Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2026

Ο μοναδικός στόχος και σκοπός της εκκλησίας



Α΄ Κορ.β:2 Διότι απεφάσισα να μη εξεύρω μεταξύ σας άλλο τι ειμή Ιησούν Χριστόν, και τούτον εσταυρωμένον.

Αυτή είναι μια πολύ σαφής δήλωση για τους Χριστιανούς, ως προς τον σκοπό μας στον κόσμο.

Είναι μια δήλωση που περιορίζει τα πάντα: «απεφάσισα», λέει.

Αυτό δείχνει ότι πρέπει να αγωνίστηκε για να κρατήσει αυτή την θέση.

Είναι σαν να λέει: «Δεν θέλω να ξεφύγω από το μήνυμα. Το μήνυμα είναι πάντα ο Ιησούς Χριστός και Αυτός σταυρωμένος».

Αυτή είναι η κλήση μας, σαν εκκλησία στον κόσμο.

Η εκκλησία πάντα πάλευε να παραμείνει στο μήνυμα. Η ιστορία έχει άφθονες αποδείξεις περί αυτού.

Παρατηρώντας τα εκκλησιαστικά δρόμενα σήμερα,  μπορεί να δει κανείς ότι κάποιοι χριστιανοί απορροφούνται σε κάθε είδους κοινωνικά ζητήματα.

Ο Χριστιανισμός γίνεται σχεδόν συνώνυμος με αυτό που λέγεται κοινωνικό ευαγγέλιο. Ενδιαφέρονται για κοινωνικά πράγματα και όχι για πνευματικά.

Υπάρχει μια επίθεση στο αλάθητο της Γραφής, στη θεοπνευστία της Γραφής, στη θεότητα του Χριστού, στην κατά χάρη σωτηρία, στο ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού.

Αυτές οι επιθέσεις προέρχονται συνήθως, από δόγματα που κάποτε δήλωναν ότι ήταν χριστιανικά.

Ικανοποιούνται με το να δίνουν κάθε εγκόσμια, κοινωνική μάχη στη θέση του μοναδικού λόγου για τον οποίο υπάρχουν στον κόσμο, και αυτός είναι το ευαγγέλιο.

Χριστιανός:

Πράξ.ια:26και πρώτον εν Αντιοχεία ωνομάσθησαν οι μαθηταί Χριστιανοί.

Τώρα, αυτό δεν ήταν τίτλος τιμής. Θέλω να πω, μπορεί να ήταν για αυτούς, αλλά δεν προοριζόταν έτσι.

Όταν η κοινωνία αναγνώρισε τους μαθητές του Κυρίου μας σαν «Χριστιανούς», αυτό ήταν γεμάτο χλευασμό, περιφρόνηση, κοροϊδία.

Ήταν χλευαστικό να σε αποκαλούν Χριστιανό. Η ταύτιση με τον Χριστό θεωρήθηκε από τον λαό σαν σημάδι σοβαρής πνευματικής κατωτερότητας. Ήσουν χαμηλής υπόστασης. Το γεγονός ότι ήταν ένας όρος περιφρόνησης, το βλέπουμε στο:

Πράξ.κς:28 Και ο Αγρίππας είπε προς τον Παύλον· Παρ' ολίγον με πείθεις να γείνω Χριστιανός.

Τώρα μπορεί να το διαβάσετε αυτό και να πείτε, «Ουάου, ο Παύλος είχε επιτυχία με τον Αγρίππα. Ίσως σκεφτόταν πραγματικά να γίνει Χριστιανός».

Λοιπόν, αν το σκεφτήκατε αυτό, χάσατε την ερμηνεία. Κοροϊδεύει τον Παύλο.

