Αγωνίζησθε δια την πίστιν

Ιούδ.α:3 Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους.

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Το νόημα της παραβολής των 10 παρθένων



Κάποιοι «Χριστιανοί» δεν θα είναι στην Αρπαγή

Η παραβολή των 10 παρθένων είναι μια πολύ σημαντική προφητεία των έσχατων καιρών.

Τα κεφάλαια κδ & κε του βιβλίου του Ματθαίου είναι μια θαυμαστή προφητική διδασκαλία του Ιησού Χριστού για τους έσχατους καιρούς. Η παραβολή των δέκα παρθένων είναι μια άμεση αναφορά στην Αρπαγή της εκκλησίας, για να συναντήσει τον Κύριο Ιησού στο μεσουράνημα, και στη συνέχεια να μεταφερθεί στον ουρανό, μέχρι τη δεύτερη έλευση και τον Αρμαγεδώνα.


Σ’ αυτή την παραβολή, ο Ιησούς διδάσκει ένα σημαντικό και τρομακτικό μάθημα: ορισμένοι χριστιανοί θα χάσουν την Αρπαγή και θα μείνουν πίσω, για να βιώσουν την οργή του Θεού που εκχέεται στη γη κατά την ημέρα του Κυρίου τη μεγάλη και επιφανή.

Η παραβολή

Ματθ.κε:1-13 «Τότε θέλει ομοιωθή η βασιλεία των ουρανών με δέκα παρθένους, αίτινες λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών εξήλθον εις απάντησιν του νυμφίου. Πέντε δε εξ αυτών ήσαν φρόνιμοι και πέντε μωραί. Αίτινες μωραί, λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών, δεν έλαβον μεθ' εαυτών έλαιον· αι φρόνιμοι όμως έλαβον έλαιον εν τοις αγγείοις αυτών μετά των λαμπάδων αυτών. Και επειδή ο νυμφίος εβράδυνεν,  ενύσταξαν πάσαι και εκοιμώντο. Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού. Τότε εσηκώθησαν πάσαι αι παρθένοι εκείναι και ητοίμασαν τας λαμπάδας αυτών. Και αι μωραί είπον προς τας φρονίμους· Δότε εις ημάς εκ του ελαίου σας, διότι αι λαμπάδες ημών σβύνονται. Απεκρίθησαν δε αι φρόνιμοι, λέγουσαι· Μήποτε δεν αρκέση εις ημάς και εις εσάς· όθεν υπάγετε κάλλιον προς τους πωλούντας και αγοράσατε εις εαυτάς. Ενώ δε απήρχοντο διά να αγοράσωσιν, ήλθεν ο νυμφίος και αι έτοιμοι εισήλθον μετ' αυτού εις τους γάμους, και εκλείσθη η θύρα. Ύστερον δε έρχονται και αι λοιπαί παρθένοι, λέγουσαι· Κύριε, Κύριε, άνοιξον εις ημάς. Ο δε αποκριθείς είπεν· Αληθώς σας λέγω, δεν σας γνωρίζω. Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε την ημέραν ουδέ την ώραν, καθ' ην ο Υιός του ανθρώπου έρχεται».

Υπήρχαν δέκα παρθένες που βγήκαν για να συναντήσουν το νυμφίο. Όλες τους είχαν λυχνάρια, αλλά μόνον πέντε απ' αυτές είχαν περίσσεια προμήθεια λαδιού. Αυτές ήταν οι σοφές παρθένες. Καθώς περίμεναν, κοιμήθηκαν, αλλά τα μεσάνυχτα άκουσαν την κραυγή, «Ο νυμφίος έρχεται»! Όλες σηκώθηκαν κι ετοίμασαν τα λυχνάρια τους, αλλά τα λυχνάρια των μωρών παρθένων έσβηναν.

Οι παρθένες είναι αγνές και αμόλυντες. Αντιπροσωπεύουν τους Χριστιανούς που έχουν μετανοήσει κι έχουν πλυθεί με το αίμα. Τα λυχνάρια αντιπροσωπεύουν τις ομολογίες τους. Οι σοφές παρθένες έχουν γεμίσει με το Άγιο Πνεύμα, ενώ οι μωρές παρθένες είναι σαν τους πιστούς που ομολογούν πίστη, αλλά χωρίς τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος.

Μια αλήθεια που διδάσκεται εδώ είναι ότι είναι τελείως απαραίτητο να έχει ο πιστός το Άγιο Πνεύμα, για να είναι έτοιμος για την Αρπαγή και για να μπορέσει να μπει στο Γαμήλιο Δείπνο του Αρνίου.

Την ιστορία των 10 παρθένων χρησιμοποίησε ο Ιησούς για να εξηγήσει με τι μοιάζει η βασιλεία των ουρανών.

