Ο Ιησούς περιοδεύει και φτάνει
στην περιοχή των Γαδαρηνών, όπου τον συναντά ένας δαιμονισμένος άνθρωπος που «διά
παντός νύκτα και ημέραν ήτο εν τοις όρεσι και εν τοις μνημείοις, κράζων και
κατακόπτων εαυτόν με λίθους» (Μάρκ.ε:5).
Καθώς η σκηνή εκτυλίσσεται, βλέπουμε τον άντρα τον «έχοντα πνεύμα ακάθαρτον», να περιμένει στην ακτή την Αλήθεια, τη Λογική, την Αγάπη, τον Ιησού από τη Ναζαρέτ.






