Του λέει, «Παρ' ολίγον με πείθεις να γείνω Χριστιανός και να με περιφρονούν, να με  χλευάζουν, να ντρέπομαι. Με κοροϊδεύεις; Νομίζεις ότι είμαι τόσο ανόητος που θα μπορούσες τόσο εύκολα να με πείσεις να γίνω κάποιος που θα δεχτεί την γελοιοποίηση της κοινωνίας;»

Α΄Πέτρ.δ:16 αλλ' εάν πάσχη ως Χριστιανός, ας μη αισχύνηται, αλλ' ας δοξάζη τον Θεόν κατά τούτο.

Ήταν σχεδόν βέβαιο ότι αν σε προσδιόριζαν Χριστιανό, θα υπέφερες επειδή ο όρος ήταν γεμάτος ασέβεια.

«αλλ' εάν πάσχη ως Χριστιανός, ας μη αισχύνηται». Μην ντρέπεσαι. Το λένε αυτό για να σε κάνουν να ντρέπεσαι. Μην ντρέπεστε, «αλλά . . . δοξάστε τον Θεό».

Μακάρι να μπορούσε ο καθένας να καταλάβει ότι Χριστιανός σημαίνει σαν τον Χριστό, Αυτόν που ο κόσμος απορρίπτει.

Χρησιμοποιήθηκε χλευαστικά ώστε οι Χριστιανοί να καταλάβουν την εχθρότητα εναντίον του Χριστού και την ευθύνη τους να φέρουν το μήνυμα του ευαγγελίου, να αντιστρέψουν αυτή τη χρήση και να τους δείξουν τη δόξα του Χριστού.

Εμένα, δεν με πειράζει να με αποκαλούν αιρετικό. Με έχουν αποκαλέσει έτσι. Με έχουν αποκαλέσει χειρότερα πράγματα. Αλλά δεν με πειράζει να με αποκαλούν έτσι γιατί:

Πράξ.κδ:14 ….κατά την οδόν, την οποίαν ούτοι λέγουσιν αίρεσιν, ούτω λατρεύω τον Θεόν των πατέρων μου, πιστεύων εις πάντα τα γεγραμμένα εν τω νόμω και εν τοις προφήταις,

Α΄Κορ.θ:16 Διότι εάν κηρύττω το ευαγγέλιον, δεν είναι εις εμέ καύχημα· επειδή ανάγκη επίκειται εις εμέ· ουαί δε είναι εις εμέ εάν δεν κηρύττω·

Τι κάνουμε; Κηρύττουμε το ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού σύμφωνα με το Α΄Κορ.ιε:1-4.

Αυτό είναι ευαγγέλιο. Και ο Παύλος λέει, «Αυτό κάνω. Αυτό είναι το κάλεσμά μου και αλίμονο αν δεν το κάνω».

Τώρα, τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι οι Χριστιανοί μέσα σαυτό τον κόσμο που ζούμε, πρέπει να εστιάσουμε στην ταύτισή μας με τον Χριστό – αυτό είναι το μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού.

 

Πράξ.ι:33 Ευθύς λοιπόν έπεμψα προς σε, και συ έκαμες καλά ότι ήλθες. Τώρα λοιπόν ημείς πάντες παριστάμεθα ενώπιον του Θεού, διά να ακούσωμεν πάντα όσα προσετάχθησαν εις σε υπό του Θεού.

Εδώ είναι ο Πέτρος, που μιλάει στον Εθνικό Κορνήλιο. Ο Κορνήλιος επιθυμούσε να μάθει ποιο είναι το άγγελμα που έχει ο απόστολος.

Του λέει λοιπόν, είμαστε όλοι εδώ – ο Κορνήλιος και οι φίλοι του– «Πες μας τι θέλει ο Θεός να μάθουμε. Είμαστε συγκεντρωμένοι. Δώσε μας το μήνυμα από τον ουρανό.

Στα εδ.34,35 έχουμε μια απάντηση:

Τότε ο Πέτρος ανοίξας το στόμα είπεν· Επ' αληθείας γνωρίζω ότι δεν είναι προσωπολήπτης ο Θεός, αλλ' εν παντί έθνει, όστις φοβείται αυτόν και εργάζεται δικαιοσύνην, είναι δεκτός εις αυτόν.

