η τε αΐδιος αυτού δύναμις και η θειότης, ώστε αυτοί είναι αναπολόγητοι.

Στην αφήγηση της δημιουργίας, ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, τα αστέρια, τα πουλιά και τα δέντρα, τα πάντα, και ήταν καλά λίαν.

Στη συνέχεια, δημιούργησε τον άνθρωπο, όλα για τη δόξα Του.

Σκοπός του ανθρώπου: να δοξάσει τον Θεό

Αλλά ο Θεός έκανε κάτι ιδιαίτερο με τους ανθρώπους:

Γέν.α:27 Και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον κατ' εικόνα εαυτού· κατ' εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν· άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς·

Ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους για να Τον δοξάζουν μέσω μιας προσωπικής σχέσης μαζί Του.

Πριν αμαρτήσουν ο Αδάμ και η Εύα, ο Θεός περπατούσε στον κήπο της Εδέμ καθημερινά, ζητώντας τους φορείς της εικόνας Του.

Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να έχουν μια στενή σχέση με τον Θεό και μέσω αυτής της σχέσης θα εκπλήρωναν τον απώτερο σκοπό τους: να δοξάσουν τον Θεό.

Ο απώτερος σκοπός μας είναι να δοξάσουμε τον Θεό.

   ·        Δεν είναι για να πλουτίσεις

   ·        Δεν είναι για να παντρευτείς

   ·        Δεν είναι για να αποκτήσεις καλή εκπαίδευση και καριέρα

   ·        Δεν είναι για να αποφύγεις κάθε πόνο

   ·        Δεν είναι για να αποκτήσεις σοφία και γνώση

  ·        Δεν είναι για να διασκεδάσεις και να απολαύσεις όσο το δυνατόν περισσότερα.

Είναι να δοξάζεις τον Θεό – αυτός είναι ο κύριος σκοπός του ανθρώπου.

Αν δεν επαναπροσδιορίσεις τη ζωή σου και δεν το κάνεις τον απώτερο σκοπό σου, θα καταλήξεις σαν τον συγγραφέα του Εκκλησιαστή, που δοκίμασε τα πάντα και όμως καταλήγει στο τίποτα, επειδή όλα είναι ματαιότητα, εκτός από τον Θεό.

 

Το Ευαγγέλιο

Β΄Θεσ.α:8 … κάμνων εκδίκησιν εις τους μη γνωρίζοντας Θεόν και εις τους μη υπακούοντας εις το ευαγγέλιον του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,

Α΄Κορ.ιε:1-4 Σας φανερόνω δε, αδελφοί, το ευαγγέλιον, το οποίον εκήρυξα προς εσάς, το οποίον και παρελάβετε, εις το οποίον και ίστασθε, διά του οποίου και σώζεσθε, τίνι τρόπω σας εκήρυξα αυτό, αν φυλάττητε αυτό, εκτός εάν επιστεύσατε ματαίως. Διότι παρέδωκα εις εσάς εν πρώτοις εκείνο, το οποίον και παρέλαβον, ότι ο Χριστός απέθανε διά τας αμαρτίας ημών κατά τας γραφάς, και ότι ετάφη, και ότι ανέστη την τρίτην ημέραν κατά τας γραφάς,

Είδαμε το σκοπό, αλλά τώρα ας μιλήσουμε για το ευαγγέλιο. Είναι πολύ σαφές ότι οι άνθρωποι δεν ζουν για το σκοπό που δημιουργήθηκαν.

Ας επιστρέψουμε στην Εφεσίους και ας δούμε γιατί:

Εφεσ.β:1-3 Και εσάς όντας νεκρούς διά τας παραβάσεις και τας αμαρτίας εζωοποίησεν, εις τας οποίας περιεπατήσατέ ποτέ κατά το πολίτευμα του κόσμου τούτου, κατά τον άρχοντα της εξουσίας του αέρος, του πνεύματος το οποίον ενεργεί την σήμερον εις τους υιούς της απειθείας· μεταξύ των οποίων και ημείς πάντες ανεστράφημέν ποτέ κατά τας επιθυμίας της σαρκός ημών, πράττοντες τα θελήματα της σαρκός και των διαλογισμών, και ήμεθα εκ φύσεως τέκνα οργής, ως και οι λοιποί·

Δεν εκπληρώνουμε τον απώτερο σκοπό μας επειδή επιλέγουμε τον δικό μας δρόμο. Αυτό είναι αμαρτία.

