1 – Η ΜΑΚΑΡΙΑ ΕΛΠΙΔΑ
Ένας βασικός λόγος που πιστεύω ότι η Αρπαγή συμβαίνει πριν
από την Θλίψη είναι ότι ονομάζεται «μακαρία
ελπίδα» στον Τίτ.β:13.
προσμένοντες την
μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών
Ιησού Χριστού
Στην Α’ Θεσ.δ:18
ο απόστολος Παύλος γράφει σχετικά με το γεγονός ότι η Αρπαγή είναι
επικείμενη...
Λοιπόν παρηγορείτε αλλήλους με τους λόγους τούτους.
Αν η Αρπαγή γίνει στη μέση ή στο τέλος της Θλίψης, για ποια
παρηγοριά μιλούσε;
Ας πούμε ότι δεν έχεις ακούσει ποτέ για την Αρπαγή και σου
έλεγα όλα αυτά που θα συμβούν στις έσχατες μέρες. Σου έλεγα για τη φρίκη της
επταετίας, όλους τους θανάτους και την καταστροφή που θα συμβεί όπως λέει το
βιβλίο της Αποκάλυψης, τις πληγές, τους λοιμούς, την πείνα, την ξηρασία, την οικονομική
και κοινωνική αναταραχή σε μια κλίμακα που ποτέ δεν έχει συμβεί στην ιστορία.
Το 1/3 του πληθυσμού της γης θα πεθάνει και αργότερα άλλο ένα
τέταρτο! Να σου εξιστορούσα εν συντομία, την άνοδο του Αντίχριστου και του
ψευδοπροφήτη και τέλος την μάχη του Αρμαγεδδώνα, του χειρότερου και πιο αιματηρού
πολέμου της γης. Και μετά να σου έλεγα, «αλλά παρηγορήστε ο ένας τον άλλο, γιατί
όταν όλα αυτά τελειώσουν, θα αρπαχτούμε για να συναντήσουμε τον Κύριο στον
αέρα».
Θα σκεφτόσουν, αυτός είναι τρελός! Δεν υπάρχει καμία άνεση όταν
ξέρεις ότι πρέπει να περάσεις όλα αυτά για να φτάσεις στην Αρπαγή. Η μόνη άνεση
που θα μπορούσες να έχεις θα ήταν η ελπίδα ότι οι μέρες αυτές θ’ αργήσουν πάρα
πολύ να έρθουν και ότι η επιστροφή του Ιησού δεν είναι κάπου κοντά.
Αλλά αυτό δεν ταιριάζει με την στάση που η Γραφή μας λέει ότι
θα πρέπει να έχουμε. Οφείλουμε να ελπίζουμε και να ανυπομονούμε για την Αρπαγή.
Η άνεση της μακαρίας ελπίδας (Αρπαγή)
προέρχεται από τη γνώση ότι θα συμβεί πριν την ώρα της Μ. Θλίψης που θα έρθει
πάνω σε όλη τη γη.
2 – Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Στην Αποκ.ς:15-17,
μαθαίνουμε ότι η Θλίψη είναι η περίοδος της οργής του Θεού που εκχέεται στους «κατοικούντας επί της γης».
Αυτή η έκφραση, υπάρχει σε διάφορα σημεία στην Αποκάλυψη.
Αναφέρεται στην τελευταία γενιά των ανθρώπων που απορρίπτουν τον Χριστό και
ακολουθούν τον Αντίχριστο.
Είναι χαμένες ψυχές, που εξαπατήθηκαν από τον διάβολο και
την τελευταία αναταραχή και μεγάλη ανταρσία των ανθρώπων ενάντια στον Δημιουργό.
και οι βασιλείς της
γης και οι μεγιστάνες και οι πλούσιοι και οι χιλίαρχοι και οι δυνατοί και πας
δούλος και πας ελεύθερος έκρυψαν εαυτούς εις τα σπήλαια και εις τας πέτρας των
ορέων, και λέγουσι προς τα όρη και προς τας πέτρας· Πέσατε εφ' ημάς και κρύψατε
ημάς από προσώπου του καθημένου επί του θρόνου και από της οργής του Αρνίου,
διότι ήλθεν η ημέρα η μεγάλη της οργής αυτού, και τις δύναται να σταθή;
Ακόμα, στην Α’
Θες.ε:9-11 διαβάζουμε,
διότι ο Θεός δεν
προσδιώρισεν ημάς εις οργήν, αλλ' εις απόλαυσιν σωτηρίας διά του Κυρίου ημών
Ιησού Χριστού, όστις απέθανεν υπέρ ημών, ίνα είτε αγρυπνούμεν είτε κοιμώμεθα
ζήσωμεν μετ' αυτού. Διά τούτο παρηγορείτε αλλήλους και οικοδομείτε ο εις τον
άλλον, καθώς και κάμνετε.