Όταν οι 10 παρθένες ξεκίνησαν να συναντήσουν το Νυμφίο, πήραν όλες τα λυχνάρια τους όπως ήταν το έθιμο, και ήταν βέβαια όλα αναμμένα. Ίσως να ήταν και όλες ομοιόμορφα ντυμένες εξαιτίας της περίστασης, ώστε κανείς να μην μπορεί να διακρίνει κάποια διαφορά ανάμεσά τους, καθώς περίμεναν να πάρουν μέρος στην τελετή του γάμου.

Ωστόσο, ο Ιησούς αποκάλυψε μια ζωτική διαφορά μεταξύ τους: οι 5 ήταν σοφές και οι άλλες πέντε ήταν μωρές. Αν όλες ήταν ντυμένες το ίδιο κι αν όλες κρατούσαν αναμμένα λυχνάρια, τι ήταν αυτό που έκανε τις 5 φρόνιμες και τις άλλες μωρές; Οι φρόνιμες πήραν κι άλλο λάδι, εκτός απ' αυτό που έβαλαν στα λυχνάρια, σ' ένα ξεχωριστό δοχείο, ενώ οι μωρές δεν το έκαναν. Ήταν η προσωπική τους στάση στη φροντίδα των λυχναριών. Οι παρθένες δεν έγιναν φρόνιμες ή μωρές καθώς πήγαιναν, ήταν σοφές είτε μωρές από την αρχή.

Οι μωρές, πήραν τόσο λάδι, όσο χρειαζόταν αν όλα προχωρούσαν σύμφωνα με το πρόγραμμα. Δεν υπολόγισαν απρόσμενες αλλαγές. Η ώρα του γάμου είχε οριστεί κι αν δεν υπήρχαν καθυστερήσεις, το λάδι θα τους έφτανε και η ανοησία τους δεν θα γινόταν φανερή.

Ποιος φανταζόταν ότι ο γαμπρός θ' αργούσε να πάει στο γάμο;

Την εποχή της Βίβλου, επειδή ο γαμπρός ήταν αυτός που ετοίμαζε και προγραμμάτιζε όλη τη γιορτή, μπορούσε ν' αργήσει όσο ήθελε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Ιησούς χρησιμοποίησε αυτή την ιστορία, για να μας πει πως είναι η βασιλεία των ουρανών κι επειδή Αυτός είναι ο Νυμφίος, ότι μπορεί να καθυστερήσει αν θέλει.

Απρόσμενες καθυστερήσεις ή περιστάσεις συμβαίνουν καθημερινά στη ζωή μας. Πολλές φορές προετοιμαζόμαστε με μεγαλύτερη επιμέλεια γι' αυτές παρά για τις πνευματικές έκτακτες ανάγκες.

Έχουμε πάντα μια ρεζέρβα στο χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου μας που μπορεί να μην την χρησιμοποιήσουμε ποτέ, αλλά είναι εκεί όταν τη χρειαστούμε.

Όλες οι αεροπορικές εταιρείες ξεκινάνε τις πτήσεις τους, με χρήσιμες πληροφορίες προς στους επιβάτες, σε περίπτωση που κατά την πτήση συμβεί κάτι που κανείς βέβαια δεν θα ήθελε. Όσες φορές έχω πετάξει με αεροπλάνο, ποτέ δεν χρειάστηκε να πέσουν οι μάσκες οξυγόνου, αλλά είναι πάντα εκεί, σε περίπτωση που χρειαστούν. Το απρόσμενο και το απρογραμμάτιστό φέρνει πάντοτε αναστάτωση. Το αποτέλεσμα εξαρτάται από το πόσο καλά έχουμε προετοιμαστεί.

Το ίδιο αλήθεια είναι ότι στη σφαίρα των πνευματικών, κάποιοι δεν έχουν αποθέματα καλοσύνης ή περιθώρια δικαιοσύνης. Πολλοί, φροντίζουν να επιβιώνουν με το ελάχιστο που θα μπορούσαν να προσφέρουν για να μην χάσουν τη θέση του πιστού.

Μόνο όταν ο χριστιανικός τρόπος ζωής δεν είναι πια βάσανο και στενωπός, όταν σπάσεις τα όρια των «πρέπει», ξεπεράσεις τις ελάχιστες απαιτήσεις του νόμου, δεχτείς την πρόκληση του δεύτερου μιλίου και ζήσεις τη συγκίνηση του να δίνεις ένα ρούχο που σου άρεσε πάρα πολύ, μπορείς να λες ότι έχεις κάποια περιθώρια και δεν ζεις τσίμα - τσίμα.

Ο Ιησούς πάντοτε επέμενε στο επιπλέον: «Επειδή σας λέγω, ότι, εάν μη περισσεύση η δικαιοσύνη σας πλειότερον της των γραμματέων και Φαρισαίων, δεν θέλετε εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών» (Ματθ.ε:20).

Ένας από τους σκοπούς της αρπαγής είναι ο πνευματικός γάμος και ένωση του Ιησού Χριστού με την εκκλησία, που στην Αγία Γραφή ονομάζεται «η νύφη του Χριστού». Παντού μέσα στο λόγο του Θεού, οι προτροπές και η διδασκαλία για τους γάμους του αρνίου έχουν να κάνουν με την αρπαγή της εκκλησίας, της Νύφης. Ποτέ ο Ιησούς ή οι απόστολοι δεν δίδαξαν ότι δεν πειράζει αν χάσεις την αρπαγή, υπάρχει και μια δεύτερη ευκαιρία. Πάντα έστρεφαν τους πιστούς στην ώρα της Αρπαγής και στους γάμους του Αρνίου.