   ·        Αμαρτία είναι να χάνεις το στόχο.

   ·        Είτε δοξάζεις τον Θεό (υπακούοντας) είτε αμαρτάνεις.

Η αμαρτία προκάλεσε μια άμεση μεταμόρφωση στη σχέση του Αδάμ και της Εύας με τον Θεό. Πριν από την πτώση, είχαν στενές και οικείες σχέσεις, Τον εμπιστεύονταν και Τον υπάκουαν, απολάμβαναν την κοινωνία. Ο Θεός τους προμήθευε όλα όσα χρειάζονταν.

Παραβιάζοντας την εμπιστοσύνη και την εντολή του Θεού, έθεσαν τους εαυτούς τους απέναντι στον Θεό.

Ο Παύλος εξηγεί τις συνέπειες αυτής της επιλογής:

Ρωμ.ε:12 Διά τούτο καθώς δι' ενός ανθρώπου η αμαρτία εισήλθεν εις τον κόσμον και διά της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτω διήλθεν ο θάνατος εις πάντας ανθρώπους, επειδή πάντες ήμαρτον·

Οι συνέπειες της αμαρτίας είναι ολοφάνερες. Όλοι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τον φυσικό θάνατο, που τους χωρίζει από τη φυσική ζωή.

Όλοι οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους πνευματικά νεκροί, που σημαίνει ότι είναι αποχωρισμένοι από τον Θεό.

Αν δεν συμβεί κάτι που θα αλλάξει αυτή την κατάσταση, οι άνθρωποι οδεύουν προς τον αιώνιο θάνατο.

Οι προσωπικοί καρποί της αμαρτίας είναι η ανησυχία, ο εθισμός, η μετατόπιση ευθυνών, η αναισθησία, ο εγωκεντρισμός.

Γίνεσαι ζηλιάρης και ανταγωνιστικός, ανίκανος να συμπάσχεις, επαναστατείς στην εξουσία, ανίκανος να αγαπήσεις.

Όταν αυτή είναι η φυσική κατάσταση όλων των ανθρώπων, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η κοινωνία, η οποία είναι μια συλλογικότητα πολλών ανθρώπων, αντανακλά τέτοιες αδικίες.

Έχουμε κοινωνικούς θεσμούς που διαιωνίζουν ενεργά τον ρατσισμό, τον σεξισμό, την αποικιοκρατία, την οικονομική ανισότητα. Όλα αυτά είναι μια αντανάκλαση της αμαρτίας που κατοικεί μέσα μας.

Στην Ρωμαίους, ο Παύλος λέει ότι ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος.

Είμαστε υποδουλωμένοι στην αμαρτία, υπάκουοι στο κακό, υποταγμένοι στις επιθυμίες της σάρκας μας και στις επιθυμίες του αμαρτωλού σώματος και του νου μας.

Η φυσική κλίση της καρδιάς μας είναι προς το κακό. Η αμαρτία επηρεάζει τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις πράξεις μας.

Ρωμ.γ:23 επειδή πάντες ήμαρτον και υστερούνται της δόξης του Θεού,

Τι κάνουμε; Υπακοή στο ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού. Τόσο απλά!

 

Πίστη στον σταυρό

Συνεχίστε να διαβάζετε την προς Εφεσίους, γιατί ο Παύλος δεν τελειώνει εκεί. Συνεχίζει με τα καλά:

Εφεσ.β:4-9 ο Θεός όμως πλούσιος ων εις έλεος, διά την πολλήν αγάπην αυτού με την οποίαν ηγάπησεν ημάς, και ενώ ήμεθα νεκροί διά τα αμαρτήματα, εζωοποίησεν ημάς μετά του Χριστού· κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι· και συνανέστησε και συνεκάθισεν εν τοις επουρανίοις διά Ιησού Χριστού, διά να δείξη εις τους επερχομένους αιώνας τον υπερβάλλοντα πλούτον της χάριτος αυτού διά της προς ημάς αγαθότητος εν Χριστώ Ιησού. Διότι κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι διά της πίστεως· και τούτο δεν είναι από σας, Θεού το δώρον· ουχί εξ έργων, διά να μη καυχηθή τις.