Τώρα θυμηθείτε, αυτός είναι ένας Εθνικός και ο Πέτρος λέει, «Εντάξει, το κατάλαβα. Εδώ είναι το μήνυμα από τον ουρανό: Ο Θεός δεν περιορίζεται στους Εβραίους. Η σωτηρία Του δεν περιορίζεται σε αυτούς». Ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης, αλλ' εν παντί έθνει, όστις φοβείται αυτόν και εργάζεται δικαιοσύνην, είναι δεκτός εις αυτόν».

Η σωτηρία δεν είναι εθνικό θέμα, είναι προσωπικό θέμα. Είναι «εν παντί έθνει, όστις φοβείται αυτόν». Ο Θεός προσφέρει μια παγκόσμια σωτηρία σε όλους σε κάθε έθνος.

Και ποια είναι η μέθοδος Αυτού; Ποιο είναι το μήνυμα που οδηγεί σε αυτή τη σωτηρία;

Πράξ.ι:36 Τον λόγον, τον οποίον απέστειλε προς τους υιούς Ισραήλ ευαγγελιζόμενος ειρήνην διά Ιησού Χριστού· ούτος είναι ο Κύριος πάντων·

Το αρχικό μήνυμα που ήρθε πρώτα στον Ισραήλ και τώρα επεκτείνεται στους Εθνικούς είναι ότι «η ειρήνη [έρχεται] μέσω του Ιησού Χριστού». Αυτό είναι το μήνυμα. Και ποιος είναι ο Ιησούς; «Είναι ο Κύριος πάντων».

Αυτό είναι το μήνυμα και είναι τόσο άμεσο. Ο Κορνήλιος, ένας Εθνικός, ρωτάει:

«Τι θέλει ο ουρανός να ξέρω;»

«Θέλει να ξέρεις ότι η σωτηρία δεν περιορίζεται στο Ισραήλ, αλλά ότι κάθε άτομο από οποιοδήποτε έθνος που φοβάται τον Θεό και κάνει αυτό που είναι δίκαιο, είναι ευπρόσδεκτο σε Αυτόν.

Ο μόνος τρόπος για να έρθουμε σ’ Αυτόν είναι μέσω του Χριστού γιατί η ειρήνη με τον Θεό είναι μέσω του Ιησού Χριστού και ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος πάντων».

Και μετά ο Πέτρος συνεχίζει:

Πράξ.ι:37,38 τον λόγον τούτον σεις εξεύρετε, όστις εκηρύχθη καθ' όλην την Ιουδαίαν, αρχίσας από της Γαλιλαίας, μετά το βάπτισμα, το οποίον εκήρυξεν ο Ιωάννης, πως ο Θεός έχρισε τον Ιησούν τον από Ναζαρέτ με Πνεύμα Άγιον και με δύναμιν, όστις διήλθεν ευεργετών και θεραπεύων πάντας τους καταδυναστευομένους υπό του διαβόλου, διότι ο Θεός ήτο μετ' αυτού·

Το ξέρεις αυτό. Η αναφορά αυτή είναι ξεκάθαρη και στα τέσσερα ευαγγέλια.

Πράξ.ι:39-41 και ημείς είμεθα μάρτυρες πάντων όσα έκαμε και εν τη γη των Ιουδαίων και εν Ιερουσαλήμ· τον οποίον εφόνευσαν κρεμάσαντες επί ξύλου. Τούτον ο Θεός ανέστησε την τρίτην ημέραν και έκαμεν αυτόν να εμφανισθή ουχί εις πάντα τον λαόν, αλλ' εις μάρτυρας τους προδιωρισμένους υπό του Θεού, εις ημάς, οίτινες συνεφάγομεν και συνεπίομεν μετ' αυτού, αφού ανέστη εκ νεκρών·

Πράξ.ι:42,43 και παρήγγειλεν εις ημάς να κηρύξωμεν προς τον λαόν και να μαρτυρήσωμεν ότι αυτός είναι ο ωρισμένος υπό του Θεού κριτής ζώντων και νεκρών. Εις τούτον πάντες οι προφήται μαρτυρούσιν, ότι διά του ονόματος αυτού θέλει λάβει άφεσιν αμαρτιών πας ο πιστεύων εις αυτόν.