Οι αναγεννημένοι χριστιανοί δεν προορίζονται να γευθούν την
οργή του Θεού κατά την Θλίψη – την ώρα [χρονική περίοδο] που η οργή του Θεού θα
δοκιμάσει τις καρδιές των «κατοικούντων
επί της γης».
Η οργή του Θεού κατά της αμαρτίας ικανοποιήθηκε απόλυτα στον
σταυρό του Ιησού Χριστού. Όταν ο Ιησούς είπε «Τετέλεσται», εννοούσε ότι οι άγιες απαιτήσεις της δικαιοσύνης του
Θεού ήταν απόλυτα ικανοποιημένες.
Ο Ιησούς πήρε την θέση μας στον σταυρό σαν το αντικείμενο
της οργής του Θεού. Ως εκ τούτου, θα ήταν άδικο για τον Θεό να επιφέρει την
οργή Του πάνω μας. Οι Χριστιανοί δεν θα βρίσκονται εδώ στην Θλίψη, επειδή είναι
η ώρα της οργής του Θεού, από την οποία έχουν ήδη σωθεί.
3 – ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ
ΛΩΤ
Στη Γέν.ιη, ο Λωτ και η οικογένειά του, διασώθηκαν από την
πύρινη κρίση του Θεού πάνω στα αμαρτωλά Σόδομα. Ο Θεός δεν τους προστάτευσε στη
μέση της κρίσης. Τους απομάκρυνε από την ώρα και τον τόπο της κρίσης και τους
ανέβασε πάνω στους λόφους.
Στην Β’ Πέτρ.β:9, ο Πέτρος μιλάει για τον Λωτ σαν παράδειγμα
για μας και λέει:
εξεύρει ο Κύριος να
ελευθερόνη εκ του πειρασμού τους ευσεβείς, τους δε αδίκους να φυλάττη εις την
ημέραν της κρίσεως, διά να κολάζωνται
4 – ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ
ΕΝΩΧ
Στη Γέν.ε διαβάζουμε για τον Ενώχ. Η ιστορία είναι
ενδιαφέρουσα, επειδή ποτέ δεν πέθανε, ο Θεός μια μέρα απλά τον πήρε. Αυτό
συνέβη πριν από τον κατακλυσμό, που ήταν η κρίση του Θεού σ’ ένα κόσμο γεμάτο
κακία.
Κάποιος μπορεί να αντιλογήσει, ρωτώντας, «τι γίνεται με το
Νώε; Ήταν κι αυτός δίκαιος, αλλά πέρασε μέσα από τον κατακλυσμό, προστατευμένος
από τον Θεό μέσα στην κιβωτό. Αυτό δεν είναι μια καλύτερη εικόνα του Θεού που
προστατεύει την εκκλησία κατά τη διάρκεια της Μ. Θλίψης;»
Ο Νώε δεν είναι εικόνα της Εκκλησίας. Είναι εικόνα της
κυρίαρχης προστασίας του Θεού στον Ισραήλ κατά τη διάρκεια της επταετίας, ένα
θέμα που καλύπτεται αρκετά στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Ο Νώε συμβολίζει τον
Ισραήλ, ενώ ο Ενώχ αντιπροσωπεύει την εκκλησία, η οποία αρπάζεται πριν από την
κρίση.
5 – ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ
ΔΑΝΙΗΛ
Έχετε ποτέ αναρωτηθεί πού ήταν ο Δανιήλ όταν ο Σεδράχ, Μισάχ
και Αβδέ-Νεγώ ήταν μέσα στο καμίνι στο Δαν.γ; Αυτά τα παιδιά βρισκόταν εκεί
επειδή αρνήθηκαν να προσκυνήσουν την εικόνα του Ναβουχοδονόσωρ. Αλλά που ήταν ο
Δανιήλ; Σίγουρα ούτε αυτός προσκύνησε, αλλά που βρισκόταν, λείπει από την περιγραφή.
