Το έργο του Αγίου Πνεύματος συγκρατεί το κακό και την ανομία:
Τα παρακάτω αποσπάσματα δείχνουν ότι στην «οικονομία της
χάρης», το Άγιο Πνεύμα συγκρατεί το κακό και την ανομία ελέγχοντας τον κόσμο
περί αμαρτίας και δικαιοσύνης και με την επακόλουθη κρίση για όσους δεν μένουν
εν Χριστώ:
Ιωάν.ις:7-8 Εγώ όμως την αλήθειαν σας λέγω· συμφέρει εις εσάς να απέλθω εγώ. Διότι εάν δεν απέλθω, ο Παράκλητος δεν θέλει ελθεί προς εσάς· αλλ' αφού απέλθω, θέλω πέμψει αυτόν προς εσάς· και ελθών εκείνος θέλει ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως·
Α’ Ιωάν.γ:4-9, 24 Πας
όστις πράττει την αμαρτίαν πράττει και την ανομίαν, διότι η αμαρτία είναι η
ανομία. Και εξεύρετε ότι εκείνος εφανερώθη διά να σηκώση τας αμαρτίας ημών, και
αμαρτία εν αυτώ δεν υπάρχει. Πας όστις μένει εν αυτώ δεν αμαρτάνει· πας ο
αμαρτάνων δεν είδεν αυτόν ουδέ εγνώρισεν αυτόν. Τεκνία, ας μη σας πλανά μηδείς·
όστις πράττει την δικαιοσύνην είναι δίκαιος, καθώς εκείνος είναι δίκαιος· όστις
πράττει την αμαρτίαν είναι εκ του διαβόλου, διότι απ' αρχής ο διάβολος
αμαρτάνει. Διά τούτο εφανερώθη ο Υιός του Θεού, διά να καταστρέψη τα έργα του
διαβόλου. Πας όστις εγεννήθη εκ του Θεού αμαρτίαν δεν πράττει, διότι σπέρμα
αυτού μένει εν αυτώ· και δεν δύναται να αμαρτάνη, διότι εγεννήθη εκ του Θεού…… (24) Και όστις φυλάττει τας εντολάς αυτού μένει
εν αυτώ, και αυτός εν εκείνω. Και εκ τούτου γνωρίζομεν ότι μένει εν ημίν, εκ
του Πνεύματος το οποίον έδωκεν εις ημάς.
Στην «οικονομία του Νόμου» ο Θεός συγκρατούσε το κακό και την ανομία μέσω του Νόμου.
Ο Θεός ελέγχει επίσης το κακό στις οικονομίες του Νόμου
και της χάρης, θεσπίζοντας εξουσίες που θα διατηρούν την τάξη (Ρωμ.ιγ:1-7).
Την περίοδο της Θλίψης το κακό θα είναι ασυγκράτητο και η ανομία
θα αυξηθεί, όπως φαίνεται στο παρακάτω απόσπασμα:
Β’ Θεσ.β:5-10 Δεν
ενθυμείσθε ότι ενώ ήμην έτι παρ' υμίν σας έλεγον ταύτα; Και τώρα γνωρίζετε
εκείνο, το οποίον κωλύει αυτόν, ώστε να αποκαλυφθή εν τω εαυτού καιρώ· διότι το
μυστήριον της ανομίας ήδη ενεργείται, μόνον έως να εκβληθή εκ μέσου ο κωλύων
τώρα· και τότε θέλει αποκαλυφθή ο άνομος, τον οποίον ο Κύριος θέλει απολέσει με
το πνεύμα του στόματος αυτού και θέλει εξαφανίσει με την επιφάνειαν της
παρουσίας αυτού· όστις θέλει ελθεί κατ' ενέργειαν του Σατανά εν πάση δυνάμει
και σημείοις και τέρασι ψεύδους και εν πάση απάτη της αδικίας μεταξύ των
απολλυμένων, διότι δεν εδέχθησαν την αγάπην της αληθείας διά να σωθώσι·
Άρα, το Άγιο Πνεύμα θα σταματήσει να αναχαιτίζει το κακό κατά
τη διάρκεια της Θλίψης. Με άλλα λόγια, ο Θεός θα παραδώσει τον κόσμο σε αδόκιμο
νου που θα τους οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κακία πάνω στη γη και θα ακολουθήσει η
παγκόσμια κρίση, στη διάρκεια της Επταετίας:
Ρωμ.α:28-32 Και
καθώς απεδοκίμασαν το να έχωσιν επίγνωσιν του Θεού, παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις
αδόκιμον νούν, ώστε να πράττωσι τα μη πρέποντα, πλήρεις όντες πάσης αδικίας,
πορνείας, πονηρίας, πλεονεξίας, κακίας, γέμοντες φθόνου, φόνου, έριδος, δόλου,
κακοηθείας· ψιθυρισταί, κατάλαλοι, μισόθεοι, υβρισταί, υπερήφανοι, αλαζόνες,
εφευρεταί κακών, απειθείς εις τους γονείς, ασύνετοι, παραβάται συνθηκών,
άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, ανελεήμονες· οίτινες ενώ γνωρίζουσι την δικαιοσύνην
του Θεού, ότι οι πράττοντες τα τοιαύτα είναι άξιοι θανάτου, ουχί μόνον
πράττουσιν αυτά, αλλά και συνευδοκούσιν εις τους πράττοντας.