Ίσως η μοναδική περίπτωση που δίνει οδηγίες σε μια άλλη ομάδα, είναι αυτή στην Αποκ.γ:18, αλλά μας λέει ότι αυτές οι συμβουλές δίνονται στην εκκλησία της Λαοδίκειας! Στο Ματθ.κδ & κε όμως, ο Ιησούς μιλάει στους μαθητές Του, στην εκκλησία, σ’ εμάς σήμερα.

Ο Ιησούς τελειώνει την περιγραφή της Αρπαγής στο Ματθ.κδ και συνεχίζει στο κεφ.κε με μια παραβολή για την αρπαγή. Γι ' αυτό στο κε:1 αρχίζει με τη λέξη «Τότε…». Είναι η συνέχεια του  σκεπτικού του τέλους του προηγούμενου κεφαλαίου, που είναι η αρπαγή (αυτό είναι πολύ σημαντικό, για να καταλάβουμε το περιβάλλον της παραβολής).

Στο κεφ.κε, ο Ιησούς φωτογραφίζει δύο ομάδες μέσα στην εκκλησία – αυτούς που είναι αληθινοί, πιστοί, και εκείνους που αυτοαποκαλούνται Χριστιανοί, αλλά δεν είναι, και δεν θα αρπαχτούν. Αυτοί μπορεί να ξεκίνησαν καλά, αλλά στην πορεία πλανήθηκαν με διδαχές ποικίλες και ξένες (Εβρ.ιγ:9).

Ο Ιησούς διαιρεί τις δέκα παρθένες σε 2 ομάδες: τις φρόνιμες – που αντιπροσωπεύουν τους πιστούς, αναγεννημένους Χριστιανούς, και τις μωρές, που είναι μέλη της αποστατημένης χριστιανικής εκκλησίας που διεκδικεί το όνομα του Χριστού αλλά δεν πιστεύει και φυσικά δεν κηρύττει το γνήσιο, Βιβλικό ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού δια του οποίου σωζόμαστε (Α’ Κορ.ιε:1-5).

Η παραβολική αφήγηση των παρθένων και του γαμπρού είναι μια ξεκάθαρη αναφορά στο γαμήλιο δείπνο του Αρνίου στο οποίο ο Ιησούς Χριστός, ο Νυμφίος, θα ενωθεί πνευματικά με τη νύφη Του, την εκκλησία.

Ο Ιησούς αναφέρεται στον εαυτό Του σαν ο Νυμφίος στο Ματθ.θ:14-15 «Τότε έρχονται προς αυτόν οι μαθηταί του Ιωάννου, λέγοντες· Διά τι ημείς και οι Φαρισαίοι νηστεύομεν πολλά, οι δε μαθηταί σου δεν νηστεύουσι; Και είπε προς αυτούς ο Ιησούς· Μήπως δύνανται οι υιοί του νυμφώνος να πενθώσιν, ενόσω είναι μετ' αυτών ο νυμφίος; θέλουσιν όμως ελθεί ημέραι, όταν αφαιρεθή απ' αυτών ο νυμφίος, και τότε θέλουσι νηστεύσει».

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής το επιβεβαίωσε στο Ιωάν.γ:28-29 «Σεις αυτοί είσθε μάρτυρές μου ότι είπον· Δεν είμαι εγώ ο Χριστός, αλλ' ότι είμαι απεσταλμένος έμπροσθεν εκείνου. Όστις έχει την νύμφην είναι νυμφίος· ο δε φίλος του νυμφίου, ο ιστάμενος και ακούων αυτόν, χαίρει καθ' υπερβολήν διά την φωνήν του νυμφίου. Αύτη λοιπόν η χαρά η ιδική μου επληρώθη».

Η εκκλησία είναι η νύμφη του Χριστού, όπως μας περιγράφει ο απόστολος Παύλος: Β΄Κορ.ια:2 «Διότι είμαι ζηλότυπος προς εσάς κατά ζηλοτυπίαν Θεού· επειδή σας ηρραβώνισα με ένα άνδρα, διά να σας παραστήσω παρθένον αγνήν εις τον Χριστόν».

Σ’ αυτό το Βιβλικό πλαίσιο, είναι σαφές ότι οι παρθένες που περιμένουν το γαμπρό, συμβολίζουν την εκκλησία και ο γαμπρός είναι ο Ιησούς Χριστός.     

Η κραυγή τα μεσάνυχτα ότι ο νυμφίος έρχεται, είναι ένα στοιχείο του παραδοσιακού Εβραϊκού γάμου όπου ο γαμπρός, αφού δίνει την προίκα, πηγαίνει στο σπίτι του πατέρα του για να προετοιμάσει το νυφικό δωμάτιο για τη νύφη του. Ο Ιησούς αναφέρθηκε σ’ αυτή ακριβώς την παράδοση στο Ιωάν.ιδ:1-3.