Αυτό είναι το θέμα! Ότι ούτε καν αναφέρεται, αυτό είναι ένα
μυστήριο – που προεικονίζει το μυστήριο της Αρπαγής της Εκκλησίας. Όπως ο Νώε,
ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδέ-Νεγώ, αντιπροσωπεύουν τον Ισραήλ και πώς ο Θεός
τους προφυλάσσει κατά τη διάρκεια της πύρινης επταετούς δοκιμασίας. Αλλά η
απουσία του Δανιήλ απεικονίζει την απουσία της εκκλησίας από την ώρα της
δοκιμασίας.
[Επ’ ευκαιρία, ο Βαβυλώνιος βασιλιάς Ναβουχοδονόσωρ
χρησιμεύει σαν τύπος του Αντίχριστου που φτιάχνει μια εικόνα και απαιτεί από
τον κόσμο λατρεία].
7 – Η ΕΒΡΑΪΚΗ ΓΑΜΗΛΙΑ
ΤΕΛΕΤΗ
Στο Ιωάν.ιδ:1-3 ο Ιησούς είπε κάποια απίστευτα παρηγορητικά
λόγια –
Ας μη ταράττηται η
καρδία σας· πιστεύετε εις τον Θεόν, και εις εμέ πιστεύετε. Εν τη οικία του
Πατρός μου είναι πολλά οικήματα· ει δε μη, ήθελον σας ειπεί· υπάγω να σας
ετοιμάσω τόπον· και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω
σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ.
Όντας εθνικοί του 21ου αιώνα, δεν
συνειδητοποιούμε πώς οι μαθητές άκουσαν και κατάλαβαν αυτά τα λόγια. Ο Ιησούς
χρησιμοποίησε την διαδικασία της εβραϊκής γαμήλιας τελετής.
Από τη στιγμή που ένας άντρας και μία γυναίκα
αρραβωνιαζόταν, ο άντρας επέστρεφε στο σπίτι του πατέρα του για να προσθέσει
άλλο ένα δωμάτιο. Όταν το δωμάτιο πλησίαζε να τελειώσει, έστελνε ένα φίλο του
να πει στη νύφη ότι πλησίαζε η ώρα του γάμου. Αυτή άρχιζε να ετοιμάζεται, αλλά
σπάνια ήξερε την ακριβή στιγμή της άφιξης του. Ήταν κάτι ρομαντικό αυτή η αγωνία
της αναμονής, χωρίς να γνωρίζει την ακριβή ώρα της άφιξης. Αλλά τελικά, η ημέρα
θα ερχόταν και ο γαμπρός θα πήγαινε να διεκδικήσει τη νύφη του.
Οι φίλοι του πήγαιναν μαζί και κάνανε πολύ θόρυβο, φυσώντας
τρομπέτες και φωνάζοντας για να μάθουν όλοι ότι η ώρα για το γάμο είχε φτάσει
επιτέλους. Όταν έφτανε, υπήρχε μια πολύ μεγάλη γιορτή – το δείπνο του γάμου,
μετά την οποία ο άντρας έπαιρνε τη γυναίκα του στο δωμάτιο που είχε ετοιμάσει,
και παραμένανε εκεί απομονωμένοι για - σημειώστε το αυτό - 7 ημέρες! Μετά
έβγαιναν και την παρουσίαζε στην κοινότητα σαν την αγαπημένη του.
Έτσι θα γίνει και η Αρπαγή. Εμείς είμαστε τώρα
αρραβωνιασμένοι με τον Χριστό που έχει πάει να μας ετοιμάσει τόπο. Δεν
γνωρίζουμε την ημέρα και την ώρα της επιστροφής Του, αλλά ξέρουμε τους χρόνους
και τους καιρούς γιατί έχει στείλει τους φίλους Του, τους προφήτες, για να τους
περιγράψουν. Όταν ωριμάσει ο χρόνος, θα έρθει. Θα μας πάρει στο γαμήλιο δείπνο
του Αρνίου κι εμείς θα απομονωθούμε μαζί Του στον ουρανό για 7 χρόνια, την
περίοδο της Θλίψης. Στην Δεύτερη Έλευση, μέσα σε όλη Του τη δόξα, θα έρθει για
να κυβερνήσει και να βασιλεύσει για 1.000 χρόνια και θα είμαστε κι εμείς μαζί
Του!