Ο Κορνήλιος λέει, «Τι σου είπε ο Θεός να μας πεις; Ποιο είναι το μήνυμα;»

Είναι το ευαγγέλιο. Λατρεύω την απλότητά του.

Είναι σαν τον Παύλο: «Είμαι αποφασισμένος να μην γνωρίζω τίποτα ανάμεσά σας εκτός από τον Ιησού Χριστό και Αυτόν σταυρωμένο».

Υπήρχαν όλων των ειδών τα πράγματα που θα μπορούσαν εύκολα να αποσπάσουν την προσοχή του Παύλου, κάθε είδους κοινωνικά ζητήματα, κάθε είδους εγκόσμια ζητήματα, κάθε είδους τραγικά πράγματα που έπρεπε να επιλυθούν στην ανθρώπινη ζωή – πολλοί περισπασμοί.

Αλλά ήταν αποφασισμένος να μάθει ένα πράγμα, και αυτό είναι ο Χριστός σταυρωμένος.

Τώρα κοιτάξτε, δεν μας εκπλήσσει που μας απορρίπτουν. Ναι, ο Κύριός μας είπε ότι θα μας μισήσουν. Είπε ότι θα διωχθούμε. Είπε ότι θα μας απορρίψουν. Είπε ότι θα φυλακιζόμασταν – κοιτάζοντας τη χριστιανική ιστορία. Είπε ότι θα σκοτωθούμε κιόλας. Το ερώτημα είναι, Γιατί μας μισούν; Λοιπόν, ας επιστρέψουμε στο Ιωάν.ιε όπου ο Ιησούς εκθέτει πολύ ξεκάθαρα την απάντηση στην ερώτηση:

Ιωάν.ιε:18-20 Εάν ο κόσμος σας μισή, εξεύρετε ότι εμέ πρότερον υμών εμίσησεν. Εάν ήσθε εκ του κόσμου, ο κόσμος ήθελεν αγαπά το ιδικόν του· επειδή όμως δεν είσθε εκ του κόσμου, αλλ' εγώ σας εξέλεξα εκ του κόσμου, διά τούτο σας μισεί ο κόσμος. Ενθυμείσθε τον λόγον, τον οποίον εγώ είπον προς εσάς· Δεν είναι δούλος μεγαλήτερος του κυρίου αυτού. Εάν εμέ εδίωξαν, και σας θέλουσι διώξει· εάν τον λόγον μου εφύλαξαν, και τον υμέτερον θέλουσι φυλάξει.

Ιωάν.ιε:21,23 Αλλά ταύτα πάντα θέλουσι κάμει εις εσάς διά το όνομά μου, διότι δεν εξεύρουσι τον πέμψαντά με. Εάν δεν ήλθον και ελάλησα προς αυτούς, αμαρτίαν δεν ήθελον έχει· τώρα όμως δεν έχουσι πρόφασιν περί της αμαρτίας αυτών. Ο μισών εμέ και τον Πατέρα μου μισεί.

Γιατί μισούν τον Ιησού και τον Πατέρα; Επειδή εξέθεσε τις αμαρτίες τους.

«Παρόλα τα έργα, εξακολουθούσαν να με μισούν» —επειδή, όπως λέει νωρίτερα στο ευαγγέλιο του Ιωάννη— «διότι εγώ μαρτυρώ περί αυτού ότι τα έργα αυτού είναι πονηρά».

Τελικά, συνοψίζοντας, το εδ.25 λέει, «Ότι εμίσησάν με δωρεάν».

