ΜΕΡΟΣ Ι
Α. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ήταν κτισμένη στην τοποθεσία της
παλιάς πόλης Θέρμης, που πήρε το όνομά της από τις γειτονικές θερμές πηγές. Η
Θεσσαλονίκη κτίστηκε το 315 π.Χ. από τον στρατηγό Κάσσανδρο και πήρε το όνομά
της από την γυναίκα του Κάσσανδρου που ήταν αδελφή του μ. Αλέξανδρου.
Το 146 π.Χ. όταν η Μακεδονία έγινε επαρχία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η Θεσσαλονίκη έγινε πρωτεύουσά της και ο Καίσαρας Αύγουστος την τίμησε για τη νομιμοφροσύνη της κάνοντάς την «ελεύθερη πόλη».
ΜΕΡΟΣ IV
Α. Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ
Α’ Κορ. ιγ
Αυτό το κεφάλαιο είναι ένα στολίδι
λογοτεχνίας. Ονομάστηκε «η εγκυκλοπαίδεια της αγάπης». Αγάπη σημαίνει ν’ αγαπάς
χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα κι αυτή η αγάπη πηγάζει μόνο από τον Θεό (Α’
Ιωαν.δ:8). Μ’ αυτή την έννοια, δεν βρίσκεται πουθενά στους Έλληνες κλασικούς.
Υπάρχουν δύο λέξεις που εκφράζουν την έννοια της αγάπης στην Καινή Διαθήκη. Η μία είναι η λέξη «αγάπη», ο υπέρτατος τύπος αγάπης. Αυτό είναι το είδος της αγάπης που ο Θεός έχει για τον κόσμο.
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ
Α. Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ
ΛΑΤΡΕΙΑ
Α’ Κορ.ια:6-16 & ιδ:34,35
Στο κεφ.ια ο Παύλος ασχολήθηκε με την σωστή συμπεριφορά την ώρα της λατρείας στην εκκλησία. Η συμπεριφορά της γυναίκας έπρεπε να βασίζεται στην αρχή της υποταγής στον άντρα. Το επίμαχο θέμα του Παύλου είχε να κάνει με την εξουσία. Η γυναίκα κάλυπτε το κεφάλι της σαν σημείο αναγνώρισης της εξουσίας του άντρα της και ο άντρας άφηνε το κεφάλι του ακάλυπτο για να φανερώσει την εξουσία του Χριστού.
ΜΕΡΟΣ ΙΙ
Α. ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ
Α’ Κορ.γ - δ
1. Η σαρκικότητα των σχισμάτων
Οι
Κορίνθιοι πίστευαν, ότι ο Παύλος τους δίδασκε σ’ ένα κατώτερο πνευματικό
επίπεδο από το δικό τους, όμως ο Παύλος τους υπηρετούσε σύμφωνα με τις
επιτακτικές ανάγκες τους.
Δεν μπορούσε να τους δώσει πνευματικό κρέας γιατί ήταν ακόμα νήπια εν Χριστώ. Η σαρκικότητα των σχισμάτων ανάμεσά τους ήταν ενδεικτική της νηπιακής τους κατάστασης. Πρέπει να θυμόμαστε, ότι τα σχίσματα στην εκκλησία είναι πάντα ενδεικτικά νηπιότητας και σαρκικότητας.
Α. ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Αυτή η
επιστολή γράφτηκε από τον απόστολο Παύλο όπως διαβάζουμε στο α:1 «Παύλος, προσκεκλημένος απόστολος Ιησού
Χριστού δια θελήματος Θεού.....». Ακόμα στο ις:21 διαβάζουμε: «Ο δε ασπασμός εγράφη με την χείρα εμού του
Παύλου».
Ο Παύλος έγραψε αυτή την επιστολή πιθανόν την Άνοιξη του 57 μ.Χ. από την Έφεσο. Ξέρουμε δε ότι ήταν στην Έφεσο απ’ το ις:8 «θέλω δε μείνει εν Εφέσω έως της Πεντηκοστής».
ΜΕΡΟΣ ΙΙ
Κεφάλαια δ’ & ε’
Α. Η ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
δ:1-12
Το πρώτο μέρος του τέταρτου
κεφαλαίου είναι προτροπές για αγιασμό.
Ο Παύλος τους προτρέπει:
1. Ν’
απέχουν από πορνεία
2. Να
μην αδικούν αδελφό
3. Ν’
ασχολείται ο καθένας με τα δικά του πράγματα
4. Να
δουλεύει ο καθένας με τα ίδια του τα χέρια
5. Να είναι τίμιοι με όλους τους ανθρώπους.
Σήμερα,
αντιμετωπίζουμε μια συνεχή, ήρεμη πίεση να μην αναμειχθούμε.
Όταν ο κόσμος
απομακρύνεται από τη βιβλική αλήθεια, η σιωπή είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για
να αποφευχθεί η σύγκρουση.
Η Γραφή
καταγράφει αρκετές φορές που ο λαός του Θεού αντιμετώπισε αυτήν ακριβώς την
επιλογή.
Οι συνέπειες έφτασαν πολύ πέρα από αυτό που φαντάζονταν.
ΜΕΡΟΣ Ι
Α. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ήταν κτισμένη στην τοποθεσία της παλιάς πόλης Θέρμης, που πήρε το όνομά της από τις γειτονικές θερμές πηγές. Η Θεσσαλονίκη κτίστηκε το 315 π.Χ. από τον στρατηγό Κάσσανδρο και πήρε το όνομά της από την γυναίκα του Κάσσανδρου που ήταν αδελφή του μ. Αλέξανδρου.