8 – ΤΟ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ
Η Αρπαγή πριν από την Θλίψη, φαίνεται στο περίγραμμα του
βιβλίου της Αποκάλυψης που διαβάζουμε στο α:19:
Γράψον όσα είδες και
όσα είναι και όσα μέλλουσι να γείνωσι μετά ταύτα·
Εδώ δίνεται μια τρίπτυχη διαίρεση της Αποκάλυψης:
1)
Αυτά που ο Ιωάννης είχε δει – η όραση του Ιησού,
κεφ. α
2)
Αυτά που είναι – κεφ. β & γ = τα μηνύματα
στις 7 εκκλησίες.
3)
Αυτά που θα γινόταν μετά από τα προηγούμενα –
κεφ. δ – κβ.
Οι λέξεις «μετά ταύτα»
ανοίγουν το κεφ.δ
Αποκ.δ:1 Μετά ταύτα [τα γεγονότα των κεφ. β &
γ] είδον, και ιδού, θύρα ανεωγμένη εν τω
ουρανώ, και η φωνή η πρώτη, την οποίαν ήκουσα ως σάλπιγγος λαλούσης μετ' εμού,
έλεγεν· Ανάβα εδώ και θέλω σοι δείξει όσα πρέπει να γείνωσι μετά ταύτα.
Μετά τα γράμματα προς τις 7 εκκλησίες, ο Ιωάννης ανέβηκε
στον ουρανό. Από αυτή την πλεονεκτική θέση είδε μια περιγραφή των τρομακτικών
γεγονότων της Θλίψης.
Η λέξη «εκκλησία», που χρησιμοποιείται 18 φορές στα κεφ.
α-γ, δεν χρησιμοποιείται ούτε μια φορά μετά από αυτά μέχρι το τέλος της
Αποκάλυψης.
Τα κεφάλαια ς - ιθ περιγράφουν την Θλίψη αλλά δεν αναφέρεται
ούτε μια φορά η λέξη «εκκλησία».
Γιατί η εκκλησία δεν είναι στη γη, είναι στον ουρανό. Τα κεφάλαια
δ-ε περιγράφουν την εκκλησία στον ουρανό, να λατρεύει τον Θεό.
Αν η θέση ότι η Αρπαγή θα γίνει στο μέσο της Θλίψης, είναι
σωστή, τότε τα κεφ. δ-ε θα πρέπει να τοποθετηθούν μετά το κεφ. ια, και εάν η
θέση ότι η Αρπαγή θα γίνει στο τέλος της Θλίψης είναι σωστή, τα κεφ. δ-ε θα
πρέπει να μπουν μετά από το κεφ. ιθ.
Μόνο η θέση ότι η Αρπαγή θα γίνει πριν από την Θλίψη
συμφωνεί με τη ροή του βιβλίου της Αποκάλυψης και ακολουθεί το περίγραμμα που
έδωσε ο Ιησούς στον Ιωάννη στο α:19.
9 – ΑΓΝΩΣΤΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ
ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Μία από τις πιο ισχυρές αποδείξεις για την Αρπαγή πριν από
την Θλίψη, είναι ότι συνεχώς αναφέρεται σαν ένα γεγονός που θα συμβεί όταν
κανένας δεν θα το περιμένει.
Στο Δαν.ιβ:11 ορίζει ότι θα περάσουν ακριβώς 1290 ημέρες από
τη στιγμή που ο Αντίχριστος μπαίνει μέσα στον ναό στην Ιερουσαλήμ και δηλώνεται
σαν Θεός, μέχρι την επιστροφή του Ιησού Χριστού.
Ακόμη, το Ματθ.κδ:36 καθιστά σαφές ότι κανείς δεν γνωρίζει
την ημέρα της επιστροφής του Ιησού. Ο μόνος τρόπος να συμβιβαστούν αυτά είναι
να δούμε την Αρπαγή και την Δεύτερη Έλευση σαν δύο διαφορετικά γεγονότα, που απέχουν
7 χρόνια.
Οι Εβραίοι των ημερών του Ιησού έχασαν την πρώτη Του έλευση
επειδή παρερμήνευσαν τις προφητείες του ερχομού Του.
Αυτό έγινε επειδή μια ομάδα προφητειών μιλούσε για πάσχοντα
δούλο, ενώ μια άλλη ομάδα μιλούσε για ένα κατακτητή Βασιλιά. Θεώρησαν τις
προφητείες που μιλούσαν για πάσχοντα δούλο σαν συμβολικές αλλά πήραν κατά
γράμμα αυτές που μιλούσαν για νικητή Βασιλιά. Περίμεναν λοιπόν τον Μεσσία να
έρθει μέσα στην μεγαλειότητα και την δόξα και έχασαν την ταπεινή Του έλευση.