Ο Ιησούς, έχει ετοιμάσει ένα τόπο για τη νύφη του, την εκκλησία. Στην αρπαγή, θα έρθει στο μεσουράνημα για να παραλάβει την εκκλησία, να επιστρέψει στον ουρανό, στον τόπο που έχει ετοιμάσει, όπου η εκκλησία θα κρατηθεί ασφαλής κατά τη διάρκεια της ημέρας του Κυρίου (γνωστή στην Αγία Γραφή σαν η επταετής Μεγάλη Θλίψη).

Επιστρέφοντας στην παραβολή μας, ο νυμφίος επιστρέφει μια ώρα και μια μέρα που επιλέγει ο πατέρας Του. Η νύφη δεν ξέρει πότε θα είναι αυτή η ώρα και έτσι πρέπει να είναι πάντοτε έτοιμη για την επιστροφή του Νυμφίου. Η άφιξη αυτή σηματοδοτείται από μια κραυγή, κατά την οποία ο Νυμφίος έρχεται και «αρπάζει» τη νύφη για να επιστρέψει στο νυφικό δωμάτιο στο σπίτι του πατέρα Του (ο οξυδερκής σπουδαστής της Γραφής θα προσέξει τις πολυάριθμες Βιβλικές αναφορές σ’ αυτή την παράδοση).

Η Γραφή μας λέει ότι αυτή η φωνή θα είναι «φωνή αρχαγγέλου και σάλπιγγα Θεού» (Α’ Θες.δ:16), δεν θα είναι η φωνή της νύφης όπως κάποιοι διδάσκουν! Πουθενά μέσα στο λόγο του Θεού, η νύφη δεν καλεί τους αγίους της θλίψης να ξυπνήσουν επειδή ο Κύριος έρχεται!!

Υπάρχει η άποψη, ότι ούτε οι 5 φρόνιμες είναι η νύμφη, γιατί η νύμφη δεν κοιμάται αλλά αγρυπνεί! Νομίζω όμως ότι το θέμα της παραβολής δεν είναι αυτό. Άλλωστε, όταν μιλάει για αγρύπνια ο λόγος του Θεού, εννοεί τον πνευματικό ύπνο. Εδώ όμως οι κοπέλες κοιμήθηκαν φυσικά, όχι πνευματικά, ιδιαίτερα οι φρόνιμες, που είχαν φροντίσει για όλα.

Στην παραβολή, ο Νυμφίος έρχεται αλλά μόνο 5 από τις παρθένες είναι προετοιμασμένες για την άφιξή Του. Οι άλλες, απροετοίμαστες, ζητάνε από τις φρόνιμες παρθένες να τους δώσουν λάδι.

Αυτές απαντάνε λέγοντας, Μήποτε δεν αρκέση εις ημάς και εις εσάς· όθεν υπάγετε κάλλιον προς τους πωλούντας και αγοράσατε εις εαυτάς. Ενώ δε απήρχοντο διά να αγοράσωσιν, ήλθεν ο νυμφίος και αι έτοιμοι εισήλθον μετ' αυτού εις τους γάμους, και εκλείσθη η θύρα.

Βλέπουμε ότι η προετοιμασία είναι ατομική υπόθεση και δεν δανείζεται.

Αυτό το απόσπασμα ενσωματώνει πολλά από τα θέματα που βρίσκουμε στα γράμματα προς τις 7 εκκλησίες στην Ασία, στην Αποκ.β & γ. Στα γράμματα αυτά, ο Ιησούς επαινεί και επιπλήττει, αλλά δίνει και μερικές προειδοποιήσεις ότι οι Χριστιανοί που δεν θα μετανοήσουν και δεν θα πιστέψουν θα χάσουν την Αρπαγή και μένοντας πίσω θα γευτούν την οργή του Θεού. Όμως, γιατί κάποιοι χριστιανοί αρπάζονται και κάποιοι μένουν πίσω; Ποια είναι η διαφορά που κάνει κάποιον φρόνιμο ή μωρό;

Ας εξετάσουμε πρώτα την εκκλησία της Λαοδικείας:

