Ζώντας στις έσχατες μέρες.

 

Α’ Ιωάννου β

 

Πολλές φορές, ένα πλαστό χαρτονόμισμα, δεν διαφέρει πολύ από το γνήσιο.

Τον πρώτο αιώνα, στην πρώτη εκκλησία, στην οποία γράφει ο Ιωάννης, υπήρχαν κίβδηλοι. Υπήρχαν πλαστοί δάσκαλοι και πλαστοί Χριστιανοί.

Άνθρωποι που είχαν όλα τα εξωτερικά χαρακτηριστικά ότι ανήκουν στο σώμα του Χριστού, αλλά οι οποίοι, μετά από πιο προσεκτική εξέταση, θα αποδεικνύονταν ψευδείς.

Η επιστολή του Ιωάννη προς αυτούς τους νέους Χριστιανούς γράφεται για να τους προειδοποιήσει ενάντια σε εκείνους που θα προσπαθούσαν να τους εξαπατήσουν με ψευδοδιδασκαλίες.

Γράφει για να τους προειδοποιήσει ενάντια σε εκείνους που σκόπιμα θα τους οδηγήσουν σε παραστρατήματα.

Τώρα, όπως και τότε, υπάρχουν εκείνοι που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του ρόλου τους, λένε τις σωστές λέξεις και έχουν όλα τα εξωτερικά χαρακτηριστικά που κανονικά θα ταίριαζαν σε Χριστιανό, αλλά που είναι ψεύτικα.

Σήμερα θέλω να δούμε τρία πράγματα που λέει ο Ιωάννης, πράγματα που ισχύουν εξίσου σήμερα όπως ήταν πριν από περίπου δύο χιλιετίες, όταν γράφτηκαν.

Α’ Ιωάν.β:18 Παιδία, εσχάτη ώρα είναι, και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και τώρα πολλοί αντίχριστοι υπάρχουσιν· όθεν γνωρίζομεν ότι είναι εσχάτη ώρα.

β:19 Εξ ημών εξήλθον, αλλά δεν ήσαν εξ ημών· διότι εάν ήσαν εξ ημών, ήθελον μένει μεθ' υμών· αλλά εξήλθον διά να φανερωθώσιν ότι δεν είναι πάντες εξ ημών.

β:20 Και σεις έχετε χρίσμα από του Αγίου και γνωρίζετε πάντα.

β:21 Δεν σας έγραψα διότι δεν εξεύρετε την αλήθειαν, αλλά διότι εξεύρετε αυτήν, και διότι παν ψεύδος εκ της αληθείας δεν είναι.

β:22 Τις είναι ο ψεύστης, ειμή ο αρνούμενος ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; ούτος είναι ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον Πατέρα και τον Υιόν.

β:23 Πας ο αρνούμενος τον Υιόν δεν έχει ουδέ τον Πατέρα. Όστις ομολογεί τον Υιόν έχει και τον Πατέρα.

β:24 Εκείνο λοιπόν το οποίον υμείς ηκούσατε απ' αρχής, ας μένη εν υμίν. Εάν μένη εν υμίν εκείνο το οποίον ηκούσατε απ' αρχής, και υμείς θέλετε μένει εν τω Υιώ και εν τω Πατρί.

β:25 Και αύτη είναι η υπόσχεσις, την οποίαν αυτός υπεσχέθη προς ημάς, η ζωή η αιώνιος.

β:26 Ταύτα σας έγραψα περί εκείνων, οίτινες σας πλανώσι.

β:27 Και το χρίσμα, το οποίον υμείς ελάβετε απ' αυτού, εν υμίν μένει, και δεν έχετε χρείαν να σας διδάσκη τις· αλλά καθώς σας διδάσκει το αυτό χρίσμα περί πάντων, ούτω και αληθές είναι και δεν είναι ψεύδος· και καθώς σας εδίδαξε, θέλετε μένει εν αυτώ.

Το πρώτο πράγμα που μας λέει ο Θεός μέσω του υπηρέτη Του Ιωάννη είναι ότι μπορούμε να αναγνωρίσουμε το πνεύμα του αντίχριστου.