Ο Χριστός σφραγίζει την εκκλησία με το Άγιο Πνεύμα:
Η σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος είναι ο αρραβώνας ή η
προκαταβολή της σωτηρίας, που δίνει τη βεβαιότητα της λύτρωσης στο μέλλον:
Β’ Κορ.α:21-22
Ο δε βεβαιών ημάς μεθ' υμών εις
Χριστόν και ο χρίσας ημάς είναι ο Θεός, όστις και εσφράγισεν ημάς και έδωκε τον
αρραβώνα του Πνεύματος εν ταις καρδίαις ημών.
Εφεσ.α:13-14 εις
τον οποίον και σεις ηλπίσατε, ακούσαντες τον λόγον της αληθείας, το ευαγγέλιον
της σωτηρίας σας, εις τον οποίον και πιστεύσαντες εσφραγίσθητε με το Πνεύμα το
Άγιον της επαγγελίας, όστις είναι ο αρραβών της κληρονομίας ημών, μέχρι της
απολυτρώσεως του αποκτηθέντος λαού αυτού, εις έπαινον της δόξης αυτού.
Η σωτηρία ήταν και θα είναι πάντα θέμα πίστης, σε όλες τις οικονομίες:
Ρωμ.δ:13-16 Επειδή
η επαγγελία προς τον Αβραάμ ή προς το σπέρμα αυτού, ότι έμελλε να ήναι
κληρονόμος του κόσμου, δεν έγεινε διά του νόμου, αλλά διά της δικαιοσύνης της
εκ πίστεως. Διότι εάν ήναι κληρονόμοι οι εκ του νόμου, η πίστις εματαιώθη και
κατηργήθη η επαγγελία· επειδή ο νόμος επιφέρει οργήν· διότι όπου δεν υπάρχει
νόμος, ουδέ παράβασις υπάρχει. Διά τούτο εκ πίστεως η κληρονομία, διά να ήναι
κατά χάριν, ώστε η επαγγελία να ήναι βεβαία εις άπαν το σπέρμα, ουχί μόνον το
εκ του νόμου, αλλά και το εκ της πίστεως του Αβραάμ, όστις είναι πατήρ πάντων
ημών,
Γαλ.β:15-16 Ημείς
εκ γεννήσεως Ιουδαίοι όντες και ουχί εκ των εθνών αμαρτωλοί, εξεύροντες ότι δεν
δικαιούται άνθρωπος εξ έργων νόμου ειμή διά πίστεως Ιησού Χριστού, και ημείς
επιστεύσαμεν εις τον Ιησούν Χριστόν, διά να δικαιωθώμεν εκ πίστεως Χριστού και
ουχί εξ έργων νόμου, διότι δεν θέλει δικαιωθή εξ έργων νόμου ουδείς άνθρωπος.
Αλλά μόνο στην «οικονομία της χάρης» υπάρχει διασφάλιση της
αιώνιας ασφάλειας με την σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος, που είναι μια υπόσχεση
από τον Χριστό για λύτρωση – κάτι που δεν είχαν όσοι ήταν υπό Νόμο.
Κατά τη διάρκεια της «οικονομίας του Νόμου», το Άγιο Πνεύμα έχρισε
επιλεγμένα άτομα: κριτές, προφήτες και άλλους για να γίνει το έργο του (Κριτ.γ:10,
Α’ Σαμ.ις:13, Νεεμ.θ:30, Ζαχ.ζ:12).