«Με μίσησαν χωρίς αιτία». Τον μισούσαν λόγω του μηνύματός Του και το μήνυμά Του ήταν το μήνυμα του ευαγγελίου, που ξεκινά με την αντιμετώπιση της αμαρτίας, του θανάτου και της κρίσης.

Τώρα κοιτάξτε, αισθάνομαι ακριβώς όπως θα ένιωθε κάθε χριστιανός για έναν ηθικά διεφθαρμένο κόσμο. Το μισώ. Αγανακτώ με ό,τι κάνουν.

Θα ήθελα πολύ να είμαι σε μια κοινωνία αρετής, ακεραιότητας, αλήθειας και ειλικρίνειας. Υποστηρίζω και επιδιώκω τη βιβλική ηθική. Δεν μπορώ να κάνω λιγότερα – ένας Χριστιανός δεν μπορεί να κάνει λιγότερα. Εκθέτω και επιτίθεμαι στις αμαρτίες που καταστρέφουν την κοινωνία όπως έκαναν οι προφήτες.

Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που είμαστε στον κόσμο. Το θέμα είναι αν θέλεις αρετή και γνήσια δικαιοσύνη, πώς την αποκτάς;

Μέσω της πολιτικής και των μέσων ενημέρωσης;  Αυτή είναι η χριστιανική εντολή;

Οι άνθρωποι νομίζουν ότι ο Θεός θα ευλογήσει την Ελλάδα, εάν γίνει ηθική.

Ακούστε αυτό: Ο Θεός δεν ευλογεί την ηθική. Στην πραγματικότητα, δεν ευλογεί την ηθική περισσότερο από ό,τι θα ευλογούσε την ανηθικότητα. Δεν ευλογεί τους ανθρώπους επειδή είναι ηθικοί.

Κοιτάξτε τον Ιησού. Δέχτηκε τους άθλιους αμαρτωλούς, έφαγε και πέρασε χρόνο μαζί τους και καταράστηκε τους Φαρισαίους.

Θέλετε ηθική; Την έχετε με τους Φαρισαίους. Ήταν οι πιο ηθικοί άνθρωποι στον κόσμο και η ηθική τους ήταν συνδεδεμένη με τη θεία αποκάλυψη στην Παλαιά Διαθήκη.

Και όμως, στο Ματθ.κγ, ο Ιησούς τους κατακεραύνωσε με τα πιο αυστηρά λόγια που βγήκαν ποτέ από τα χείλη Του.

Καταδίκασε περισσότερο τους ηθικούς, θρησκευόμενους ανθρώπους από ό,τι έκανε ποτέ τους ανήθικους και άθρησκους.

Μια πιο ηθική Ελλάδα δεν θα διαφύγει από τη θεία κρίση. Το να προσπαθείς να διορθώσεις τις πράξεις σου και να ζήσεις μια πιο ηθική ζωή δεν θα κερδίσεις τίποτα με τον Θεό.

Ο Ιησούς κοίταξε τον Ναό και ολόκληρο το σύστημα του Φαρισαϊκού Ιουδαϊσμού και αποφάνθηκε, ότι ο Ναός πρόκειται να γκρεμιστεί.

Το 70 μ.Χ. χρησιμοποίησε τους Ρωμαίους σαν όργανο κρίσης Του. Ήρθαν και έσφαξαν δεκάδες χιλιάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίους που ήταν όλοι, τουλάχιστον με τη δική τους προσωπική ομολογία, αφοσιωμένοι στο νόμο του Θεού.

Ο τρόπος για να ξεφύγεις από την κρίση δεν είναι η ηθική. Ηθική χωρίς ευσέβεια είναι η ηθική του διαβόλου.

Όλη η ψεύτικη θρησκεία και κάθε ηθικός κώδικας που τη συνοδεύει έχει σχεδιαστεί από τον διάβολο για να εξαπατήσει.

