Όταν η συκιά ανθίσει

Ο Ιησούς είπε ότι θα έρθει όταν ανθίσει η συκιά. 

Στη Βίβλο, η συκιά αντιπροσωπεύει το Ισραήλ.

Μιλώντας στους μαθητές Του για την αποκατάσταση του Ισραήλ και την επιστροφή στη γη τους, ο Ιησούς ανέφερε ότι ένα από τα σημάδια της επικείμενης επιστροφής Του θα είναι «ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλὸς καὶ τὰ φύλλα ἐκφύῃ...» (Ματθ.κδ.32).

Από δε της συκής μάθετε την παραβολήν·

 

Στο Mατθ.κδ:30-35 ο Ιησούς μιλάει για τα γεγονότα της Θλίψης, εξηγώντας ότι ο καιρός της Δεύτερης Έλευσης θα γίνει σαφώς κατανοητός με τον ίδιο τρόπο που μπορούμε να ξέρουμε πότε μια συκιά θα φέρει καρπό:

Η συκιά

Στη μέση της ομιλίας ότι η εκκλησία θα περάσει μέσα στην Θλίψη (σύμφωνα με τους Μεσοθλίψιους), ο Κύριος Ιησούς Χριστός κάνει ένα ενδιαφέρον σχόλιο:  

«Από δε της συκής μάθετε την παραβολήν· Όταν ο κλάδος αυτής γείνη ήδη απαλός και εκβλαστάνη τα φύλλα, γνωρίζετε ότι πλησιάζει το θέρος· ούτω και σεις, όταν ίδητε πάντα ταύτα, εξεύρετε ότι πλησίον είναι επί τας θύρας» (Ματθ.κδ:32-33).

Το μυστήριο του Ισραήλ, η συκιά!

Η Βίβλος παρομοιάζει το έθνος Ισραήλ με μια συκιά. Μια συκιά παράγει τόσο καλά όσο και κακά (μη βρώσιμα) σύκα. Έτσι είναι και με το έθνος του Ισραήλ. Οι Εβραίοι που ήταν ολόψυχα οπαδοί του Θεού παρομοιάστηκαν με «καλά σύκα» και οι επαναστατικοί Εβραίοι παρομοιάστηκαν με «κακά σύκα».

Η Βίβλος λέει επίσης ότι στο τέλος των καιρών το Ισραήλ θα «ανθίσει» και «θα βγάλει νέα φύλλα» σαν μια συκιά και ότι αυτό θα είναι ένα σημάδι της επικείμενης επιστροφής του αληθινού Μεσσία του Ισραήλ.

Με απλά λόγια, η Βίβλος λέει ότι τα γεγονότα των έσχατων καιρών θα συνδέονται στενά με το σύγχρονο Ισραήλ.

Η συκιά

Στη μέση της ομιλίας ότι η εκκλησία θα περάσει μέσα στην Μ. Θλίψη (σύμφωνα με τους Μεσοθλίψιους), ο Κύριος Ιησούς Χριστός κάνει ένα ενδιαφέρον σχόλιο:  

«Από δε της συκής μάθετε την παραβολήν· Όταν ο κλάδος αυτής γείνη ήδη απαλός και εκβλαστάνη τα φύλλα, γνωρίζετε ότι πλησιάζει το θέρος· ούτω και σεις, όταν ίδητε πάντα ταύτα, εξεύρετε ότι πλησίον είναι επί τας θύρας» (Ματθ.κδ:32-33).

ΠΟΛΛΕΣ ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΔΙΔΑΞΑΝ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ

Ο Ιησούς δίδαξε πολλές παραβολές που απεικόνισαν κι έδωσαν έμφαση σε πολλές αλήθειες σχετικά με την επιστροφή Του. Καθώς διαβάζουμε αυτές τις παραβολές βλέπουμε τις ακόλουθες αλήθειες:

· Υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα για την επιστροφή Του.

· Κανείς δεν γνωρίζει τη στιγμή - μπορεί να έρθει οποιαδήποτε ώρα.

· Ο Ιησούς πρότρεψε πολλές φορές τους μαθητές Του να είναι έτοιμοι.

           

Συγκεκριμένα πράγματα είναι απαραίτητα για να είναι κάποιος έτοιμος:

· Λάδι στο αγγείο

· Λυχνάρια καθαρισμένα κι αναμμένα

· Ένδυμα γάμου.

ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΕΤΟΣ

Ο χρόνος όπως και ο χώρος- είναι δημιουργίες του Θεού. Αυτός δεν δεσμεύεται από τα στοιχεία τούτα. Όμως εμείς δημιουργηθήκαμε και κινούμαστε περιοριστικά μέσα σ’ αυτά. Δεν είμαστε άναρχοι, έχουμε τη γέννηση αφετηρία και το «άπαξ αποθανείν» (Εβρ.θ:27) ανεξαίρετη επίγεια αυλαία. Μέσα δε σ' αυτή την πορεία του χρόνου με το χθες, το σήμερα και το αύριο, επεμβαίνει η χάρη του Θεού, με στόχο να μας λυτρώσει από την αμαρτία («ζωή») και να μας ελευθερώσει τελικά από τα δεσμά του χρόνου («αιώνια»).

«Η συκιά της υποκρισίας»

«Και τη επαύριον, αφού εξήλθον από Βηθανίας, επείνασε» (Μαρκ.ια:12).

Αισθανόμενος τη φυσική ανάγκη της πείνας, ο Ιησούς είδε στον εξοχικό δρόμο της πορείας Του μια συκιά με πλούσιο φύλλωμα, μας εξιστορεί ο ευαγγελιστής. Κατευθύνθηκε, λοιπόν, προς τα κει, πλησίασε το δένδρο κι αναζητούσε στα κλαδιά «αν τυχόν εύρη τι εν αυτή», για να ικανοποιήσει την πείνα Του (εδ.13). Είχε μεγάλη επιθυμία να βρει στο δένδρο σύκα. Τελικά, δεν βρήκε παρά μόνο φύλλα.

ει δε μη...

Σκέψεις στην αλλαγή του χρόνου

Κύριε, αξίωσέ με και του χρόνου, εάν δεν έχεις έρθει με τη δόξα Σου, να σου πω πάλι `'Εβεν-Έζερ και να Σε περιμένω.
 
Ένα χρόνο μετά, με βαθιά ευγνωμοσύνη στον Κύριο, στέκομαι στην ίδια πάλι θέση, βλέποντας τη χρονιά που φεύγει, αναλογιζόμενος την καρποφορία που έπρεπε να φέρω και δεν έφερα, και την μακροθυμία Του να με περιμένει ακόμη. Σαν τη συκιά εγώ της παραβολής στ’ αμπέλι του Θεού, πιάνω τον τόπο Του και φαντάζομαι το διάλογο (Λουκ.ιγ:6-9):