Έχουμε ήδη δει, ότι το Ματθ.κδ είναι μια μελλοντική,
εσχατολογική προφητεία. Το επόμενο θέμα που θα ασχοληθούμε είναι πότε θα συμβεί
το Ματθ.κδ:4-14;
Ορισμένοι πιστεύουν ότι το Ματθ.κδ:4-14 αναφέρεται στην οικονομία της χάρης – αυτός είναι ο καιρός μεταξύ της πρώτης έλευσης του Χριστού και την αρχή της Θλίψης.
Καθώς συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με τα ερωτήματα των
μαθητών στην επί του όρους ομιλία (Ματθ.κδ-κε, Μάρκ.ιγ, Λουκ.κα), θέλω να
εξετάσουμε πιο προσεκτικά την πρώτη ερώτηση.
Αφού παρατήρησε τον Ναό, ο Ιησούς είπε στους μαθητές:
«Δεν βλέπετε πάντα ταύτα; αληθώς σας λέγω, δεν θέλει αφεθή εδώ λίθος επί λίθον, όστις δεν θέλει κατακρημνισθή» (Ματθ.κδ:2).
Η ερώτηση των μαθητών στο Ματθ.κδ:3 χωρίζεται σε δύο μέρη.
Το πρώτο ερώτημα αφορά την καταστροφή του Ναού, η οποία έγινε
το 70 μ.Χ.
Το δεύτερο ερώτημα, που αποτελείται από δύο σκέλη που
σχετίζονται μεταξύ τους, αναφέρεται σε γεγονότα που δεν έχουν ακόμη έρθει.
Οι μαθητές προφανώς πίστευαν ότι και τα τρία γεγονότα, η καταστροφή του Ναού, το σημείο του ερχομού του Χριστού και το τέλος του αιώνα θα συνέβαιναν ταυτόχρονα. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει.
Η επί του όρους ομιλία, που δόθηκε λίγο πριν από τη σταύρωση
του Ιησού, είναι το πιο σημαντικό ενιαίο μέρος της προφητείας σε όλη τη Βίβλο.
Είναι σημαντικό γιατί προήλθε από τον ίδιο τον Ιησού αμέσως μετά την απόρριψη Του από τον λαό Του και επειδή παρέχει τον κύριο σκελετό των γεγονότων των έσχατων καιρών.—
Στο Ματθ.κδ:30-35 ο Ιησούς μιλάει για τα γεγονότα της
Θλίψης, εξηγώντας ότι ο χρόνος της Δεύτερης Έλευσης Του θα γίνει απόλυτα
κατανοητός, με τον ίδιο τρόπο που μπορούμε να πούμε πότε μια συκιά θα κάνει
σύκα:
Ματθ.κδ:30 Και τότε θέλει φανή το σημείον του Υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ, και τότε θέλουσι θρηνήσει πάσαι αι φυλαί της γης και θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής.
Η σημασία της σύνεσης και της πίστης κδ:45 - κε:30
Ο Ιησούς συνέχισε να καθοδηγεί τους μαθητές Του, αλλά τώρα τονίζει την σημασία της σύνεσης και της πίστης, καθώς τους προετοίμαζε για την επιστροφή Του. Υπάρχουν τρεις παραβολές σε αυτό το τμήμα. Όλες αναφέρονται σε δύο τύπους μαθητών, τους πιστούς και τους άπιστους.
Ματθ.κδ:37-39 Ὥσπερ γὰρ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. ὡς γὰρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις [ἐκείναις] ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες και γαμίζοντες, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἕως ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἦρεν ἅπαντας, οὕτως ἐσται ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. (Λουκ.ιζ:26-27).
6. Οι ευθύνες των μαθητών κδ:32-κε:30
Στη συνέχεια, ο Ιησούς προέτρεψε τους μαθητές Του με βάση
αυτή την αποκάλυψη σχετικά με το μέλλον. Τους δίδαξε χρησιμοποιώντας επτά
παραβολές.
Η σημασία της επαγρύπνησης κδ:32-44
5. Η Δεύτερη Έλευση του Βασιλιά κδ:23-31 (βλ. Μάρκ.ιγ:21-27,
Λουκ.κα:25-28)
Ο Ιησούς συνέχισε να εξηγεί στους μαθητές Του ότι ο ερχομός
Του θα τερμάτιζε την Θλίψη.
Ματθ.κδ:23,24 Τότε εάν τις είπη προς υμάς· Ιδού εδώ είναι ο Χριστός ή εδώ, μη πιστεύσητε· διότι θέλουσιν εγερθή ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και θέλουσι δείξει σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε να πλανήσωσιν, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς.
4. Το βδέλυγμα της ερήμωσης κδ:15-22 (βλ. Μάρκ.ιγ:14-20)
Έχοντας δώσει μια γενική περιγραφή των συνθηκών που προηγούνται της επιστροφής Του και του τέλους της παρούσας εποχής, ο Ιησούς περιέγραψε στη συνέχεια ένα συγκεκριμένο γεγονός που θα ήταν το μεγαλύτερο σημάδι από όλα. Κάποιοι βλέπουν να αρχίζει να περιγράφεται εδώ το τελευταίο μισό της θλίψης.
2. η
προειδοποίηση του Ιησού για την εξαπάτηση κδ:4-6 (Μάρκ.ιγ:5-7, Λουκ.κα:8-9)
Ο Ιησούς άρχισε την επί του όρους ομιλία προειδοποιώντας
τους μαθητές Του για την πιθανότητα να συμπεράνουν λανθασμένα ότι είχε
επιστρέψει ή ήταν έτοιμος να επιστρέψει.
Μπορούμε να χωρίσουμε αυτήν την ομιλία σχετικά με τους «έσχατους καιρούς» ως εξής:
Ματθ.κδ:1 Και εξελθών ο Ιησούς ανεχώρει από του
ιερού· και προσήλθον οι μαθηταί αυτού διά να επιδείξωσιν εις αυτόν τας
οικοδομάς του ιερού.
Το συνδετικό «και» συνδέει αυτό που ακολουθεί, με την
προηγούμενη καταγγελία του Ιησού για την γενιά των Εβραίων που Τον απέρριψε και
την θεία κρίση που θα ακολουθούσε (κγ:36-39).
Ωστόσο, ο «αποκαλυπτικός» ή «εσχατολογικός» λόγος που προχώρησε να δώσει δεν ήταν απλά μια επέκταση των όσων είπε στο προηγούμενο κεφάλαιο. Αυτό είναι σαφές επειδή το στήσιμο, το κοινό και τα κύρια θέματα άλλαξαν.
Ματθ.κδ:40-42 Τότε δύο θέλουσιν είσθαι εν τω αγρώ·
ο εις παραλαμβάνεται και ο εις αφίνεται· δύο γυναίκες θέλουσιν αλέθει εν τω
μύλω, μία παραλαμβάνεται και μία αφίνεται. Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν
εξεύρετε ποία ώρα έρχεται ο Κύριος υμών.