Θεέ μου!!! — εδώ μιλάμε για αιώνιο θάνατο και αιώνια ζωή….. ανάλογα τί θα διαλέξει κανείς…. Ναι...

Ρωμ.ς:23 Διότι ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος, το δε χάρισμα του Θεού ζωή αιώνιος διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.

 

Υπακοή

Γιατί να υπακούσω;

Έχουμε δει ποιος είναι ο σκοπός μας και έχουμε δει και το Ευαγγέλιο. Τι σχέση έχει η υπακοή με τη χριστιανική ζωή, εκτός από το ευαγγέλιο;

Ο Παύλος ολοκληρώνει τη σκέψη του ως εξής:

Εφεσ.β:10 Διότι αυτού ποίημα είμεθα, κτισθέντες εν Χριστώ Ιησού προς έργα καλά, τα οποία προητοίμασεν ο Θεός διά να περιπατήσωμεν εν αυτοίς.

Όπως αποδεικνύεται, υπάρχουν ακόμα περισσότερα για εμάς στη χριστιανική ζωή από το να υπακούσουμε στο ευαγγέλιο.

Προφανώς, ο σκοπός της ζωής μας δεν είναι να σωθούμε και να βγούμε από την κόλαση. Αλλά ο σκοπός μας είναι και προς έργα καλά.

Ο Θεός, πριν καν γεννηθείς, έχει προετοιμάσει συγκεκριμένες δουλειές που θέλει να κάνεις.

Τώρα που έχεις σωθεί, μπορείς να το κάνεις αυτό.

Δημιουργηθήκαμε με σκοπό να δοξάσουμε τον Θεό μέσω μιας προσωπικής σχέσης μαζί Του. Δεν μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό λόγω της αμαρτίας.

Έτσι, ο Θεός έστειλε τον Ιησού να πεθάνει και να αναστηθεί. Έχουμε υπακούσει στο ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού. Τώρα μπορούμε να εκπληρώσουμε πραγματικά τον σκοπό της ζωής μας.

Επιτρέψτε μου να σας δώσω πέντε βιβλικούς λόγους για την υπακοή:

Επειδή αγαπάς τον Ιησού.

Ο Ιησούς είπε, (Ιωάν.ιδ:15) «Εάν με αγαπάτε, τας εντολάς μου φυλάξατε». Υπάρχουν πολλοί λόγοι να αγαπάς τον Ιησού, τελικά πέθανε για σένα.

Αυτό που κάνει την αγάπη αληθινή είναι η εξωτερίκευση της εσωτερικής αφοσίωσης.

  · Ξέρεις ότι ένας άντρας αγαπά μια κοπέλα, κάνοντας της πρόταση γάμου.

   · Ξέρεις ότι ένας γονιός αγαπά το παιδί του, φροντίζοντας το.

   · Ξέρεις ότι ένας Χριστιανός αγαπά τον Κύριό του αν το αποδεικνύει ζώντας με ενεργή πιστή και υπακοή.

Γι' αυτό βαπτιζόμαστε — για να δείξουμε την εσωτερική δέσμευση που κάναμε νωρίτερα όταν μετανοήσαμε. Από αγάπη, υπακούμε:

«μαρτυρία της αγαθής συνειδήσεως εις Θεόν» είναι το βάπτισμα!

Επειδή φοβάσαι τον Κύριο.

Ο συγγραφέας του Εκκλησιαστή ολοκληρώνει την πραγματεία του λέγοντας:

Εκκλ.ιβ:13 Ας ακούσωμεν το τέλος της όλης υποθέσεως· φοβού τον Θεόν και φύλαττε τας εντολάς αυτού, επειδή τούτο είναι το παν του ανθρώπου.

Επειδή πιστεύεις στον Θεό.