I.  Αναγνωρίστε το πνεύμα του Αντίχριστου

Πρέπει να γνωρίζεις τον εχθρό σου, να γνωρίζεις τις τακτικές του και την στρατηγική του.  Έτσι, το πρώτο πράγμα που τους λέει ο Ιωάννης είναι ότι αυτό που είχαν ακούσει θα συνέβαινε, και στην πραγματικότητα, είχε ήδη συμβεί. Θέλει να έχουν επίγνωση της πνευματικής εξαπάτησης.

Α. Επίγνωση της πνευματικής εξαπάτησης

Είναι προφανές από τον τόνο της επιστολής ότι ο Ιωάννης γράφει σε μια εκκλησία που πολιορκήθηκε και μπήκαν μέσα άνθρωποι που προσπάθησαν να διδάξουν ένα μήνυμα διαφορετικό από αυτό που δίδαξε ο Ιησούς.

Η ιστορία της εκκλησίας μας λέει ότι οι Γνωστικοί ήταν μια μεγάλη απειλή για τον Χριστιανισμό στα πρώτα του χρόνια.

Θα θυμάστε ότι οι Γνωστικοί δίδασκαν ότι ο Ιησούς ήταν απλά ένα πνευματικό ον που δεν είχε πραγματικά έρθει με σάρκα και οστά. Ο τρόπος για να ανέβουν την πνευματική σκάλα τους ήταν μέσω της μυστικής γνώσης, ή της γνώσης, κατά συνέπεια το όνομα Γνωστικοί.

Καθώς διαβάζουμε αυτό το τμήμα της επιστολής του Ιωάννη, υπάρχουν δύο πράγματα που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής.

Το ένα είναι η φράση «εσχάτη ώρα», και το άλλο είναι ο όρος «αντίχριστος».

Στα εδάφια 18-19 ο Ιωάννης διακηρύσσει ξεκάθαρα ότι «είναι η τελευταία ώρα» και ότι όχι μόνο είχαν ακούσει ότι ερχόταν ο Αντίχριστος, αλλά ότι «πολλοί αντίχριστοι υπάρχουσιν».

Όταν ο Ιωάννης χρησιμοποιεί τον όρο «έσχατη ώρα», αναμφίβολα μιλάει για τις τελευταίες ημέρες, τις ημέρες πριν από την Δεύτερη Έλευση του Ιησού.

Για να κατανοήσουμε σωστά τι λέει, πρέπει να βάλουμε τα πράγματα σε μια προοπτική. Θυμηθείτε ότι από την στιγμή που ο Ιησούς είπε στους μαθητές ότι θα επέστρεφε, οι ευσεβείς Χριστιανοί πάντα έψαχναν και ήθελαν αυτό να συμβεί στη ζωή τους.

Αυτή η χρονική περίοδος αναφέρεται συχνά σαν «έσχατες μέρες» ή «Καιρός του τέλους».

Δεν αναφέρεται σε μια φευγαλέα στιγμή ή κυριολεκτικά στα τελευταία 60 λεπτά της ώρας όπως την ξέρουμε, αλλά σε μια χρονική περίοδο μεταξύ του πότε ήρθε ο Κύριός μας την πρώτη φορά και πότε θα έρθει την δεύτερη φορά.

Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, ή της οικονομίας, ο Θεός εργάζεται για να προσελκύσει άνδρες και γυναίκες, αγόρια και κορίτσια, για να τους σώσει και να τους φέρει στην Βασιλεία Του.

Ο Ιωάννης θέλει να αναγνωρίσει η εκκλησία, ότι αυτές τις μέρες ζούμε.

Η δεύτερη λέξη εδώ που απαιτεί την προσοχή μας είναι η λέξη «αντίχριστος». Είναι μια λέξη που στις Γραφές, βρίσκεται μόνο στα γραπτά του Ιωάννη. Αλλά ενώ η επιστολή του Ιωάννη μπορεί να ήταν το πρώτο μέρος που γράφτηκε η λέξη, η έννοια πίσω από τη λέξη ήταν γνωστή.

Στον Μάρκο ιγ:22-23, ο Ιησούς προειδοποίησε για εκείνους που θα ισχυρίζονταν ότι είναι ο Χριστός, αλλά δεν θα είναι:

Διότι θέλουσιν εγερθή ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και θέλουσι δείξει σημεία και τέρατα, διά να αποπλανώσιν, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς. Σεις όμως προσέχετε· ιδού, σας προείπον πάντα.