Αποκ.γ:14-22 «Και προς τον άγγελον της εκκλησίας των Λαοδικέων γράψον· Ταύτα λέγει ο Αμήν, ο μάρτυς ο πιστός και αληθινός, η αρχή της κτίσεως του Θεού. Εξεύρω τα έργα σου, ότι ούτε ψυχρός είσαι ούτε ζεστός· είθε να ήσο ψυχρός ή ζεστός· ούτως, επειδή είσαι χλιαρός και ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, μέλλω να σε εξεμέσω εκ του στόματός μου. Διότι λέγεις ότι πλούσιος είμαι και επλούτησα και δεν έχω χρείαν ουδενός, και δεν εξεύρεις ότι συ είσαι ο ταλαίπωρος και ελεεινός και πτωχός και τυφλός και γυμνός· συμβουλεύω σε να αγοράσης παρ' εμού χρυσίον δεδοκιμασμένον εκ πυρός διά να πλουτήσης, και ιμάτια λευκά διά να ενδυθής και να μη φανερωθή η αισχύνη της γυμνότητός σου, και χρίσον τους οφθαλμούς σου με κολλούριον διά να βλέπης. Εγώ όσους αγαπώ, ελέγχω και παιδεύω· γενού λοιπόν ζηλωτής και μετανόησον. Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν και θέλω δειπνήσει μετ' αυτού και αυτός μετ' εμού. Όστις νικά, θέλω δώσει εις αυτόν να καθήση μετ' εμού εν τω θρόνω μου, καθώς και εγώ ενίκησα και εκάθησα μετά του Πατρός μου εν τω θρόνω αυτού. Όστις έχει ωτίον, ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας».

Η εκκλησία αυτή, που δεν πήρε κανένα έπαινο από τον Ιησού, έχει ένα χαρακτηριστικό – νομίζουν ότι είναι Χριστιανοί, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Όπως οι μωρές παρθένες, αυτή η εκκλησία καλείται να «αγοράσει» κάτι για να βοηθήσει την κακή κατάσταση της. Στην περίπτωση των πέντε μωρών παρθένων, τους λέγεται ν ' αγοράσουν λάδι, το οποίο είναι σύμβολο του Αγίου Πνεύματος.

Στην εκκλησία της Λαοδίκειας λέγεται ότι πρέπει να αγοράσει «χρυσό» από τον Ιησού, που συμβολίζει τη θεότητα, που σημαίνει ότι πρέπει να καταλάβει αυτή η εκκλησία ποιος είναι ο Θεός. Τα «λευκά ιμάτια» φοριούνται από την εκκλησία της Αρπαγής, όπως φαίνεται στην Αποκ.ζ. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις οι ομάδες των ψευδοχριστιανών δεν έχουν αυτό που είναι απαραίτητο για να είναι μέρος της αληθινής εκκλησίας - μια σώζουσα πίστη στο αληθινό ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού. Η ιδέα της «αγοράς» του πνεύματος είναι φυσικά μεταφορική γλώσσα, που χρησιμοποιήθηκε και στην Παλαιά Διαθήκη:

Παρ.κγ:23 «Αγόραζε την αλήθειαν και μη πώλει· την σοφίαν και την παιδείαν και την σύνεσιν».

Ακόμα μπορεί να σημαίνει ότι αυτό που στην Καινή Διαθήκη ο καθένας μπορούσε να πάρει δωρεάν, τώρα πρέπει να «πληρώσει» κανείς για να το έχει.

Και για τις δύο ομάδες των ψευδοχριστιανών (Λαοδίκεια, μωρές παρθένες), υπάρχει μια πόρτα - σημαντικό σύμβολο στην προφητεία της Αρπαγής μέσα στην Αγία Γραφή. Οι πέντε παρθένες κλείνονται έξω από την πόρτα. Στην εκκλησία της Λαοδίκειας λέγεται ότι ο Ιησούς χτυπά την πόρτα τους, περιμένοντας να Τον προσκαλέσουν να μπει μέσα. Σε κάθε περίπτωση, βρίσκονται στη λάθος πλευρά της πόρτας.

Σύγκρινε αυτό, με την εκκλησία της Φιλαδέλφειας που ο Ιησούς την επαινεί για την πίστη της (Αποκ.γ:9-10).

Γι’ αυτούς τους πιστούς χριστιανούς η πόρτα είναι ανοιχτή «και ουδείς δύναται να κλείση αυτήν», αναφέροντας ότι θα εκφύγουν την οργή του Θεού κατά την ημέρα του Κυρίου, εδ.10: «Επειδή εφύλαξας τον λόγον της υπομονής μου, και εγώ θέλω σε φυλάξει εκ της ώρας του πειρασμού, ήτις μέλλει να έλθη επί της οικουμένης όλης, διά να δοκιμάση τους κατοικούντας επί της γης».

Αυτή είναι μια αναφορά στην οργή του Θεού που εκχέεται σε ολόκληρο τον κόσμο κατά τη διάρκεια της ημέρας του Κυρίου. Όμως, η εκκλησία της Φιλαδέλφειας δεν θα έχει αυτή την εμπειρία γιατί θα αρπαχτεί. Έτσι, ο συμβολισμός της κλειστής πόρτας δείχνει ότι οι μωρές παρθένες θα μείνουν πίσω με τον υπόλοιπο άπιστο κόσμο.

δεν σας γνωρίζω

Οι μωρές παρθένες άργησαν πολύ για το γάμο.

Ύστερον δε έρχονται και αι λοιπαί παρθένοι, λέγουσαι· Κύριε, Κύριε, άνοιξον εις ημάς. Ο δε αποκριθείς είπεν· Αληθώς σας λέγω, δεν σας γνωρίζω».