Μιλώντας για τους διάφορους ήρωες της πίστης στην Παλαιά Διαθήκη, ο Παύλος λέει:

Εβρ.ια:8 Διά πίστεως υπήκουσεν ο Αβραάμ, ότε εκαλείτο να εξέλθη εις τον τόπον τον οποίον έμελλε να λάβη εις κληρονομίαν, και εξήλθε μη εξεύρων που υπάγει.

Ο Αβραάμ πίστευε ότι ο Θεός ήταν καλός και έτσι ακολούθησε τις εντολές Του.

Ο Θεός ξέρει τι είναι καλύτερο για σένα. Κάθε φορά που κάνεις κάτι, είναι επειδή πιστεύεις ότι είναι καλύτερο από την εναλλακτική.

Κάθε φορά που αμαρτάνεις, είναι επειδή πιστεύεις ότι αυτό που σου προσφέρει αυτή η αμαρτία είναι καλύτερο από την εναλλακτική που σου προσφέρει η υπακοή στον Θεό.

Κάθε αμαρτία είναι μια πράξη ανυπακοής για την οποία πρέπει να μετανοήσουμε. Κάθε υπακοή είναι μια πράξη πίστης. Από πίστη, υπακούμε.

Επειδή ελπίζεις.

Αποκ.κβ:12 Και ιδού, έρχομαι ταχέως, και ο μισθός μου είναι μετ' εμού, διά να αποδώσω εις έκαστον ως θέλει είσθαι το έργον αυτού.

Ο Ιησούς υπόσχεται μια ουράνια ανταμοιβή σε όσους ήταν υπάκουοι. Περιμένουμε με ελπίδα και προσδοκία ότι θα μας δοθεί μια δίκαιη και ανάλογη ανταμοιβή όταν σταθούμε ενώπιον του θρόνου στην κρίση του Βήματος του Χριστού. Από ελπίδα, υπάκουμε.

Γιατί είσαι μαθητής.

Ματθ.ις:24 Τότε ο Ιησούς είπε προς τους μαθητάς αυτού· Εάν τις θέλη να έλθη οπίσω μου, ας απαρνηθή εαυτόν και ας σηκώση τον σταυρόν αυτού και ας με ακολουθή.

Ο Ιησούς μας καλεί να Τον δεχτούμε σαν Κύριο σε όλη μας τη ζωή. Όταν πιστεύεις, γίνεσαι μαθητής του Ιησού. Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι Τον ακολουθείς και να Τον παρακούς ταυτόχρονα.

Σε αυτό το σημείο, ελπίζω να μην μείνει κανείς μπερδεμένος σχετικά με τον σκοπό της ζωής του.

Ελπίζω όλοι να συμφωνούμε ότι η υπακοή είναι απαραίτητη για μια καρποφόρα χριστιανική ζωή.

Τώρα το ερώτημα είναι: πώς υπακούμε πρακτικά;

Η υπακοή στη χριστιανική ζωή έρχεται με δύο μορφές: την υπακοή στον λόγο και την υπακοή στο Πνεύμα.

 

Υπακοή στον λόγο:

Είμαστε υπάκουοι στον λόγο επειδή είναι η αληθινή τεκμηρίωση των συναισθημάτων, των σκέψεων και των πράξεων του Θεού που μεταγράφονται σε λέξεις που μπορούμε να διαβάσουμε, να μελετήσουμε και να εφαρμόσουμε.

Επιτρέπουμε στον λόγο να κατευθύνει τον πρακτικό τρόπο ζωής μας. Πώς; Θέτοντας πρότυπα με τα οποία ζούμε στη συνέχεια. Αυτά τα πρότυπα δεν είναι αυθαίρετοι κανόνες και παραδόσεις.

Τα πρότυπα βασίζονται σε πεποιθήσεις που βασίζονται σε βιβλικές αρχές.

Ξεκινάμε πάντα με τη Βιβλική αρχή, αναπτύσσουμε μια πεποίθηση από αυτήν και στη συνέχεια εφαρμόζουμε πρακτικά ένα πρότυπο που αντικατοπτρίζει αυτήν την πεποίθηση.

Θα περάσω σε δύο παραδείγματα για να εξηγήσω αυτήν την έννοια. Εδώ είναι που τα πράγματα μπορεί να γίνουν λίγο αμφιλεγόμενα.