Έτσι, δείχνοντας τους αντίχριστους και αναφέροντας την τελευταία ώρα, ο Ιωάννης δεν λέει απαραίτητα ότι η ημέρα της επιστροφής του Ιησού ήταν κοντά.

Μάλλον έλεγε ότι αυτό που είχε προειπεί ο Ιησούς, ο ερχομός ψευδοπροφητών και ψευδο-μεσσίων, γινόταν πραγματικότητα.

Επειδή αυτοί οι ψευδοπροφήτες αρνούνται τη θεότητα του Χριστού, γνωρίζουμε ότι ζούμε τις τελευταίες ημέρες. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ιωάννης δεν μιλάει για τον Αντίχριστο που ο Παύλος αναφέρει στη Β ́ Θεσσαλονικείς β, αλλά προειδοποιεί για το πνεύμα του αντίχριστου.

Λέει ότι υπάρχουν δύο σημάδια σ’ αυτούς που είναι αυτού του πνεύματος. Το ένα είναι η εγκατάλειψη της στερεής μαθητείας (εδ.19).

 

Β. Εγκατάλειψη στερεής, αταλάντευτης μαθητείας

Προφανώς υπήρχαν άτομα στην εκκλησία που είχαν παρασυρθεί από αυτούς τους ψευδοδιδάσκαλους. Κάποτε, φαινομενικά δυνατά μέλη της εκκλησίας, αρνήθηκαν τον Κύριο Ιησού Χριστό και στράφηκαν σε ψευδοδιδασκαλίες. Αυτό ήταν ανησυχητικό και αποθαρρυντικό γι’ αυτούς τους πρώτους Χριστιανούς. 

Αν άλλοι μπορούσαν να εγκαταλείψουν την πίστη, αν άλλοι μπορούσαν να αρνηθούν τον Χριστό και να φύγουν, πώς θα μπορούσε κάποιος να έχει τη διαβεβαίωση της σωτηρίας του;

Εδώ είναι που ο Ιωάννης συνεχίζει να απαριθμεί τα χαρακτηριστικά του αυθεντικού Χριστιανισμού.

Μέχρι στιγμής σε αυτό το βιβλίο έχει πει ότι εκείνοι που αγαπούν πραγματικά τον Θεό θα Τον υπακούσουν και θα βιώσουν την αγάπη Του.

Εδώ λέει, μια τρίτη απόδειξη πραγματικής μεταστροφής θα είναι η επιμονή. Αν έχεις πραγματικά σωθεί, δεν θα μπορέσεις να φύγεις από τον Ιησού. Χριστιανός είναι αυτός στον οποίο η διαδικασία του αγιασμού δεν σταματά ποτέ εντελώς.

Σε όλα τα γραπτά του Ιωάννη έχουμε αυτή την έννοια της επιμονής, της υπέρβασης ή της νίκης.

Στην Αποκ.β:7 ο Ιησούς λέει: «Εις τον νικώντα θέλω δώσει εις αυτόν να φάγη εκ του ξύλου της ζωής, το οποίον είναι εν μέσω του παραδείσου του Θεού».

Στο β:17 στον νικητή υπόσχεται ένα νέο όνομα,

Στο β:26 του υπόσχεται εξουσίαν επί των εθνών

Στο γ:5 θέλει ενδυθή ιμάτια λευκά,

Στην Αποκ.γ:11 ο Ιησούς λέει στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας: «Ιδού, έρχομαι ταχέως· κράτει εκείνο το οποίον έχεις, διά να μη λάβη μηδείς τον στέφανόν σου».

Και στην Αποκ.κα:7 στον νικητή δίδεται η υπόσχεση μιας αιώνιας κληρονομιάς.

Ο Ιωάννης λέει ότι ένας τρόπος για να καταλάβεις ότι κάποιος είναι αυθεντικά πιστός είναι ότι ποτέ δεν εγκαταλείπει την ακλόνητη μαθητεία, επιμένει μέχρι το τέλος.

Σχεδόν κάθε Χριστιανός μπορεί να σας πει μια ιστορία για κάποιον που ήταν κάποτε ένα εξαιρετικό μέλος της εκκλησίας, ίσως δίδασκε στο Κυριακό Σχολείο ή ακόμη να ήταν διάκονος ή ποιμένας, αλλά στη συνέχεια κάτι πήγε στραβά.