Οι Φαρισαίοι νόμιζαν ότι ήταν γιοι του Θεού και λέγανε: «ένα Πατέρα έχομεν, τον Θεόν». Ο Ιησούς είπε, «Σεις είσθε εκ πατρός του διαβόλου».

Οι Φαρισαίοι «περιερχόταν την θάλασσαν και την ξηράν διά να κάμουν ένα προσήλυτον». Ο Ιησούς είπε, «και όταν γείνη, κάμνετε αυτόν υιόν της γεέννης διπλότερον υμών».

Κοιτάξτε, όλα καταλήγουν σε ένα πράγμα:

Α’ Κορ.ις:22 Όστις δεν αγαπά τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, ας ήναι ανάθεμα. Μαράν αθά.

Η αποστολή μας στον κόσμο είναι να τους παρουσιάσουμε τον Χριστό, όχι τη βιβλική ηθική. Αυτό έρχεται μετά τον Χριστό.

Πρέπει να διακηρύξουμε τον Ιησού σαν Κύριο, σαν Σωτήρα και σαν Κριτή, όπως έκανε ο Πέτρος, και να Τον διακηρύξουμε σαν τον μόνο που μπορεί να μας συμφιλιώσει με τον Πατέρα, καθώς είναι ο μόνος που μπορεί να συγχωρήσει αμαρτίες για όλους όσους πιστεύουν σε Αυτόν.

Υπάρχουν άνθρωποι που παγιδεύονται στα γυμναστήρια, σωστά; Θέλω να πω, φτάσαμε στο σημείο, κάθε γειτονιά να έχει 1,2,3 γυμναστήρια….

Δεν πειράζει θα πουν, ξέρεις, είναι καλό να φροντίζεις το σώμα σου…. Διατροφή κτλ..

Α΄ Τιμ.δ:8 η σωματική γυμνασία είναι προς ολίγον ωφέλιμος αλλ' η ευσέβεια είναι προς πάντα ωφέλιμος, έχουσα επαγγελίαν της παρούσης ζωής και της μελλούσης.

Η αναλογία είναι πολύ απλή. Μερικά πράγματα είναι ωραία για το παρόν, αλλά δεν βοηθάνε στην αιωνιότητα.

Και αυτά τα καλά πράγματα, δεν είναι αρκετά για να σώσουν τον αμαρτωλό. Μόνο η υπακοή στο ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού μπορεί.

Προσεύχομαι να παραμείνουμε πιστοί, τολμηροί, θαρραλέοι και αμείλικτοι. Να αρχίσουμε να βάζουμε τα πρώτα πράγματα στην πρώτη θέση.

Και αυτό με οδηγεί να πω ότι είμαστε εδώ σήμερα το πρωί γιατί αυτό είναι το πρώτο πράγμα, σωστά, να έρθουμε στην εκκλησία. Όλοι το ξέρουμε αυτό.

Νομίζω ότι δεν είναι λάθος να πούμε ότι δεν θα υπάρξει έλλειψη ηθικών ανθρώπων στην κόλαση.

Ησαΐας ξδ:6 Πάντες τωόντι εγείναμεν ως ακάθαρτον πράγμα, και πάσα η δικαιοσύνη ημών είναι ως ρυπαρόν ιμάτιον· διά τούτο επέσαμεν πάντες ως το φύλλον, και αι ανομίαι ημών αφήρπασαν ημάς ως ο άνεμος.

Και ο Ιησούς είπε:

Ματθ.θ:13 …. δεν ήλθον διά να καλέσω δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν.

Αν ο Χριστιανισμός σημαίνει κάτι στον κόσμο, αυτό είναι να καλεί αμαρτωλούς σε μετάνοια.

Αλλά αντί για αυτό, κάποιοι Χριστιανοί παγιδεύονται στην πολιτική, βλέπουν τους ανθρώπους με αντίθετες πολιτικές απόψεις και αντίθετες κοινωνικές απόψεις σαν εχθρούς και όχι σαν ψυχές που έχουν ανάγκη τον Κύριο.