Μη με μισήσεις αμέσως, απλώς δώσε μου την ευκαιρία να σου εξηγήσω και μετά πάρε την απόφασή σου για το αν συμφωνείς ή όχι.

Παράδειγμα #1: Ορισμένες εκκλησίες, όπως η δική μας, έχουν πρότυπα ένδυσης, όπως για παράδειγμα ότι οι αδελφές δεν είναι σωστό να φοράνε παντελόνια κι ότι το φόρεμα ενός κοριτσιού πρέπει να έχει συγκεκριμένο μήκος ή ότι ένα ανδρικό τζιν δεν είναι καλό να είναι τόσο στενό. Αυτό είναι ένα πρότυπο.

Μπορεί να συμφωνείτε με τα πρότυπα της εκκλησίας μας για τα ρούχα, μπορεί και όχι. Αυτό δεν είναι σημαντικό.

Το σημαντικό είναι ότι το πρότυπο δεν είναι ένας αυθαίρετος κανόνας που δημιουργήθηκε για κανέναν άλλο λόγο εκτός από το να είναι συντηρητικό ή παραδοσιακό.

Είναι ένα πρότυπο που τέθηκε σε εφαρμογή λόγω της υποκείμενης πεποίθησης ότι η σεμνότητα είναι σημαντική για τον Θεό, προέρχεται από τη βιβλική αρχή ότι τα σώματά μας είναι ναοί του Αγίου Πνεύματος.

Εμείς σαν Χριστιανοί θέλουμε να υπακούμε στον Θεό. Βλέπουμε τη βιβλική αρχή, διακρίνουμε τι πιστεύουμε γι' αυτήν και μετά εφαρμόζουμε ένα πρότυπο που πρακτικά αλλάζει τον τρόπο ζωής μας.

Οι άνθρωποι μερικές φορές υποστηρίζουν ότι το να ζεις με πρότυπα είναι νομικισμός. Δεν είναι αλήθεια. Το να ζούμε σύμφωνα με αυθαίρετους κανόνες που δεν βασίζονται στο λόγο του Θεού είναι νομικίστικο.

Αυτό ήταν που έκανε τους Φαρισαίους νομικιστές — ακολουθούσαν αυθαίρετα πρότυπα που δεν βασίζονταν στις Γραφές για να διατηρήσουν τις δικές τους παραδόσεις.

Το να ζεις σύμφωνα με κανόνες που βασίζονται σε πεποιθήσεις που προέρχονται από τις βιβλικές αρχές είναι υπακοή.

Τι σημαίνει αυτό στην πρακτική ζωή, έξω από τη χριστιανική ζωή;

Τρία βήματα για την ανάπτυξη ενός υπάκουου χριστιανικού τρόπου ζωής:

Βιβλικές αρχές. Διαβάστε τις Γραφές και εντοπίστε τις Βιβλικές αρχές σε όλους τους τομείς της ζωής σας: αγάπη, σεξ, γάμος, χρήματα, συναισθήματα, διακονία, χρόνος, μουσική, αλκοόλ, ό,τι σας απασχολεί.

Διαβάστε τον λόγο του Θεού και προσδιορίστε ποιο είναι το θέλημά Του για αυτούς τους τομείς.

Προσωπική πεποίθηση. Προσδιορίστε τι πιστεύετε με βάση αυτές τις αρχές. Ποιες προσωπικές πεποιθήσεις θα έχετε σε αυτούς τους τομείς της ζωής;

Να θυμάστε ότι η πεποίθηση είναι διαφορετική από την προτίμηση. Οι προτιμήσεις μπορούν να κινδυνεύσουν, οι αρχές δεν κινδυνεύουν.

Πρακτικά πρότυπα. Θέστε ένα προσωπικό πρότυπο. Τι πρόκειται να κάνετε εσείς προσωπικά για να ζήσετε την πεποίθηση που έχετε με βάση τις Βιβλικές αρχές που διδάσκει ο Θεός;

Το πρακτικό σας πρότυπο μπορεί να είναι διαφορετικό από κάποιου άλλου, ακόμα κι αν οι πεποιθήσεις σας ταιριάζουν.