Κάπου στην πορεία αρχίζουν να βγαίνουν από την συντροφιά του Θεού και του λαού Του μέχρι που μια μέρα είτε με λόγια είτε με πράξεις, αρνούνται κατηγορηματικά τον Θεό και εγκαταλείπουν την ιδιότητα του Χριστιανού που κάποτε είχαν.

Αυτός που έχει πραγματικά αναγεννηθεί, στον οποίο έχει συμβεί μια μεταμόρφωση, δεν μπορεί να εγκαταλείψει Αυτόν που πέθανε γι’ αυτόν, δεν μπορεί να εγκαταλείψει τον Ιησού. Αντίθετα, θα επιμείνει, ακόμη και μπροστά στον θάνατο.

Ο Ιωάννης λέει ότι ένας τρόπος με τον οποίο μπορείς να ξέρεις αν είσαι πραγματικά σωσμένος ή όχι, είναι ο εξής: εκείνος που πραγματικά γνωρίζει τον Ιησού δεν θα Τον αρνηθεί.

Αλλά τρίτον, και αυτό είναι πολύ σημαντικό, όχι μόνο θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η πνευματική εξαπάτηση ήδη ενεργείται και μπορείτε να αναγνωρίσετε το πνεύμα του αντίχριστου από εκείνους που εγκαταλείπουν την σταθερή διδασκαλία, αλλά εκείνοι που έχουν εξαπατηθεί από το πνεύμα του αντίχριστου χαρακτηρίζονται από απουσία υγιούς διδαχής.

β:22 Τις είναι ο ψεύστης, ειμή ο αρνούμενος ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; ούτος είναι ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον Πατέρα και τον Υιόν.

β:23 Πας ο αρνούμενος τον Υιόν δεν έχει ουδέ τον Πατέρα. Όστις ομολογεί τον Υιόν έχει και τον Πατέρα.

β:24 Εκείνο λοιπόν το οποίον υμείς ηκούσατε απ' αρχής, ας μένη εν υμίν. Εάν μένη εν υμίν εκείνο το οποίον ηκούσατε απ' αρχής, και υμείς θέλετε μένει εν τω Υιώ και εν τω Πατρί.

 

Γ. Απουσία υγιούς διδασκαλίας

Δες το εδ.22 - Αυτός που αρνείται ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας είναι ο ψεύτης, ο αντίχριστος.

Ο Ιωάννης το συνοψίζει εδώ καθαρά και απλά. Εκείνοι που αρνούνται ότι ο Ιησούς είναι ο χρισμένος, ο Μεσσίας, ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, εκείνοι που αρνούνται την θεότητά Του είναι υπό τον έλεγχο του πνεύματος του αντίχριστου.

Δεν χρειάζεται να κοιτάξετε μακριά αυτές τις μέρες για να βρείτε ανθρώπους που αρνούνται ότι ο Ιησούς είναι ο ων επί πάντων Θεός ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν, ο αληθινός Θεός και η ζωή η αιώνιος, ο μεγάλος Θεός και Σωτήρας ημών..

Αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά όλων των αιρέσεων: αρνούνται την ξεκάθαρη διδασκαλία της θεότητας του Χριστού.

Αλλά δεν χρειάζεται καν να φύγετε από την εκκλησία για να βρείτε εκείνους που αρνούνται τη θεότητα του Χριστού.

Οι φιλελεύθεροι θεολόγοι, για περισσότερα από εκατό χρόνια, προσπαθούν να πουλήσουν την ιδέα ότι ο Ιησούς ήταν απλά ένας καλός άνθρωπος που ήρθε να μιλήσει για αγάπη και καλοσύνη, αλλά δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένας συνηθισμένος άνθρωπος.

Στην πραγματικότητα, πολλά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα οποία ιδρύθηκαν αρχικά για να εκπαιδεύσουν ανθρώπους για τη διακονία του Ευαγγελίου, έχουν γίνει σήμερα προμαχώνες φιλελεύθερης θεολογίας και χλευάζουν τους Νεάντερταλ όπως εμείς που πιστεύουμε στην παρθενική γέννηση, τη σωματική ανάσταση και τη θεότητα του Ιησού Χριστού.