Ωστόσο, αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν σφραγισμένοι και δεν είχαν
καμία διαβεβαίωση ότι το Άγιο Πνεύμα θα μείνει μαζί τους (Α’ ΣΑμ.ις:14, Ψαλμ.να:11-12,
Ης.ξγ:10).
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα μπορούσαν να χάσουν τη σωτηρία τους,
καθώς η σωτηρία πάντα βασίζεται σε μια σχέση διαθήκης (Λουκ.ι:25-37), αλλά δεν είχαν
καμία διαβεβαίωση για την αιώνια ασφάλειά τους, όπως έχει η εκκλησία κάτω από την
«οικονομία της χάρης».
Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι από τους αγίους της
Παλαιάς Διαθήκης δεν είχαν ποτέ το Άγιο Πνεύμα, αλλά ήταν σωσμένοι γιατί
σωτηρία είναι μια σχέση διαθήκης που βασίζεται στην πίστη.
Αντίθετα, κατά τη διάρκεια της «οικονομίας της χάρης», το
Άγιο Πνεύμα κατοικεί μέσα στους πιστούς και τους δίνει τη διαβεβαίωση της
λύτρωσης, αφού τους έχει σφραγίσει.
Ρωμ.η:16-17 Αυτό
το Πνεύμα συμμαρτυρεί με το πνεύμα ημών ότι είμεθα τέκνα Θεού. Εάν δε τέκνα και
κληρονόμοι, κληρονόμοι μεν Θεού, συγκληρονόμοι δε Χριστού, εάν συμπάσχωμεν, διά
να γείνωμεν και συμμέτοχοι της δόξης αυτού.
Β’ Κορ.ε:2-6 Επειδή
εν τούτω στενάζομεν, επιποθούντες να επενδυθώμεν το κατοικητήριον ημών το
ουράνιον, αν και ενδυθέντες αυτό δεν θέλωμεν ευρεθή γυμνοί. Διότι όσοι είμεθα
εν τούτω τω σκηνώματι στενάζομεν υπό το βάρος αυτού· επειδή θέλομεν ουχί να
εκδυθώμεν, αλλά να επενδυθώμεν, διά να καταποθή το θνητόν υπό της ζωής. Εκείνος
δε, όστις έπλασεν ημάς δι' αυτό τούτο, είναι ο Θεός, όστις και έδωκεν εις ημάς
τον αρραβώνα του Πνεύματος. Έχοντες λοιπόν το θάρρος πάντοτε και εξεύροντες ότι
ενόσω ενδημούμεν εν τω σώματι αποδημούμεν από του Κυρίου·
Λέει όμως η Γραφή, ότι στο τέλος της Θλίψης, ο Θεός θα εκχύσει
το Πνεύμα Του στον Ισραήλ:
Ιωήλ β:28-29 Και
μετά ταύτα θέλω εκχέει το πνεύμά μου επί πάσαν σάρκα· και θέλουσι προφητεύσει
οι υιοί σας και αι θυγατέρες σας· οι πρεσβύτεροί σας θέλουσιν ενυπνιασθή
ενύπνια, οι νεανίσκοι σας θέλουσιν ιδεί οράσεις. Και έτι επί τους δούλους μου
και επί τας δούλας μου εν ταις ημέραις εκείναις θέλω εκχέει το πνεύμά μου.
Ιεζ.λθ:29 και
δεν θέλω κρύψει πλέον το πρόσωπόν μου απ' αυτών, διότι εξέχεα το πνεύμά μου επί
τον οίκον Ισραήλ, λέγει Κύριος ο Θεός.
Ζαχ.ιβ:10 Και
θέλω εκχέει επί τον οίκον Δαβίδ και επί τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ πνεύμα
χάριτος και ικεσιών· και θέλουσιν επιβλέψει προς εμέ, τον οποίον εξεκέντησαν,
και θέλουσι πενθήσει δι' αυτόν ως πενθεί τις διά τον μονογενή αυτού, και
θέλουσι λυπηθή δι' αυτόν, ως ο λυπούμενος διά τον πρωτότοκον αυτού.