Μην τους κρίνετε ότι είναι λιγότερο συντηρητικοί από εσάς.

Μην τους κρίνετε ότι είναι πιο συντηρητικοί.

Τα πρακτικά σας πρότυπα είναι μια απόφαση τρόπου ζωής που περιλαμβάνει εσάς και τον Θεό.

Παράδειγμα: Οι γραφές διδάσκουν πολλά για την σοφή χρήση του χρόνου. Κανείς που έχει διαβάσει τη Βίβλο δεν πρόκειται να διαφωνήσει με αυτή τη Βιβλική αρχή.

Η προσωπική μου πεποίθηση λοιπόν είναι ότι πρέπει να ελαχιστοποιήσω τον χαμένο χρόνο, ώστε να μπορώ να μεγιστοποιήσω τον χρόνο μου κάνοντας καλά πράγματα.

Πολλοί από εσάς πιθανότατα έχετε την ίδια πεποίθηση. Το προσωπικό μου πρότυπο ήταν να διαγράψω όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: ούτε Instagram, ούτε Facebook.

Δεν κρίνω εσάς, τους γονείς μου ή την εκκλησία μας επειδή έχετε λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης — αυτή είναι μια προσωπική επιλογή τρόπου ζωής που έκανα λόγω των πεποιθήσεών μου λόγω των Γραφών.

Τελευταία ερώτηση πριν προχωρήσουμε: τι γίνεται αν τα προσωπικά σας πρότυπα ζωής δεν ευθυγραμμίζονται με αυτά της εκκλησίας;

Εάν βρίσκεστε σε ηγετική θέση όπου επηρεάζετε άλλους (Κυριακό σχολείο, διακονία εφήβων, νεολαία κ.λπ.), διδάξτε τους τι διδάσκει η εκκλησία.

Αν οι κανόνες σας αποτελούν πρόσκομμα για τους άλλους πιστούς, προσαρμόστε τους από αγάπη για τον πλησίον σας ώστε να μην αμαρτήσουν εξαιτίας σας.

Εάν οι πρεσβύτεροι της εκκλησίας σας ζητούν να κάνετε μια προσαρμογή, ταπεινωθείτε ενώπιον της εξουσίας και κάντε ό,τι σας ζητηθεί.

Εάν τα πρότυπά σας προκαλούν σύγκρουση και καταστρέφουν την ενότητα, είστε πρόβλημα.

Εάν διδάσκετε τα δικά σας πρότυπα ενώ είναι αντίθετα με της εκκλησίας, εάν ο τρόπος ζωής σας κάνει τους άλλους να προσκόπτουν, εάν επαναστατείτε ενάντια στην εξουσία, εάν καταστρέφετε την ενότητα — υπάρχει ένα ζήτημα που πρέπει να επιλυθεί.

Είτε θα αλλάξεις, είτε θα μετακινηθείς σε άλλη εκκλησία. Μην προσπαθήσεις να επιβάλεις την αλλαγή στη δική σου εκκλησία, εκτός εάν ο Θεός σε τοποθετήσει σε μια θέση εξουσίας σε αυτήν την εκκλησία όπου μπορείς να το κάνεις αυτό. Διαφορετικά, απλά υπερβαίνεις τις ευθύνες που ο Θεός δεν έχει προορίσει για σένα.

Σε όλα αυτά, να θυμάσαι τον μεγαλύτερο σκοπό. Τα πρότυπα δεν φτιάχνονται από καπρίτσιο. Αποφασίζονται με βάση πεποιθήσεις που βασίζονται στον λόγο. Ακολουθούμε τον λόγο υπακούοντας στον Θεό. Η υπακοή δοξάζει τον Θεό. Παίρνεις αποφάσεις για τον τρόπο ζωής σου για να δοξάσεις τον Θεό.

Υπακοή στο Πνεύμα

Αυτά λοιπόν είναι υπακοή στον λόγο. Τώρα ας τελειώσουμε μιλώντας για την υπακοή στο Πνεύμα.

Πέρα από το αποκαλυμμένο θέλημα του Θεού στις Γραφές, δίνει επίσης σε όλους τους αληθινούς πιστούς που έχουν μετανοήσει και πιστέψει στο ευαγγέλιο το Πνεύμα, που κατοικεί μέσα τους.