Ο Ιωάννης λέει ότι αυτό είναι ένα από τα ενδεικτικά σημάδια του πνεύματος του αντίχριστου, αρνούνται ότι ο Ιησούς είναι ο χρισμένος, ο Μεσσίας που ήρθε να είναι ο εξιλασμός των αμαρτιών μας.

Χωρίς αμφιβολία πολλοί που αρνήθηκαν τον Χριστό δεν αρνήθηκαν τον Πατέρα.

Αλλά ο Ιωάννης λέει ότι δεν μπορείς να έχεις τον Πατέρα χωρίς τον Υιό (εδ.22-24).

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σήμερα που ισχυρίζονται ότι πιστεύουν στον Θεό.

Ίσως τους έχετε ακούσει να μιλούν με κάποια ασάφεια για την πίστη τους στον Θεό.

Αλλά, η πίστη στον Θεό δεν θα σας πάει στον ουρανό. Ο Ιάκωβος μας λέει ότι τα δαιμόνια πιστεύουν και τρέμουν. Εκείνοι που απέρριψαν τον Ιησού και Τον κάρφωσαν στον σταυρό πίστευαν στον Θεό.

Η πίστη στον Θεό δεν είναι αυτό που καθορίζει αν κάποιος ανήκει ή όχι στον Θεό. Είναι η πίστη στον Ιησού τον Υιό.

Θυμηθείτε ότι Αυτός είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή, και κανένας δεν έρχεται στον Πατέρα παρά μέσω Αυτού.

Ζούμε σε έναν κόσμο πλουραλισμού και ανεκτικότητας. Ένας κόσμος που μπορεί να αντέξει τα πάντα εκτός από κάποιον που ισχυρίζεται ότι ξέρει την αλήθεια.

Αλλά φίλοι μου, είμαι εδώ για να καταθέσω ενώπιον σας σήμερα ότι μπορείτε να πιστεύετε στον Θεό και να πάτε στην κόλαση.

Μπορείς να τηρείς τις Δέκα Εντολές και να πας σούμπιτος στην κόλαση. Μπορείς να πηγαίνεις στη μεγαλύτερη εκκλησίας της πόλης σου και να εξακολουθείς να πνίγεσαι στις αμαρτίες σου.

Αν δεν ομολογήσεις τον Ιησού σαν Κύριο, αν δεν λάβεις άφεση για τις αμαρτίες σου βαπτιζόμενος στο όνομά Του και αν δεν Τον εμπιστευτείς σαν τον μόνο αληθινό Θεό, δεν μπορείς να σωθείς.

Κάποια μέρα ο Βούδας θα κλίνει το γόνατό του και θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος. Κάποια μέρα ο Μωάμεθ θα υποκλιθεί ενώπιον του Βασιλιά των βασιλιάδων και θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος.

Ο Ιωάννης λέει ότι όσοι δρουν κάτω από το πνεύμα του αντίχριστου δεν θα ομολογήσουν ότι ο Ιησούς είναι ο Θεός. Δεν θα ομολογήσουν ότι είναι ο Κύριος.

Αλλά φίλοι μου, μην ανησυχείτε γι' αυτό. Όλοι θα λυγίσουμε τα γόνατά μας εκείνη τη μέρα. Αλλά μόνο αυτοί που το κάνουν σε αυτή τη ζωή θα έχουν αιώνια ζωή.

Οι Γραφές μας υπόσχονται ότι κάθε γόνατο θα υποκλιθεί και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος.

Αλλά ο Ιωάννης γράφει για να αποτρέψει την εξαπάτηση του υπόλοιπου. Κοιτάξτε στο εδ.20 όπου μας συμβουλεύει για το πώς μπορούμε να αντισταθούμε στο πνεύμα του αντίχριστου.

 

II.  Αντίσταση στο πνεύμα του Αντίχριστου

Καθώς ο Ιωάννης τους συμβουλεύει να παραμείνουν σταθεροί στην πίστη μπροστά σε αυτούς τους απατεώνες, τους δίνει μερικά πράγματα για να κρατηθούν.