Ωδίνες τοκετού:
Καθώς τελειώνει η «οικονομία της χάρης», ο Ιησούς είπε ότι ο
κόσμος θα γευθεί «θλίψεις», ή «ωδίνες» που θα οδηγήσουν στην Θλίψη και την
Δεύτερη Έλευσή Του:
Ματθ.κδ:6-8 Θέλετε
δε ακούσει πολέμους και φήμας πολέμων· προσέχετε μη ταραχθήτε· επειδή πάντα
ταύτα πρέπει να γείνωσιν, αλλά δεν είναι έτι το τέλος. Διότι θέλει εγερθή έθνος
επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, και θέλουσι γείνει πείναι και λοιμοί και
σεισμοί κατά τόπους· πάντα δε ταύτα είναι αρχή ωδίνων.
Στην φυσική διαδικασία της γέννας, υπάρχουν ωδίνες πριν γεννηθεί
το μωρό. Οι ωδίνες συνήθως ξεκινούν αργά και υποφερτά, αλλά γίνονται πιο έντονες,
πιο συχνές, και λιγότερο υποφερτές καθώς πλησιάζει το μωρό για να βγει.
Δεδομένου ότι οι ωδίνες που περιγράφονται από τον Ιησού
γίνονται όλο και μεγαλύτερες, θα ξέρουμε ότι το τέλος πλησιάζει όλο και πιο
πολύ.
Είναι προφανές ότι ο κόσμος έχει γνωρίσει τέτοιες «ωδίνες» κατά
διαστήματα, αλλά οι περισσότερες ήταν διαχειρίσιμες. Ωστόσο, βλέπουμε,
ιδιαίτερα στις μέρες μας, ότι γίνονται όλο και χειρότερες, αλλά σίγουρα δεν
είμαστε στην Θλίψη!
Οι περισσότερες μητέρες θα σας πουν, ότι οι περισσότεροι πόνοι
του τοκετού είναι υποφερτοί, μέχρι ένα ορισμένο σημείο που ονομάζεται πέρασμα.
Αυτό είναι βασικά το «σημείο χωρίς επιστροφή», όπου οι ωδίνες
έχουν γίνει ανυπόφορες, συνήθως για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ακριβώς πριν
από την γέννηση του μωρού.
Κατά τον ίδιο τρόπο, θα υπάρξει ένα «πέρασμα» σε συγκεκριμένες
κρίσεις από τον Ίδιο τον Ιησού Χριστό κατά την Θλίψη που θα γίνουν αφόρητες για
εκείνους που θα τις βιώνουν.
Αυτές οι ωδίνες είναι οι φυσικές εκδηλώσεις της γης και οι πιστοί
στενάζουν κάτω από την αυξανόμενη αμαρτία στον κόσμο, προσδοκώντας την λύτρωση όταν ο Χριστός επιστρέψει:
Ρωμ.η:22-23 Επειδή
εξεύρομεν ότι πάσα η κτίσις συστενάζει και συναγωνιά έως του νύν· και ουχί
μόνον αυτή, αλλά και αυτοί οίτινες έχομεν την απαρχήν του Πνεύματος, και ημείς
αυτοί στενάζομεν εν εαυτοίς περιμένοντες την υιοθεσίαν, την απολύτρωσιν του
σώματος ημών.