Πρέπει να μάθουμε αυτό το μάθημα, γιατί η Δεύτερη Έλευση του
Ιησού Χριστού έχει επίσης δύο φάσεις, όπως ακριβώς και οι προφητείες της
Παλαιάς Διαθήκης για τον ερχομό του Μεσσία.
Πριν ο Ιησούς έρθει στην γη με δόξα σαν ο κατακτητής
Βασιλιάς, θα έρθει κρυφά στα σύννεφα για να πάρει την νύφη Του. Αυτός ο
ερχομός, όπως λέει ο Παύλος στην Α’ Θεσ.ε, είναι σαν κλέφτης μέσα στη νύχτα,
όχι σαν ένας Βασιλιάς στον ήλιο του μεσημεριού.
Κανείς δεν ξέρει πότε έρχεται ο Ιησούς για την Αρπαγή, κάτι
τελείως διαφορετικό από την Δεύτερη Έλευση, που θα γίνει σε 1290 ημέρες μετά
που ο Αντίχριστος μπαίνει στον ναό που ξαναχτίστηκε στην Ιερουσαλήμ και δηλώνει
ότι είναι ο Θεός, απαιτώντας λατρεία.
11 – ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΙΣ
«70 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥ ΔΑΝΙΗΛ»
Αυτή είναι μάλλον μια περίπλοκη απόδειξη, αλλά είναι από τις
πιο δυνατές.
Στο Δαν.θ:24, ο Θεός είπε στον προφήτη: «Εβδομήκοντα εβδομάδες (490 χρόνια) διωρίσθησαν επί τον λαόν σου και επί την
πόλιν την αγίαν σου, διά να συντελεσθή η παράβασις και να τελειώσωσιν αι
αμαρτίαι, και να γείνη εξιλέωσις περί της ανομίας και να εισαχθή δικαιοσύνη
αιώνιος και να σφραγισθή όρασις και προφητεία και να χρισθή ο Άγιος των αγίων».
Τα πρώτα 483 (εβδομάδες επτά και
εβδομάδες εξήκοντα δύο) από εκείνα τα χρόνια εκπληρώθηκαν ακριβώς μέχρι την
ημέρα που ο Ιησούς πάνω στο γαϊδουράκι μπήκε θριαμβευτικά στην Ιερουσαλήμ υπό
τις επευφημίες του κόσμου. Αυτό σημαίνει ότι απομένει μια τελευταία περίοδος
επτά ετών.
Εάν τα πρώτα 483 χρόνια εκπληρώθηκαν κυριολεκτικά &
τέλεια, θα πρέπει να δούμε και τα τελευταία επτά, με τον ίδιο τρόπο.
Ο Θεός είπε ότι αυτά τα 490 χρόνια έχουν να κάνουν
αποκλειστικά με τον Ισραήλ.
Όπως είπαμε και προηγουμένως (#10), προκειμένου ο Θεός να
στρέψει όλη την προσοχή Του στο έθνος Ισραήλ, πρέπει να αποστρέψει την προσοχή
Του από την εκκλησία, και ο μόνος τρόπος που μπορεί να γίνει αυτό, είναι η
εκκλησία να έχει αρπαχτεί και να είναι μαζί Του στον ουρανό.
Τα πρώτα 483 χρόνια της προφητείας του Δανιήλ δεν είχαν να
κάνουν με την εκκλησία, μα ούτε και τα 7 τελευταία.
Όπως προείπε ο Δανιήλ, αυτά τα τελευταία επτά χρόνια
αρχίζουν όταν ο Αντίχριστος σφυρηλατεί μια συμφωνία με πολλά έθνη που φαίνεται
να έχει να κάνει με την Ιερουσαλήμ και τον Εβραϊκό Ναό.
Υπό το πρίσμα όλων αυτών που συμβαίνουν στην Μέση Ανατολή
σήμερα και πώς τα έθνη του κόσμου ευθυγραμμίζονται προσπαθώντας να καταλάβουν
τι πρέπει να κάνουν για να έρθει ειρήνη, όλα αυτά γίνονται ενδιαφέροντα στον σπουδαστή
της Γραφής.
