Β’ Τιμ.α:13 Κράτει
το υπόδειγμα των υγιαινόντων λόγων, τους οποίους ήκουσας παρ' εμού, μετά
πίστεως και αγάπης της εν Χριστώ Ιησού.
Πιο σημαντικό από το να γνωρίζουμε αν η εκκλησία θα περάσει μέσα από την Θλίψη ή ακόμη πότε αυτό θα συμβεί, είναι να επιποθήσει κανείς την επιφάνεια του Κυρίου (Β’ Τιμ.δ:8, Τίτος β:13), γιατί τελικά «η γνώσις φυσιοί» (Α’ Κορ.η:1).
(4) Το πρόγραμμα του Θεού για τον Ισραήλ,
επικαλύπτει το πρόγραμμα της περιόδου της εκκλησίας κατά την Θλίψη;
Με απλά λόγια, οι 69 εβδομάδες του Δανιήλ έχουν ολοκληρωθεί
και απομένει μόνο 1 εβδομάδα μέχρι την Δεύτερη Έλευση του Ιησού Χριστού.
Σύμφωνα με την Β’ Κορ.γ:11, Γαλ.γ:25, και Κολ.β:14 η οικονομία του Νόμου τελείωσε στον σταυρό του Γολγοθά.
Η διδασκαλία ότι η Αρπαγή θα γίνει στο μέσο της Θλίψης είναι
συγκριτικά μια νέα ερμηνεία της Αγίας Γραφής.
Ο κύριος εκφραστής αυτής της άποψης ήταν ο Norman B. Harrison που την ανέπτυξε μετά το Β’
Παγκόσμιο πόλεμο.
Ο Harrison έδωσε ημερομηνίες για την Θλίψη και την Αρπαγή, λέγοντας ότι ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος ήταν η αρχή της Θλίψης.
Κάπου στο παρελθόν, συνέβη ένα τραγικό διαζύγιο. Οι
θεολόγοι αποφάσισαν ότι πρέπει να διαχωρίσουμε την επιστροφή του Ιησού για την
εκκλησία Του από το κήρυγμα του Ευαγγελίου.
Τα αποτελέσματα αυτού του πρόωρου διαζυγίου έχουν οδηγήσει σε έλλειψη κατανόησης μεταξύ των πιστών σχετικά με την εμφάνιση του Ιησού και τη χαρούμενη προσμονή που συνεπάγεται αυτή η επίγνωση.
Πολλοί που δεν πιστεύουν στην Αρπαγή πριν από την Θλίψη,
υποστηρίζουν ότι το Ματθ.κδ:31 διδάσκει ότι η Αρπαγή θα γίνει μετά τη
Θλίψη.
Η Αρπαγή και η Δεύτερη Έλευση είναι δύο διαφορετικά γεγονότα
που χωρίζονται από ένα χρονικό κενό.
Αυτοί που πιστεύουν ότι θα γίνει μετά την Θλίψη, λανθασμένα αναζητούν την Αρπαγή στο Ματθαίο κδ. Δεν είναι εκεί.
Αυτοί που δεν πιστεύουν στην
Βιβλική διδασκαλία της Αρπαγής της εκκλησίας, συνήθως υποστηρίζουν ότι υπάρχει
μόνο μία έλευση ή επιστροφή του Χριστού στη γη για να κρίνει τα έθνη.
Ορισμένοι πιστεύουν ότι αυτή η μοναδική έλευση, είναι απλά για να πάρει τους πιστούς στο σπίτι τους στον ουρανό, με την κρίση που ακολουθεί.
Ο Θεός του Ιακώβ είναι ο Θεός
της άπειρης ΥΠΟΜΟΝΗΣ.
Μια προσεκτική μελέτη ολόκληρης
της ζωής του Ιακώβ, όπως καταγράφεται στη Γένεση, είναι απαραίτητη για να
ανακαλύψουμε όλη τη δύναμη αυτού του γεγονότος.
Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε ιδιαίτερα, είναι η συνεχής και θαυμαστή ανεκτικότητα του Θεού στην αντιμετώπιση του παραστρατισμένου παιδιού Του.
Β’ Θεσ.β:3 Ας μη σας εξαπατήση τις κατ' ουδένα τρόπον·
διότι δεν θέλει ελθεί η ημέρα εκείνη, εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία και
αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας,
Η Αγία Γραφή ποτέ δεν αναφέρει ακριβώς πότε θα γίνει η αρπαγή της εκκλησίας. Γι’ αυτό το λόγο υπάρχει τόση διαφωνία ως προς το πότε θα συμβεί αυτό.