Η απάντηση του Νυμφίου, «Δεν σας γνωρίζω» έχει τεράστια σημασία και πρέπει να μελετηθεί προσεκτικά.

Οι μωρές παρθένες, που δεν ήταν παρούσες όταν έφτασε ο νυμφίος (γιατί προσπαθούσαν να αγοράσουν λάδι), έρχονται στην πόρτα και παρακάλεσαν το γαμπρό να τις αφήσει να μπουν μέσα. Αλλά ο Ιησούς τους λέει: «Αληθώς σας λέγω, δεν σας γνωρίζω». Πρόκειται για μια παράλληλη απάντηση που ο Ιησούς δίνει σε μια άλλη περίπτωση στους ψευδοχριστιανούς:

Ματθ.ζ:21-23 «Δεν θέλει εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών πας ο λέγων προς εμέ, Κύριε, Κύριε, αλλ' ο πράττων το θέλημα του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς. Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ' εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν».

Σ’ αυτό το ανατριχιαστικό απόσπασμα, ο Ιησούς και πάλι αναφέρεται σε μια ομάδα ανθρώπων που πιστεύουν ότι είναι Χριστιανοί, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Παρατηρήστε ότι, όπως οι μωρές παρθένες, προσφωνούν τον Ιησού «Κύριε, Κύριε».

Αυτή η ομάδα στη συνέχεια προχωρά, προβάλλοντας τα έργα τους σαν βάση για τη σωτηρία τους, λέγοντας στον Ιησού για τα θαύματα και άλλα «μεγάλα πράγματα» που έκαναν στο όνομά Του, επειδή νόμιζαν ότι αυτά ήταν τα διαπιστευτήρια της σωτηρίας τους.

Η απάντηση του Ιησού στον ισχυρισμό τους είναι ακριβώς η ίδια και στις δύο περιπτώσεις - δεν τους ξέρει. Με άλλα λόγια, δεν είναι μέρος της πραγματικής χριστιανικής εκκλησίας. Αυτό το κομμάτι, υπογραμμίζει ένα πολύ σημαντικό σημείο, ότι σ’ αυτό που σήμερα ονομάζεται Χριστιανισμός, υπάρχουν πολλοί που νομίζουν και φαίνεται να είναι Χριστιανοί, αλλά στην πραγματικότητα ο Ιησούς Χριστός δεν τους ξέρει.

Μη χάσεις το γάμο. Ζήτησε το Θεό, ενώ υπάρχει ακόμα χρόνος.

Πολλά σχόλια και άρθρα λένε ότι αυτή η παραβολή δεν έχει καμία σχέση με την αρπαγή, αλλά όταν καταλάβουμε πλήρως το βιβλικό πλαίσιο, είναι σαφές ότι πρόκειται για μια πολύ ζοφερή και ανατριχιαστική προειδοποίηση ενάντια σ’ εκείνους που πιστεύουν ότι είναι Χριστιανοί, αλλά δεν είναι, και θα χάσουν την αρπαγή. Είναι ζωτικής σημασίας για τους χριστιανούς σήμερα να βεβαιωθούν ότι πιστεύουν το αληθινό ευαγγέλιο.

Είναι μόνο μέσω της πίστης στον Ιησού Χριστό και στην εξιλαστήριο θυσία Του στο σταυρό, που μπορούν να συγχωρεθούν οι αμαρτίες κάποιου. Ο Ιησούς κατέστησε σαφές ότι πολλοί άνθρωποι είναι στις εκκλησίες σήμερα που δεν τους γνωρίζει.

Με πολυάριθμες αιρετικές διδασκαλίες, εκκλησίες αλλάζουν το λόγο  του Θεού για να ταιριάξει στις προτιμήσεις τους και τις πολιτικές παρατάξεις τους, ποιμένες επικεντρώνονται μάλλον στην κοσμική ψυχαγωγία παρά στην Αγία Γραφή, ευαγγέλια ευημερίας  ρέουν ανεξέλεγκτα, οι εκκλησίες ανατρέφουν μια γενιά ανθρώπων που ονομάζουν τον Ιησού, «Κύριε, Κύριε», αλλά δεν Τον γνωρίζουν Γραφικά.

Μην εξαπατηθείς. Μελέτησε τη Βίβλο σου. Κατάλαβε ότι τα πάντα στο Χριστιανισμό είναι επικεντρωμένα στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού (ο Θεός το έκανε, συγκεφαλαίωσε τα πάντα εν τω Χριστώ και τα εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης – Εφες.α:10) και στο έργο που έκανε πάνω στο σταυρό.

Δεν υπάρχει σωτηρία σε κανένα άλλο όνομα. Διατήρησε αγωνιζόμενος την πίστη που παραδόθηκε μια φορά σους αγίους. Να θυμάσαι πάντα τον έπαινο που ο Ιησούς έδωσε στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας, ότι ποτέ δεν θα κλείσει γι’ αυτούς η πόρτα για τον ουρανό Αποκ.γ:8-10.