A.   Η διαβεβαίωση της αιώνιας ζωής

Υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ κάποιου που είναι ζωντανός και κάποιου που είναι νεκρός. Αυτό ισχύει τόσο στον φυσικό κόσμο όσο και στον πνευματικό κόσμο. Υπάρχουν φυσικά σημάδια ζωής που δείχνουν ότι κάποιος είναι ζωντανός.

Πρώτον υπάρχει αναπνοή, παλμικός ρυθμός, εγκεφαλικά κύματα, δραστηριότητα.

Το ίδιο ισχύει και για εκείνους που είναι πνευματικά ζωντανοί. Ο Ιησούς μας λέει ότι από τους καρπούς τους θα τους γνωρίσεις.

Στη ζωή κάθε αληθινού πιστού θα πρέπει να υπάρχει απτή απόδειξη της πνευματικής ζωής.

    · Αγαπάς όπως αγαπούσε ο Ιησούς;

    · Βλέπεις αποδείξεις ότι το Πνεύμα Του ζει μέσα σου;

    · Είσαι διαφορετικός από αυτούς που δεν ξέρουν τον Ιησού;

Βλέπετε, σιωπηρά μέσα σε αυτό το απόσπασμα είναι η πραγματικότητα ότι όπως στην πρώτη εκκλησία υπήρχαν πλαστοί χριστιανοί, έτσι και σήμερα υπάρχουν σε πολλούς εκκλησιαστικούς ρόλους πλαστοί.

• Αυτοί που ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν τον Ιησού αλλά δεν Τον γνωρίζουν. 
• Αυτοί που ομολογούν ότι σώθηκαν, αλλά δεν είναι σωσμένοι.

Ο Ιωάννης μας έδειξε ότι η υπακοή, η αγάπη και η επιμονή είναι σημάδια αληθινής πνευματικής ζωής.

Στην Β ́ Κορ.ιγ:5 ο Παύλος λέει: «Εαυτούς εξετάζετε αν ήσθε εν τη πίστει, εαυτούς δοκιμάζετε».

Το πρόβλημα με πολλούς Χριστιανούς σήμερα είναι ότι μόλις και μετά βίας είναι ζωντανοί πνευματικά.

Αν θέλουμε να αντισταθούμε αποτελεσματικά στο πνεύμα της εποχής, αν θέλουμε να πετύχουμε σαν πρεσβευτές του Χριστού, θα γίνει επειδή γνωρίζουμε ότι έχουμε αιώνια ζωή και η ζωή που ζούμε σήμερα πάνω στη γη, βιώνεται άφθονα για τη βασιλεία του Θεού.

Αλλά υπήρχε ένα τρίτο πράγμα το οποίο επισημαίνει ο Ιωάννης....κοιτάξτε στα εδάφια 20 και 27, και παρατηρήστε τη λέξη «χρίσμα».

     B. Το χρίσμα

Η λέξη προέρχεται από την ίδια ρίζα που παίρνουμε τη λέξη Χριστός.

Θυμηθείτε, Χριστός είναι ο ελληνικός όρος για την εβραϊκή λέξη Μεσσίας. Με απλά λόγια σημαίνει χρισμένος. Έτσι, «Χριστιανοί», είναι οι «χρισμένοι».

Τι είναι αυτό το χρίσμα για το οποίο μιλάει ο Ιωάννης εδώ;

Αντλώντας από τα υπόλοιπα γραφτά του Ιωάννη, είναι σαφές ότι μιλάει για το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος.

Δηλαδή, η παρουσία του Αγίου Πνεύματος στη ζωή του πιστού να ενεργεί σαν οδηγός, σαν διάκριση, που θα μας τραβάει μακριά από τα βράχια ενός λάθος δογματισμού, στα βαθιά νερά της αλήθειας.

Ιωάν.ις:13 Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ' εαυτού, αλλ' όσα αν ακούση θέλει λαλήσει, και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα.

Ιωάν.ιδ:26 ο δε Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, το οποίον θέλει πέμψει ο Πατήρ εν τω ονόματί μου, εκείνος θέλει σας διδάξει πάντα και θέλει σας υπενθυμίσει πάντα όσα είπον προς εσάς.

Αυτό που λέει ο Ιωάννης εδώ στα εδάφια 20&27 δεν είναι ότι ξέρουμε όλα όσα πρέπει να ξέρουμε.

