Όταν σκεφτόμαστε τον Νώε, συνήθως σκεφτόμαστε την κιβωτό.

 

    · Φανταζόμαστε τον τεράστιο όγκο της.

    · Τα ζώα.

    · Τη βροχή.

    · Τα νερά του κατακλυσμού που κάλυπταν τη γη.

Ο Νώε δεν είχε δει ποτέ βροχή, δεν είχε δει ποτέ ή ακούσει τί είναι κιβωτός.

Δεν υπήρχαν νερά εκεί κοντά για να την ρίξει μέσα.

Ο ΝΩΕ ΧΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΙΒΩΤΟ

 

Α. ΚΑΜΕ ΕΙΣ ΣΕΑΥΤΟΝ ΚΙΒΩΤΟΝ (Γέν.ς:14)

Ο Νώε ήταν δίκαιος, τέλειος και περπάτησε με το Θεό. Μόνο για ένα ακόμα άνθρωπο αναφέρεται ότι περπάτησε με τον Θεό - τον Ενώχ. Ο Νώε δεν είχε ποτέ δει βροχή, δεν είχε ποτέ δει ή ακούσει τί είναι κιβωτός. Δεν υπήρχε νερό εκεί κοντά για να την ρίξει μέσα. Αλλά ο Θεός του είπε: «Κάμε εις σεαυτόν κιβωτόν εκ ξύλων γόφερ» κι έτσι ο Νώε ξεκίνησε για να κάνει ακριβώς αυτό. 

Γένεση Κεφ.ς Ο κατακλυσμός

Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι «Μαθουσάλα» σημαίνει «εκχέω με δύναμη νερά την ημέρα του θανάτου μου». Ο Μαθουσάλα πέθανε ακριβώς πριν αρχίσει ο κατακλυσμός.

Είναι ο άνθρωπος που έζησε τα περισσότερα χρόνια (969) πάνω στη γη. Αν και κάποιοι άνθρωποι έζησαν 800, 900 χρόνια και παραπάνω, κανείς δεν έζησε 1000 χρόνια.

Ο Κύριος είχε πει στον Αδάμ ότι την ημέρα που θα έτρωγε από τον απαγορευμένο καρπό, θα πέθαινε. Αν και δεν πέθαναν φυσικά μέσα στο 24ωρο που αμάρτησαν, πιστεύουμε ότι προορίστηκαν να μην υπερβούν τη χιλιετή ημέρα.

Ματθ.κδ:40-42 ο εις παραλαμβάνεται

Ματθ.κδ:40-42 Τότε δύο θέλουσιν είσθαι εν τω αγρώ· ο εις παραλαμβάνεται και ο εις αφίνεται· δύο γυναίκες θέλουσιν αλέθει εν τω μύλω, μία παραλαμβάνεται και μία αφίνεται. Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε ποία ώρα έρχεται ο Κύριος υμών.

Ο ΕΙΣ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ

Η εικόνα που χρησιμοποιείται σ’ αυτή την παραβολή είναι η ίδια και στα δύο παραδείγματα. Θα υπάρξει ένας διαχωρισμός όπου ένα άτομο παραλαμβάνεται και το άλλο μένει πίσω. Επίσης, στο πλαίσιο αυτό, είναι σαφές ότι ο ένας είναι πιστός και ο άλλος όχι. Αυτό περιγράφει μια σαφή διαδικασία διαχωρισμού. Το ερώτημα που έχει να κάνει με αυτό το απόσπασμα είναι ποιος παραλαμβάνεται και ποιος αφήνεται. Όσοι πιστεύουν στην Αρπαγή πριν από την Θλίψη, υποστηρίζουν και τις δύο θέσεις σε αυτό το ζήτημα. 1) Αναφέρεται στον πιστό που αρπάζεται και τον άπιστο που μένει πίσω, ή ακριβώς το αντίστροφο, 2) ο άπιστος παραλαμβάνεται και ο πιστός αφήνεται για να μπει στην Βασιλεία. Πιστεύω ότι η τελευταία άποψη είναι η σωστή. Είναι ο άπιστος που απομακρύνεται με την κρίση.

Γένεση (056)

Γέν.η:5 Τα δε ύδατα ωλιγόστευον κατά συνέχειαν έως του δεκάτου μηνός· την πρώτην του δεκάτου μηνός εφάνησαν αι κορυφαί των ορέων.

Βλέπουμε πάλι ότι δίνει ακριβή ημερομηνία, πότε φάνηκαν τα όρη. Αυτό το εδάφιο υπονοεί καθαρά πως η κιβωτός παρέμεινε πάνω ή κοντά σε μια κορυφή του ψηλότερου βουνού της περιοχής και ότι «αι κορυφαί...» σημαίνει οι κορυφές των πιο χαμηλών βουνών. Αυτό ταιριάζει απόλυτα με το έλεος του Θεού, να δώσει δηλαδή στο Νώε μια ανάπαυλα από την περιστροφική κίνηση της δίνης του νερού όσο το δυνατόν συντομότερα. Δεν υπήρχε κανένας άλλος λόγος πέρα από τη φροντίδα του Θεού, να εμποδίσει την κιβωτό να κινείται συνεχώς για άλλους έξι μήνες.

Ο κατακλυσμός του Νώε και οι ερμηνείες του

Ο κατακλυσμός του Νώε, ο κατακλυσμός της Γένεσης και πάλι επίκαιρος. Νέες θεωρίες, νέα ευρήματα, νέες ερμηνείες ξαναφέρνουν στην επιφάνεια μια παλιά ιστορία χαραγμένη βαθιά στη μνήμη της ανθρωπότητας.