Το Πνεύμα σας δίνει την επιθυμία και τη δύναμη να υπακούτε στον λόγο του Θεού. Το Πνεύμα σας καθοδηγεί και σας οδηγεί σε διάφορες καταστάσεις στη ζωή. Το Πνεύμα σας δίνει χαρίσματα που ο Θεός θέλει να έχετε, ώστε να μπορείτε να εκπληρώσετε τον σκοπό για τον οποίο υπάρχετε.

Οι Γραφές μας λένε ότι...

«όσοι διοικούνται υπό του Πνεύματος του Θεού, ούτοι είναι υιοί του Θεού».

Ακόμα λένε:

«Περιπατείτε κατά το Πνεύμα και δεν θέλετε εκπληροί την επιθυμίαν της σαρκός».

Ενώ ο λόγος του Θεού μας φανερώνει το αντικειμενικό ηθικό θέλημα, το Πνεύμα του Θεού μας φανερώνει το υποκειμενικό προσωπικό θέλημα.

Μπορείς να γνωρίσεις το συγκεκριμένο προσωπικό θέλημα του Θεού για τη ζωή σου ακούγοντας και όντας ευαίσθητος στο Πνεύμα.

Υπάρχουν κυρίως πέντε τρόποι με τους οποίους το Πνεύμα μιλά σήμερα:

1. Μέσω των Γραφών. Το Άγιο Πνεύμα ενέπνευσε τους Βιβλικούς συγγραφείς να γράψουν τα λόγια που έγραψαν. Παρέχει επίσης φώτιση στους αναγνώστες σήμερα όταν διαβάζουν τις Γραφές. Ο φωτισμός αναφέρεται σε μια στιγμή κατανόησης όπου όλα κάνουν κλικ.

Αυτό συμβαίνει όταν η θέλησή σου να γνωρίσεις κάτι ευθυγραμμίζεται με το θέλημα του Θεού να το αποκαλύψει.

Το Άγιο Πνεύμα μιλά μέσα από τη Γραφή αποκαλύπτοντας κάτι που ισχύει άμεσα για εσένα από τις Γραφές, όπως όταν ένα απόσπασμα μιλάει απευθείας για το τι συμβαίνει στη ζωή σου.

2. Προσευχή. Η προσευχή είναι απαραίτητη για όλους τους πιστούς Χριστιανούς γιατί είναι το μέσο με το οποίο επικοινωνείτε τις σκέψεις, τις επιθυμίες, τις εξομολογήσεις, τους επαίνους και τις ευχαριστίες σας στον Θεό. Μέσω του Αγίου Πνεύματος που βρίσκεται μέσα σου, είσαι σε θέση να επικοινωνείς με τον Θεό. Το Άγιο Πνεύμα μιλά μέσω της προσευχής παρέχοντας μια αίσθηση ειρήνης, εμπιστοσύνης και κοινωνίας στον πιστό.

3. Συνείδηση. Όλοι οι άνθρωποι έχουν μια αίσθηση συνείδησης, η οποία είναι η ηθική πυξίδα η οποία σας λέει τι είναι σωστό ή λάθος. Οι άπιστοι έχουν συνείδηση που είναι αμαυρωμένη από την αμαρτία. Οι πιστοί, από την άλλη πλευρά, έχουν συνείδηση που καθοδηγείται από το Πνεύμα. Μέσω της συνείδησης, το Πνεύμα σας δίνει μια εσωτερική αίσθηση για το ποιες αποφάσεις είναι ενάντια στο θέλημα του Θεού και ποιες έχουν την ευλογία Του.

4. Λεπτή φωνή. Όταν ο προφήτης Ηλίας ο Θεσβίτης κρυβόταν σε ένα βουνό, περίμενε τον Θεό να του μιλήσει. Έγινε ένας δυνατός άνεμος που έσκισε το βουνό και το έσπασε σε κομμάτια, αλλά ο Θεός δεν ήταν εκεί. Έγινε σεισμός, αλλά ο Θεός δεν ήταν εκεί. Υπήρχε φωτιά, αλλά ο Θεός δεν ήταν μέσα στη φωτιά. Μόνο όταν όλα ησύχασαν, η φωνή του Θεού ήρθε στον Ηλία, σαν ένας απαλός ψίθυρος. Το Πνεύμα δεν μιλά με τεράστιους δραματικούς τρόπους. Είναι μέσα στην ησυχία και τη σιωπή που μπορείτε να ακούσετε το Πνεύμα να σας ψιθυρίζει το μήνυμά Του.