Κάθε «ευημερία» σ’ αυτό τον κόσμο και τον μέλλοντα, είναι μέσω της θυσίας του Ιησού στο σταυρό. Αυτός την κέρδισε για μας, γι’ αυτό χρειάζεται μόνο «λίγη δύναμη» για να λάβουμε τα αιώνια βραβεία. Ομολόγησε το όνομα του Ιησού Χριστού στον κόσμο και να είσαι σίγουρος ότι ο Ιησούς σε ξέρει και θα σε φυλάξει από την ερχόμενη ώρα του πειρασμού.

Ησ.ξβ:5 «Διότι καθώς ο νέος νυμφεύεται με παρθένον, ούτως οι υιοί σου θέλουσι συνοικεί μετά σού· και καθώς ο νυμφίος ευφραίνεται εις την νύμφην, ούτως ο Θεός σου θέλει ευφρανθή εις σε».

Αυτό που εύκολα μπορεί να δει κανείς σ’ αυτή την παραβολή, είναι ότι ο Χριστός θα επιστρέψει σε μια άγνωστη ώρα και ότι οι δικοί Του πρέπει να είναι έτοιμοι.

Είμαι «έτοιμος» σημαίνει προετοιμάζομαι για οτιδήποτε εμφανιστεί στη ζωή μου, αποβλέποντας στον Ιησού ενώ περιμένω με ανυπομονησία τον ερχομό Του.

Από το γεγονός ότι όλες οι παρθένες κοιμόντουσαν όταν ακούστηκε η φωνή, καταλαβαίνουμε ότι δεν έχει σημασία τι θα κάνουμε όταν ο Χριστός επιστρέψει. Μπορεί να είμαστε στη δουλειά μας, να τρώμε, να κοιμόμαστε, ή να διασκεδάζουμε με ψυχαγωγικές δραστηριότητες. Ότι και να κάνουμε, πρέπει να το κάνουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να μη χρειαστεί εκείνη την ώρα να τρέξουμε να βρούμε λάδι.

Είμαι έτοιμος για την επιστροφή του Χριστού περιλαμβάνει τελικά ένα σημαντικό πράγμα που εκδηλώνεται σε πολλούς τομείς της ζωής μας. Πρέπει να έχω αναγεννηθεί μέσω της σώζουσας πίστης στον Ιησού Χριστό... Το θάνατο, την ταφή και την κυριολεκτική ανάσταση Του από τους νεκρούς (Ιωάν.γ:16, Α ' Κορ.ιε:1-4  Εφες.β:1-10).

Η σώζουσα πίστη στον Ιησού Χριστό θα εκδηλωθεί σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Ο καρπός του Πνεύματος (Γαλ.ε:22) θα αρχίσει να εμφανίζεται. Μια επιθυμία για περισσότερο αγιασμό και λιγότερη αμαρτία θα είναι εμφανής. Μια συνεπής προσμονή για τον ερχομό Του θα σηματοδοτεί τη ζωή μας.

Τίτ.β:11-14 «Διότι εφανερώθη η χάρις του Θεού η σωτήριος εις πάντας ανθρώπους, διδάσκουσα ημάς να αρνηθώμεν την ασέβειαν και τας κοσμικάς επιθυμίας και να ζήσωμεν σωφρόνως και δικαίως και ευσεβώς εν τω παρόντι αιώνι, προσμένοντες την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, όστις έδωκεν εαυτόν υπέρ ημών, διά να μας λυτρώση από πάσης ανομίας και να μας καθαρίση εις εαυτόν λαόν εκλεκτόν, ζηλωτήν καλών έργων».

Οι πέντε παρθένες που είχαν το ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΛΑΔΙ συμβολίζουν τους πραγματικά αναγεννημένους χριστιανούς που περιμένουν με ανυπομονησία τον ερχομό του Χριστού. 

Έχουν τη σώζουσα  πίστη και είναι αποφασισμένοι ότι, ό, τι κι αν συμβεί, είτε καθυστερήσει ή συμβούν δυσκολίες στη ζωή τους, όταν ο Ιησούς επιστρέψει, θα πρέπει να έχουν την ίδια προσμονή.

Οι πέντε παρθένες χωρίς λάδι αντιπροσωπεύουν τους ψεύτικους πιστούς που απολαμβάνουν τα οφέλη της χριστιανικής κοινότητας χωρίς αληθινή αγάπη για το Χριστό. Τους ενδιαφέρει περισσότερο το γλέντι από το να δουν το γαμπρό. Νομίζουν και ελπίζουν ότι επειδή βρίσκονται ανάμεσα σε πραγματικά πιστούς (Δότε εις ημάς εκ του ελαίου σας, διότι αι λαμπάδες ημών σβύνονται – εδ.8), αυτό θα τους βοηθήσει τελικά να μπουν στη Βασιλεία. Αυτό, φυσικά, δεν γίνεται. Η πίστη ενός  ατόμου στον Ιησού δεν μπορεί να σώσει κάποιον άλλο.