Παρατηρήστε τον παραλληλισμό των ωδίνων στην επί του όρους
ομιλία με τις κρίσεις των σφραγίδων στην Αποκ.ς. Οι ωδίνες θα ξεκινήσουν στις έσχατες
μέρες σε τοπική κλίμακα και θα αυξηθούν για να καταλήξουν σε συγκεκριμένες κρίσεις
από τον Θεό με παγκόσμιες συνέπειες στη διάρκεια της Θλίψης:
|
Ωδίνες τοκετού |
Παγκόσμιες κρίσεις (σφραγίδες) |
|
Πολλοί ψευδόχριστοι (Ματθ.κδ:4,5,11, Μάρκ.ιγ:5-6, Λουκ.κα:8) |
1η
σφραγίδα. Ο απόλυτος ψευδόχριστος, ο Αντίχριστος (Αποκ.ς:1-2) |
|
Πόλεμοι και φήμες πολέμων (Ματθ.κδ:6-7, Μάρκ.ιγ:7-8, Λουκ.κα:9) |
2η
σφραγίδα. Παγκόσμιος πόλεμος (Αποκ.ς:3-4) |
|
Πείνα, λοιμοί και προβλήματα σε διάφορα μέρη (Ματθ.κδ:7-8, Μάρκ.ιγ:8, Λουκ.κα:11) |
3η
& 4η σφραγίδα. Πείνα και θάνατος (Αποκ.ς:5-8) |
|
Διώξεις και κάποιοι άγιοι θα μαρτυρήσουν. (Ματθ.κδ:9,13 &
Μάρκ.ιγ:9-13) |
5η
σφραγίδα. Ασυγκράτητος βασανισμός και θάνατος των αγίων (Αποκ.ς:9-11) |
|
Σεισμοί κατά τόπους (Ματθ.κδ:7, Μάρκ.ιγ:8, Λουκ.κα:11) |
6η
σφραγίδα. Η οργή του Αρνίου με παγκόσμιο σεισμό (Αποκ.ς:12-17) |
Αν και παρόμοιες, υπάρχουν ορισμένες σημαντικές διαφορές
μεταξύ των ωδίνων πριν από την Θλίψη και των κρίσεων κατά τη διάρκεια της
Επταετίας. Μια διαφορά που ήδη επισημάναμε, είναι ότι σήμερα οι ωδίνες είναι τοπικές,
αλλά τότε θα έχουν παγκόσμιες συνέπειες.
Πιστεύω ότι όλοι έχουμε παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια, ότι
πολλές από αυτές τις ωδίνες έχουν αρχίσει να έχουν συνέπειες σε όλο τον κόσμο -
κυρίως οικονομικές, αλλά όχι ακόμη σε σημείο που να έχουν διαλυθεί οι
οικονομίες των εθνών για ένα ενιαίο παγκόσμιο νόμισμα. Με άλλα λόγια, οι ωδίνες
δεν αυξάνονται μόνο σε συχνότητα και ένταση, αλλά επηρεάζουν μεγαλύτερα μέρη
του κόσμου από πριν. Αυτό είναι ένα σημάδι ότι η περίοδος της Επταετίας πλησιάζει
γιατί οι πρόσφατες μεγαλύτερης κλίμακας ωδίνες θα οδηγήσουν τελικά στο
παγκόσμιο πολιτικό και οικονομικό σύστημα του Αντίχριστου, που θα κυβερνήσει
τον κόσμο (Αποκάλυψη ιγ).
Μια άλλη διαφορά μεταξύ των ωδίνων και των κρίσεων των
σφραγίδων, είναι ότι κατά τη διάρκεια της Θλίψης δεν υπάρχει περιορισμός στο
κακό, όπως είδαμε. Και σαν να μην έφταναν οι συνέπειες του ανεξέλεγκτου κακού για
τους ανθρώπους, ο Θεός θα εκχύσει την οργή Του (Αποκ.ς:17). Η κατάσταση θα
γίνει τόσο αφόρητη, που οι περισσότεροι άνθρωποι που θα μπουν στην περίοδο της
Επταετίας δεν θα επιβιώσουν.
Κατά τη διάρκεια της «οικονομίας της χάρης», το κακό είναι
συγκρατημένο και ο Θεός ελέγχει τις ωδίνες. Ωστόσο, οι συνέπειες της αμαρτίας
και οι φυσικές καταστροφές πέφτουν πάνω σε δίκαιους και άδικους όπως και οι
ευλογίες της βροχής (Ματθ.ε:45). Όμως, όταν συμβαίνουν καταστροφικά γεγονότα
σήμερα, βλέπουμε ότι ο Θεός δείχνει τη χάρη και το έλεός Του βοηθώντας με το
Ευαγγέλιο εκείνα τα μέρη που δεν μπορούν να ανακτήσουν από μόνα τους.
Αυτές οι ωδίνες είναι το «ξυπνητήρι» που κάποιοι χρειάζονται
πριν αποφασίσουν να δεχτούν το Χριστό σαν Σωτήρα τους. Ωστόσο, τα τελευταία
χρόνια, αυτή η βοήθεια γίνεται όλο και λιγότερη λόγω της «καταστροφικής κούρασης».
Αυτό είναι εξαιτίας της επικινδυνότητας των ταξιδιών, μαζί με τις οικονομικές
ωδίνες που έχουν πλήξει τα περισσότερα μέρη του κόσμου. Αυτό είναι άλλο ένα σημάδι
ότι πλησιάζουμε γρήγορα στην Θλίψη.