5. Άνθρωποι. Ο Θεός συχνά επικοινωνεί μέσω άλλων ανθρώπων, συγκεκριμένα, άλλων πιστών. Οι Γραφές ενθαρρύνουν τους πιστούς να ζητούν συμβουλές από άλλους προκειμένου να λαμβάνουν σωστές αποφάσεις. Οι Γραφές είναι γεμάτες παραδείγματα του Θεού που χρησιμοποιεί προφήτες, δασκάλους, μαθητές και άλλους για να αποκαλύψει στους ανθρώπους το θέλημα Του. Το Άγιο Πνεύμα δίνει σοφές συμβουλές, συμβουλές και λόγια ενθάρρυνσης μέσω άλλων πιστών.

Είναι δύσκολο να πούμε περισσότερα από αυτές τις γενικές αρχές για την υπακοή στο Πνεύμα, επειδή το Πνεύμα είναι προσωπικό και εργάζεται διαφορετικά με διαφορετικούς ανθρώπους. Ο λόγος αποκαλύπτει το αντικειμενικό γενικό θέλημα του Θεού για όλους. Το Πνεύμα σας κοινοποιεί το υποκειμενικό συγκεκριμένο θέλημά Του.

Δεν μπορείτε να είστε ευαίσθητοι στην έλξη του Πνεύματος στη ζωή σας, εκτός εάν ζείτε ενεργά με υπακοή στον λόγο του Θεού.

Ομοίως, δεν μπορείτε να υπακούσετε στον λόγο του Θεού αν δεν ακολουθείτε το κάλεσμα του Πνεύματος. Τα δύο συνεργάζονται. Παρατηρήστε, η υπακοή παράγεται από τον λόγο του Θεού και από το Πνεύμα του Θεού μέσα σας. Όλο το έργο επιτελείται από τον Θεό. Ούτε η σωτηρία σας ούτε ο αγιασμός σας είναι αποτέλεσμα των δικών σας έργων. Πρέπει να παραδοθείς στον Θεό και να εξαρτάσαι από Αυτόν για να συμβεί πραγματικά η υπακοή.

 

Συμπέρασμα

Ξέρω ότι ήταν πολλά. Ελπίζω ότι αυτό ήταν εξαιρετικά ωφέλιμο για εσάς. Εξετάσαμε τα εδάφια Εφες.α:18–β:10.

Ο Παύλος μας αποκάλυψε τα συστατικά μιας γόνιμης χριστιανικής ζωής: σκοπό, ευαγγέλιο και υπακοή.

Υπακούμε στο Πνεύμα ακολουθώντας τις επιθυμίες, τα δώρα και την ειρήνη Του.

Υπακούμε στον λόγο εφαρμόζοντας πρακτικά πρότυπα που βασίζονται σε προσωπικές πεποιθήσεις που βασίζονται σε βιβλικές αρχές.

Υπακούμε γιατί έτσι δοξάζουμε τον Θεό. Δεν μπορείτε να δοξάσετε τον Θεό αν συνεχίσετε να ζείτε μέσα στην αμαρτία σας, γι' αυτό μετανοήστε και πιστέψτε στον Ιησού.

Καλούμαστε από τον Ιησού να Τον ακολουθήσουμε και να είμαστε καρποφόροι Χριστιανοί.

Θέλω να τελειώσω ξαναδιαβάζοντας το Εφες.β:10. Νομίζω ότι αυτό το εδάφιο τα αποτυπώνει πραγματικά όλα αυτά τόσο δυνατά.

«Διότι αυτού ποίημα είμεθα, κτισθέντες εν Χριστώ Ιησού προς έργα καλά, τα οποία προητοίμασεν ο Θεός διά να περιπατήσωμεν εν αυτοίς».