Κάποιοι ερμήνευσαν το εδ.27 για να σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να μάθουμε τίποτα. 

Προφανώς δεν είναι αυτό που λέει ο Ιωάννης, αφού ο ίδιος διδάσκει την εκκλησία μέσω της επιστολής του.

Αυτό που λέει είναι ότι το Πνεύμα του Θεού, που ζει μέσα μας, θα μας οδηγήσει στην αλήθεια και μακριά από λάθη.

Όσο πιο στενή κοινωνία έχουμε με το Πνεύμα του Θεού, τόσο πιο παραδοτέοι είμαστε σε Αυτόν στη ζωή μας, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να παραστρατήσουμε.

Οι Γνωστικοί υπόσχονταν κάποιες μυστικές γνώσεις που θα τους έκαναν αγίους και θα τους μυούσαν στον εσωτερικό κύκλο της αληθινής πνευματικότητας.

Ο Ιωάννης τους λέει ότι αφού έχουν το Άγιο Πνεύμα, το Πνεύμα της Αλήθειας, δεν χρειάζεται να κατηχηθούν από κάποιον άλλο.

Λόγω της παρουσίας Του στη ζωή τους γνωρίζουν την Αλήθεια, τη ζωντανή Αλήθεια, τον Υιό του Θεού που είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή.

III.  Παραμείνετε στον Υιό

Η συμβουλή που δίνει ο Ιωάννης σε αυτούς τους πρώτους Χριστιανούς, και που μας δίνουν σήμερα οι γραφές είναι να παραμείνουμε στον Ιησού, έτσι όπως Τον περιγράφει ο λόγος του Θεού.

Παραμένουμε πιστοί στον Κύριο, στο μήνυμά Του και στην αποστολή Του.

Ακριβώς επειδή κάτι είναι νέο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι αλήθεια.

Το μήνυμα που είχαν λάβει αρχικά από αυτόν, το Ευαγγέλιο, η παρθενική γέννηση, η αναμάρτητη ζωή, ο θάνατος και η ανάσταση, η συγχώρεση, η αιώνια ζωή σε όλους όσους θα εμπιστευότανε Αυτόν….

Αυτό ήταν το μήνυμα που είχαν λάβει, ήταν το μήνυμα που πίστευαν και ήταν το μήνυμα που είχε μεταμορφώσει τη ζωή τους.

Ο καλύτερος τρόπος για να μην παραστρατήσουν ήταν να παραμείνουν στην πίστη και την αλήθεια που είχαν λάβει από την αρχή.

Αν ο Αδάμ και η Εύα είχαν σταθεί σε αυτά που τους είχε πει ο Θεός εξαρχής, δεν θα ήμασταν σε αυτό το χάος που δημιουργήθηκε από την αμαρτία.

Αν εσύ κι εγώ σταθούμε σταθεροί στην αλήθεια όπως την ξέρουμε όσο αφορά στον Ιησού, θα σωθούμε από Θλίψη.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν ξέρουμε την αλήθεια, είναι ότι στην αμαρτωλή μας φύση δεν αρέσει η αλήθεια.

Ιωάν.γ:19 Και αύτη είναι η κρίσις, ότι το φως ήλθεν εις τον κόσμον, και οι άνθρωποι ηγάπησαν το σκότος μάλλον παρά το φώς· διότι ήσαν πονηρά τα έργα αυτών.

Γι' αυτό βιβλία όπως ο Κώδικας Νταβίντσι είναι τόσο δημοφιλή. Η δυσαρέσκεια της αλήθειας του Ευαγγελίου, λόγω των έντονων απαιτήσεών του, κάνει τους ανθρώπους να αναζητούν πάντα αυτό που ο Αδάμ και η Εύα αναζήτησαν στον Κήπο της Εδέμ, τη γνώση που θα τους ανυψώσει για να είναι ίσοι με τον Θεό.

Ο Ιωάννης μας λέει ότι ξέρουμε όλα όσα πρέπει να ξέρουμε, δεν υπάρχει μυστική γνώση κρυμμένη από εμάς. Και ότι πρέπει να παραμείνουμε σε αυτό το αποστολικό μήνυμα, στην πίστη που κάποτε παραδόθηκε στους αγίους.