Η λέξη, φέρνει πάντα στο νου μας μια μεγάλη καταστροφή που προέρχεται από νερά (βροχής, ποταμών ή θαλασσίων υδάτων). Και σίγουρα, αυτό που εμφυσήθηκε στη διάνοιά μας από τα παιδικά μας χρόνια: Ο κατακλυσμός της Γένεσης, ο κατακλυσμός του Νώε, που για τους περισσότερους ενήλικες είναι ένα εντυπωσιακό απλό παραμύθι, που φτιάχτηκε για να εξηγήσει μια φυσική καταστροφή.

Ο Νώε και οι έσχατες μέρες

Κάνε κλικ εδώ!

Απάντηση στον Έρρικ φον Νταίνικεν

Γύρω από το κοσμοϊστορικό συμβάν Του Κατακλυσμού

Ο Αυστραλός καθηγητής Clifford Wilson είναι αυθεντία στο να δίνει λογικές κι επιστημονίκες απαντήσεις στις δύσκολες ερωτήσεις, σχετικά με την ιστορία και τους πολιτισμούς των αρχαίων χρόνων, Σαν αρχαιολόγος, γλωσσολόγος και βαθύς μελετητής των Γραφών, o Dr. Wilson υπερβαίνει τον φον Νταίνικεν στο να ερεθίζει το θαυμασμό και τη φαντασία του αναγνώστη του για τις παράξενες ιστορίες του αρχαίου παρελθόντος.

Τα ύδατα στα έγκατα της Γής είναι περισσότερα από αυτά της επιφανείας !

Διεθνής ομάδα επιστημόνων υποστηρίζει ότι υπολόγισε την ποσότητα του αρχαιότερου νερού της Γης που βρίσκεται εγκλωβισμένο στα βάθη του πλανήτη.

• Και εσύροντο τα ύδατα από της γης κατά συνέχειαν· και ωλιγόστευον τα ύδατα μετά τας εκατόν πεντήκοντα ημέρας.. Τα δε ύδατα ωλιγόστευον κατά συνέχειαν έως του δεκάτου μηνός· την πρώτην του δεκάτου μηνός εφάνησαν αι κορυφαί των ορέων...εξέλιπον τα ύδατα από της γής· και εσήκωσεν ο Νώε την στέγην της κιβωτού, και είδε, και ιδού, εξέλιπε το ύδωρ από προσώπου της γης. (Γέν. κεφ 8) 

Ένας πανάρχαιος ωκεανός

Γένεση η

Γέν.η:1

Η κρίση είναι το «παράδοξο έργο» του Θεού και μολονότι ο Θεός δοξάστηκε μέσα από αυτή την κρίση, δεν ευαρεστείται σ’ αυτή. Είναι πάντοτε έτοιμος να αφήσει την κρίση, για να κάνει έλεος επειδή ευαρεστείται να ελεεί.

«Και ενεθυμήθη ο Θεός το Νώε»: Φυσικά δεν πρέπει να σκεφτούμε ότι ο Θεός ξέχασε το Νώε. Απλά είναι ανθρωπομορφισμός. Ο Θεός ποτέ δεν ξεχνά, ποτέ δεν ξέχασε το Νώε και ποτέ δεν πρόκειται να ξεχάσει κανέναν από εμάς. Εδώ αναφέρεται πρώτη φορά ο άνεμος, κάτι που δεν υπήρχε πριν.

Γένεση ς (2)

Ο Νώε σαν τύπος του Χριστού

1) Το όνομά του σημαίνει “ανάπαυση” (Ησ.ια:10  Ματθ.ια:28)

2) Ο Νώε είναι ανακούφιση, ο παράκλητος (Γέν.ε:29 Ιωάν.ιδ:18,26)

3) Ελευθέρωσε τον οίκο του από την κρίση, ο Χριστός σαν υιός στον οίκο του Πατέρα (Εβρ.γ:6). 

Όπως στις μέρες του Νώε

Γέν.ς:4 Κατ' εκείνας τας ημέρας ήσαν οι γίγαντες επί της γης, και έτι, ύστερον, αφού οι υιοί του Θεού εισήλθον εις τας θυγατέρας των ανθρώπων, και αύται ετεκνοποίησαν εις αυτούς εκείνοι ήσαν οι δυνατοί, οι έκπαλαι άνδρες ονομαστοί.

Γίγαντες: Δεν λέει ότι επειδή οι υιοί του Θεού εισήλθαν στις θυγατέρες των ανθρώπων γεννήθηκαν οι γίγαντες, αλλά ότι «Κατ’ εκείνας τας ημέρας ήσαν οι γίγαντες επί της γής», δηλαδή προϋπήρχαν.  

Τσουνάμι

 Γέν. 9:8-13 Και είπεν ο Θεός προς τον Νώε και προς τους υιούς αυτού μετ' αυτού, λέγων, Και εγώ, ιδού, στήνω την διαθήκην μου προς εσάς, και προς το σπέρμα σας ύστερον από σάς·

και προς παν έμψυχον ζώον, το οποίον είναι με σας, εκ των πτηνών, εκ των κτηνών και εκ πάντων των ζώων της γης, τα οποία είναι με σάς· από παντός του εξελθόντος εκ της κιβωτού, έως παντός ζώου της γής·