Ας μη χρειαστεί εμείς να «απέλθουμε δια να αγοράσουμε» (εδ.10) όταν ο Χριστός επιστρέψει. Πάρε το χρόνο τώρα να γεμίσεις το λυχνάρι σου με λάδι και πάρε επιπλέον για κάθε ανάγκη.

Ο Ιησούς μιλάει εδώ (όπως σε ολόκληρο το κεφάλαιο) στους μαθητές του. Δεν μιλά στους αντιπάλους του, στους Εβραίους θρησκευτικούς ηγέτες, ούτε στα πλήθη. Έτσι, αυτή η παραβολή, όπως και οι άλλες σ’ αυτή την ενότητα, είναι μια προειδοποίηση προς την εκκλησία.

Δεύτερο, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι για κάποιο χρονικό διάστημα οι πέντε μωρές παρθένες ήταν σχεδόν δυσδιάκριτες από τις πέντε φρόνιμες. Οι πέντε μωρές παρθένες απευθύνονται στο γαμπρό με  τις λέξεις «Κύριε, Κύριε» (Ματθ.κε:11). Οι πέντε μωρές παρθένες έμοιαζαν ακριβώς με τις πέντε φρόνιμες παρθένες. Και οι δέκα προσκλήθηκαν στον γιορτασμό του γάμου, όλες ήρθαν περιμένοντας να συμμετέχουν στο γάμο. Οι πέντε μωρές παρθένες δεν ήταν διαφορετικές από τις πέντε φρόνιμες, εκτός από ένα πράγμα «οι μωρές παρθένες δεν έφεραν επιπλέον λάδι».

Όλες κοιμήθηκαν, και όλες ξύπνησαν όταν άκουσαν ότι ο Νυμφίος έρχεται. Η έμφαση εδώ, στην πραγματικότητα δεν είναι στο τι έκαναν, όπως είναι στις προηγούμενες και στις επόμενες  παραβολές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η σωτηρία μας δεν είναι το αποτέλεσμα των δικών μας έργων, αλλά του έργου του Χριστού στο Γολγοθά (Εφες.β:1-10).

Ο Ιησούς μας προειδοποιεί σ’ αυτή την παραβολή ότι θα υπάρξουν κάποιοι άνθρωποι που μοιάζουν με τους Χριστιανούς, που συνδέονται με τους Χριστιανούς, και που ακόμη θα νομίζουν ότι είναι Χριστιανοί, οι οποίοι θα συγκλονιζόταν αν μάθαιναν ότι δεν θα  σωθούν κατά την επιστροφή του Κυρίου μας.

Αυτό το κείμενο δεν προσπαθεί να φέρει αβεβαιότητα και αμφιβολία στην καρδιά του χριστιανού. Δεν επιδιώκει να κλέψει τη χριστιανική ασφάλεια. Αλλά επιδιώκει να προειδοποιήσει όσους «αισθάνονται» ασφαλείς, αλλά δεν έχουν σωθεί. Στις έσχατες μέρες, ακριβώς όπως στις μέρες του Ιησού, έτσι και σήμερα, θα υπάρξουν εκείνοι που φαίνεται ότι είναι Χριστιανοί, αλλά δεν είναι:

Ματθ.ζ:15 «Προσέχετε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς εσάς με ενδύματα προβάτων, έσωθεν όμως είναι λύκοι άρπαγες».

Ιωάν.ς:60-66 «Πολλοί λοιπόν εκ των μαθητών αυτού ακούσαντες, είπον· Σκληρός είναι ούτος ο λόγος· τις δύναται να ακούη αυτόν; Νοήσας δε ο Ιησούς εν εαυτώ ότι γογγύζουσι περί τούτου οι μαθηταί αυτού, είπε προς αυτούς· Τούτο σας σκανδαλίζει; εάν λοιπόν θεωρήτε τον Υιόν του ανθρώπου αναβαίνοντα όπου ήτο το πρότερον; το πνεύμα είναι εκείνο το οποίον ζωοποιεί, η σαρξ δεν ωφελεί ουδέν· οι λόγοι, τους οποίους εγώ λαλώ προς εσάς, πνεύμα είναι και ζωή είναι. Πλην είναι τινές από σας, οίτινες δεν πιστεύουσι. Διότι ήξευρεν εξ αρχής ο Ιησούς, τίνες είναι οι μη πιστεύοντες και τις είναι ο μέλλων να παραδώση αυτόν. Και έλεγε· Διά τούτο σας είπον ότι ουδείς δύναται να έλθη προς εμέ, εάν δεν είναι δεδομένον εις αυτόν εκ του Πατρός μου. Έκτοτε πολλοί των μαθητών αυτού εστράφησαν εις τα οπίσω και δεν περιεπάτουν πλέον μετ' αυτού».

Β’ Τιμ.γ:1-5 «Γίνωσκε δε τούτο, ότι εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί· διότι θέλουσιν είσθαι οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, συκοφάνται, ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι, προδόται, προπετείς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι, έχοντες μεν μορφήν ευσεβείας, ηρνημένοι δε την δύναμιν αυτής. Και τούτους φεύγε».