Ιωάν.κ:22 Και τούτο ειπών, ενεφύσησε και λέγει προς αυτούς· Λάβετε Πνεύμα Άγιον.
Λένε, ότι αυτό έγινε χωρίς το σημείο της γλωσσολαλιάς,
άρα και εμείς έχουμε το Άγιο Πνεύμα χωρίς να μιλήσουμε σε άγνωστες γλώσσες.
Ο Ιησούς μιλούσε στους μαθητές Του για το Πνεύμα που επρόκειτο να λάβουν. Το βλέπουμε στο Ιωάν.ζ:37-39 όπου ο Κύριος λέει:
Εβρ.ι:38 Ο δε
δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως….
Από τη στιγμή, δεχόμαστε
να ακολουθήσουμε τον Ιησού, τα πάντα - απολύτως τα πάντα - που έχουμε αποκτήσει
είναι, και θα πρέπει να είναι, διά πίστεως.
Αναφέρομαι στην πίστη του Αβραάμ, η οποία αποκλείει κάθε είδους συναίσθημα, και ενεργεί με τη λογική ή τη νοημοσύνη.
Εβρ.α:3 όστις ων απαύγασμα της δόξης και χαρακτήρ της υποστάσεως αυτού, και βαστάζων τα πάντα με τον λόγον της δυνάμεως αυτού, αφού δι' εαυτού έκαμε καθαρισμόν των αμαρτιών ημών, εκάθησεν εν δεξιά της μεγαλωσύνης εν υψηλοίς,
Ο Ιησούς, είναι η αντανάκλαση, η ακτινοβολία της δόξας του Θεού. Η δόξα του Θεού συχνά απεικονίζεται σαν φως. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από εικονική γλώσσα που χρησιμοποιεί το φως σαν φυσική αλληγορία ή σύμβολο της δόξας του Θεού. Πολλές φορές όταν η παρουσία του Θεού φανερώνεται στη γη, το περιβάλλον φωτίζεται.
Υπάρχει η άποψη, ότι:
· το δικό μας μέρος, είναι η μετάνοια και το
βάπτισμα στο νερό..
· "ο πιστέψας και βαπτισθείς, θέλει
σωθεί"....
· Το βάπτισμα στο άγιο πνεύμα είναι σαφώς απαραίτητο για την μετέπειτα πορεία μας, αλλά αυτό
είναι απόφαση του Θεού, πότε θα βαπτίσει τον κάθε πιστό...
· το βάπτισμα στο νερό, ο άνθρωπος ορίζει την
στιγμή που θα το κάνει, ενώ για το βάπτισμα στο άγιο πνεύμα, την στιγμή την
ορίζει ο Θεός....
· Είναι απαραίτητο για τον αγιασμό και τελειοποίηση του πιστού...Δεν είναι όμως, προϋπόθεση σωτηρίας.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΛΩΣΣΕΣ ΓΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑ
Άλλη μια διαστρέβλωση είναι ότι η πρώτη
εκκλησία μίλησε γλώσσες για να κηρύξει το Ευαγγέλιο στους ετερόγλωσσους
ανθρώπους. Όσοι προτείνουν αυτή την εξήγηση χρησιμοποιούν το δεύτερο κεφάλαιο
των Πράξεων όπου ο όχλος μπορούσε να καταλάβει τις γλώσσες που μιλούσαν οι
πιστοί στο ανώγειο.
Για μερικούς, αυτό είναι πολύ δυνατό στοιχείο, γι' αυτό ας το εξετάσουμε προσεκτικά. Πρώτα απ' όλα πρέπει να διαπιστώσουμε αν ήταν ή όχι απαραίτητο για τους πρώτους Χριστιανούς να μιλήσουν στον όχλο στις μητρικές τους γλώσσες.
Το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα είναι μία από τις
πιο φανερές και αναμφισβήτητες πραγματικότητες της Βίβλου. Είχε προφητευτεί από
τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής το επιβεβαίωσε και ο
Ιησούς υποσχέθηκε ότι θα συνέβαινε μερικές μόλις μέρες μετά την ανάληψή Του.
Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να δώσει μια εξήγηση γι’ αυτό το πνευματικό φαινόμενο. Επίσης, θέλουμε ν’ απαντήσουμε σε πολλές ειλικρινείς απορίες που προβάλλουν διάφοροι καλοπροαίρετοι αμφισβητίες, και ταυτόχρονα να ξεσκεπάσουμε ορισμένες κακόβουλες διαστρεβλώσεις των αδιόρθωτων σκεπτικιστών.
ΜΕΡΟΣ ΙΙ
Κεφάλαια 3 & 4
Α. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ
1. Προειδοποίηση κατά των Ιουδαϊζόντων
γ:1,2
Προφανώς, μερικοί Ιουδαΐζοντες
είχαν έρθει στους Φιλίππους και δίδασκαν τους πιστούς ότι πρέπει να κρατάνε τις
Ιουδαϊκές παραδόσεις.
Σ’ αυτά τα εδάφια, ο Παύλος δε γράφει στους Φιλιππησίους εναντίον τριών κατηγοριών ανθρώπων, αλλά για μια κατηγορία με τρία χαρακτηριστικά: κύνες, κακοί εργάτες, κατατομή.
ΜΕΡΟΣ Ι
Α. ΦΙΛΙΠΠΟΙ
Οι Φίλιπποι ήταν μια πόλη της Μακεδονίας πάνω στην Εγνατία οδό που ιδρύθηκε απ’ τον Αύγουστο. Το 356 π.Χ. ο Φίλιππος ο Μακεδόνας την αύξησε και την εξέτεινε λόγω της στρατηγικής της θέσης. Από Κρηνίδες που ονομαζόταν τη μετονόμασε σε Φιλίππους δίνοντάς της το δικό του όνομα. Η θέση της ήταν σε μια πολύ εύφορη πεδιάδα σε απόσταση περίπου 6 χλμ. από τη θάλασσα και γι’ αυτό είχε σαν επίνειο τη σημερινή Καβάλα. Τον καιρό του Παύλου ήταν Ρωμαϊκό στρατιωτικό κέντρο με πολύ λίγους Εβραίους ανάμεσα στον Εθνικό πληθυσμό.
.jpg)
